"Simón" (Contén)

PERSOEIRO

Futbolista. Coñecido como O Tigre de Maracaná, foi porteiro titular do F. C. Barcelona (1949-1961) e da selección española, coa que foi 36 veces internacional. Acadou a internacionalidade en México (1950) e consagrouse como un dos mellores porteiros do mundo nos campionatos de Brasil do mesmo ano.

PERSOEIRO

Director de orquestra inglés. Debutou no mundo operístico con The Rake’s Progress, de Stravinsky. Dirixiu a Royal Liverpool Philarmonic Orchestra (1977-1980), a Filharmónica de Los Angeles e a Sinfónica de Birmingham (1980).

PERSOEIRO

Eclesiástico. Foi abade mitrado de Villafranca del Bierzo e bispo de Lleida entre 1819 e 1824. Opúxose ao sistema constitucional e, detido como represalia pola invasión dos Cen Mil Fillos de San Luís (1823), foi desterrado a Málaga e despois a Tortosa. Unha vez restablecido o absolutismo, reuniu nun volume os seus escritos anticonstitucionais. En 1824 foi nomeado arcebispo de Santiago de Compostela.

GALICIA

Arquitecto. Foi discípulo de Domingos Antonio de Andrade nas obras da catedral de Santiago de Compostela e mestre de obras desde 1701. Representou unha nova liña dentro do decorativismo barroco, cun marcado carácter xeométrico e máis realista nos temas vexetais, acentuando o grosor e volume das placas e obtendo unha considerable sensación espacial. Dirixiu a reedificación de San Fiz de Solovio e a construción dos derrubados Cuarteis do Barrio da Cerca (1703-1707). Proxectou a igrexa de Santa María de Dodro (1719) e encargouse da dirección das obras do convento de Santa Clara ata 1730. Realizou retablos como o da capela da Prima (1721) da catedral de Santiago de Compostela e os retablos maior (1727) e de San Francisco de Borja e San Luís Gonzaga (1735) na igrexa da Compañía de Xesús. Entre 1729 e 1737 realizou a capela do Santo Cristo no convento de Santa María de Conxo. Continuou a traballar para a catedral compostelá, como a Casa de Exercitantes, e entre 1740 e 1752 realizou a igrexa de...

PERSOEIRO

Actriz francesa. Coñecida como Michèle Morgan, despois da súa estadía sen éxito en Hollywood volveu a Francia, onde se converteu nunha das actrices máis admiradas. Da súa filmografía destacan The Fallen Idol (1948), Obsession (1954), Le chat et la souris (1975) e Stanno tutti bene (1990).

1. Relativo ou pertencente ao conde de Saint- Simon ou ao saint-simonismo.

2. Seguidor do saint-simonismo.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Covelo (Palas de Rei) e Marzán (Monterroso). O seu cumio acada os 706 m de altitude.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilalba baixo a advocación de san Simón.

ENSEADAS

Espazo natural de 2.700 ha situado no fondo da ría de Vigo limitado polo estreito de Rande. Nel está situada a illa de San Simón e desembocan os ríos Alvendosa, Ponte Nova e Verdugo. Baña as costas dos concellos de Redondela, Soutomaior e Vilaboa. O espazo intermareal forma parte da Rede Natural 2000 desde 2001. Está formado por superficies de lama e areas cubertas por pradarías de algas e uceiras. Faunisticamente destaca a poboación de anátidas e a presenza de limícolas durante os pasos migratorios.

ILLAS

Pequena illa situada na enseada de San Simón, no fondo da ría de Vigo, na parroquia de Cesantes (Redondela). De 250 m de longo e 84 de ancho, é pouco elevada e escarpada no litoral. Orixinariamente eran dúas illas, San Simón e Santo Antonio, que máis tarde se uniron por unha ponte. Pertenceu á orde do Temple desde o s XII ata o s XIV e as súas dependencias foron ocupadas polos franciscanos, que sufriron o saqueo de F. Drake en 1589. En 1598 instaláronse monxes procedentes de San Xoán de Poio que reconstruíron o vello convento. Anos despois regresaron os franciscanos ata que en 1702, despois da Batalla de Rande, o convento foi destruído. Reedificado de novo, permaneceron nel ata que se trasladaron en 1809 a Agrelo. En 1830 aprobouse este emprazamento para usalo como lazareto da cidade de Vigo. Na illa de Santo Antonio estaban os enfermos sen cura e na de San Simón os que poderían curarse. Durante a Guerra Civil e ata 1943 foi cárcere e despois albergue e fogar para orfos de mariñeiros. En...

PERSOEIRO

Botánico suízo. Foi profesor en Basilea, Tubingen e Berlín. Fixo investigacións sobre os tecidos vexetais e especialmente sobre os liques, e triunfou ao demostrar que estaban compostos de algas e fungos.