"eo" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Adiguesia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Adiguesia.

3. Pobo que habita na oblast autónoma de Adiguesia. Nas aproximacións que se fixeron no ano 1959 eran sobre 80.000 habitantes. É o nome autóctono do antigo pobo circasiano ou cherkés -polo que tamén é coñecido como circasiano occidental ou cherkés inferior, que, a raíz das guerras entre os imperios ruso e otomano do s XIX, foi obrigado a dispersarse fóra do seu territorio tradicional, por Rusia e Turquía.

4. Lingua caucásica do grupo noroccidental ou grupo abkhazo-adigueo, falada polos adigueos de Adiguesia e polos dispersados por Rusia e Turquía. O alfabeto foi creado no ano 1918. A partir dese momento foise desenvolvendo unha literatura escrita baseada tanto nas tradicións orais do país como na súa nova realidade social. Destacan literariamente o poeta nacional de Adiguesia, Cug Alievic Teucez, o novelista Tambot Magometovic Kerasev e o iniciador da poesía escrita, Akhmed Katkov.

PERSOEIRO

Xeneral sueco, conde de Adlesparre. Chegou a ser un dos líderes do golpe de estado (1809) que depuxo a Gustavo IV e foi membro do Consello de Estado (1809-1810).

PERSOEIRO

Nome que adoptou Theodor Wiesengrund, filósofo e musicólogo alemán. Estudiou filosofía e música (1924), con A. Berg, A. Webern e A. Schönberg. A súa orientación filosófica é inseparable da teoría crítica e da Escola de Frankfurt, pero con un acento acusadamente dialéctico e asistemático. Foi autor de Dialektik der Aufklärung (Dialéctica da Ilustración, 1947) onde analiza o racionalismo como instrumento de dominación da natureza e do home; de Negative Dialektik (Dialéctica Negativa, 1966), onde sinala a vía de superación dos límites da razón instrumental, grazas ao momento negativo do proceso dialéctico, e de numerosas obras de estudo da fenomenoloxía artística contemporánea.

PERSOEIRO

Nome co que se coñece a Franz Ulrich Theodosius Hoch, físico alemán. Ensinou Astronomía en Berlín e San Petersburgo, onde foi membro da Academia de Ciencias. Considérase o inventor do condensador eléctrico e do electróforo. A súa obra principal foi o Tentamen theoriae electicitatis et magnetismi (1759).

1. Relativo ou pertencente ao aire.

2. Lixeiro, vaporoso, de pouco peso ou entidade.

3. Relativo ou pertencente á aeronáutica.

4. Dise do órgano que crece no aire, en lugar de facelo na auga ou na terra, como raíz aérea, talo aéreo e outros.

5. Selo emitido para correspondencia por avión.

6. Dise do conduto que leva aire aos pulmóns.

PERSOEIRO

Xeólogo ruso. Fixo estudios sobre a formación das rochas magnéticas no Cáucaso, sobre a orixe das rochas e sobre a xénese do petróleo.

1. Relativo ou pertencente ás agaricáceas.

2. Fungo da familia das agaricáceas.

3. Antiga familia de agaricais, que comprende case que todas as especies da orde, agás os lactarios, rúsulas e higróforos.

4. Moderna familia de agaricais restrinxida aos xéneros Macrolepiota, Lepiota, Agaricus, e outros afíns.

1. Fungo da subclase dos agaricomicetídeos.

2. Subclase de fungos da clase homobasidiomicetos con cogomelos de himenio libre antes da madureza, ao que pertencen as ordes dos agaricais, amanitais, boletais, cortinariais, entolomatais, pluteais, rusulais e tricolomatais.

PERSOEIRO

Nome latinizado do médico e minerólogo alemán Georg Bauer, coñecido como o pai da mineraloxía. Exerceu de médico en Joachimsthal (Jáchymov), Bohemia (1527-1533) e en Chemnitz, Saxonia (1534-1555). A súa obra máis importante é De re metallica (Sobre a materia metalúrxica, 1546), que é unha descrición exhaustiva dos coñecementos xeolóxicos, mineiros e metalúrxicos do seu tempo.

PERSOEIRO

Xeneral romano. Foi tribuno da plebe (66), pretor (68), legado de Vespasiano (74-76) e pontífice (77). Enviado por Vespasiano (77) a Britannia, baixo o imperio de Domiciano conquistou Escocia (84). A tradición di que o mandou encarcerar o propio Domiciano porque envexaba a súa fama. Morreu envelenado.

PERSOEIRO

Prateiro e gravador en cobre. A súa aprendizaxe puido facerse no mosteiro de San Martiño Pinario, (Santiago de Compostela) onde parece que houbo neste século un taller de gravado moi importante.

PERSOEIRO

Astrónomo inglés. Director do observatorio de Greenwich (1835-1886) que mediu a densidade media da Terra, formulou unha teoría sobre o arco da vella e estudiou o magnetismo terrestre a partir da hipótese da isostasia.

PERSOEIRO

Historiador bizantino. Preceptor do futuro Emperador Teodoro II Láscaris, do que foi tamén gran logoteta. Baixo Miguel VIII Paleólogo foi legado ao Concilio II de Lión (XIV ecuménico, 1274) para a unión das Igrexias. Autor de diversas obras poéticas e teolóxicas, coñécese sobre todo pola Crónica do Imperio Romano de Oriente.

PERSOEIRO

Mestre francés. Profesor da clínica neurolóxica da Salpétrière de París (1947-1960). O seu nome pasou á asociación dunha sintomatoloxía pseudo-tabética e dunha espondilite (síndrome de Alajouanine-Françon).