"hum" (Contén)

Revista dedicada á investigación e á didáctica que se editou en Ferrol a partir de 1982 e ata 1991 aproximadamente. Subtitulada “Publicación cuatrimestral de Investigación y Didáctica”, os seus directores foron Edelmiro Gil, Javier de Fuentes e José A. Ponte. Tratou temas variados, dende a poesía, a filoloxía ou a heráldica, ata as matemáticas, a informática, o medio ambiente, a bioloxía, a agricultura, a pesca ou a alimentación. Os artigos acostumaban levar bibliografía.

Peza de metal, en forma de anel, que serve para manter unha árbore de transmisión na súa correspondente chumaceira.

bronce de chumbo.

Premio anual convocado dende 1985 polo Museo de Humor de Fene, dirixido polo humorista Xaquín Marín. Divídese nas modalidades: gráfica, literaria, fotográfica, de honra, de barro e aos medios. Entre algúns dos galardoados destacan Antón Cortizas (1986), en literatura; Xan López Domínguez (1987), no apartado gráfico; e Manolo Rivas (1989); a revista Can sen dono (1990) e o programa radiofónico Corre Carmela que chove (1994), no que atinxe aos medios. Entre os premiados coa curuxa de honra destacan Isaac Díaz Pardo (1985), Xulio Prieto Nespereira (1988), Xosé Neira Vilas (1989), Laxeiro (1991), Arsenio Iglesias (1994), Fernando Quesada Porto (1996), Clodio González Pérez (1999) e Siro López (2001).

Obra fundamental de Andrés Vesalio publicada en Basilea en 1543, que constituíu o primeiro tratado científico de anatomía humana e no que se expresa que a anatomía ten que considerarse a base da medicina. Estableceu unha crítica aberta ás concepcións, procedementos e erros de Galeno, feito que supuxo a destrución da visión medieval do home. A obra está dividida en sete libros: no libro I describe os ósos, as cartilaxes e as articulacións; no libro II, os músculos e os ligamentos; no libro III, o aparato circulatorio; no libro IV, o sistema nervioso periférico; no libro V, os órganos abdominais e xenitais; no libro VI, os órganos da cavidade torácica, entre os que están o corazón e os pulmóns; e no libro VII, o cerebro. Cada libro conta cunha serie de ilustracións nas que se observa a coordinación lograda entre as descricións do anatomista e a representación gráfica das preparacións confiadas ao gravador.

Declaración aprobada pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas o 10 de decembro de 1948. Os seus principais antecedentes históricos foron a Declaración francesa dos Dereitos do Home e do Cidadán (1789) e a declaración americana de Dereitos do Bo Pobo de Virxinia (1776). O documento consta dun preámbulo e trinta artigos que enumeran unha serie de dereitos de carácter civil e político, entre os que sobresaen os dereitos á liberdade, á igualdade, á dignidade, á vida e á seguridade, á xustiza e aos dereitos con ela relacionados (presunción de inocencia, habeas corpus, etc), á nacionalidade, á liberdade de pensamento, ideoloxía e relixión, á liberdade de opinión e expresión, á liberdade de reunión e asociación, á liberdade de participación, ao non sometemento á tortura ou á escravitude etc; e unha serie de dereitos sociais, económicos e culturais, como son o dereito ao traballo, á folga, á sindicación, á seguridade social, á saúde, á educación, á cultura, á arte e á ciencia, etc. O contido...

Acción e efecto de deshumanizar ou deshumanizarse. O concepto empregouno José Ortega y Gasset no seu ensaio La deshumanización del arte (1925), para referirse á característica fundamental da arte que defendían certos movementos de vangarda. Supón a eliminación do sentimental, de todo o que teña relación coa intimidade do home, en favor do conceptual. A arte convértese nun exercicio intelectual que deixa á marxe todo o que non sexa exclusivamente estético. Liberados de todo compromiso, social, cultural, relixioso ou político, os obxectos artísticos teñen sentido en si mesmos polos seus valores estéticos. Concibe a arte como xogo intranscendente, usa a ironía como factor distanciador da materia tratada e nega toda interpretación sentimentalista. A influencia posterior do surrealismo e o compromiso político e social de moitos artistas fixo que se abandonase progresivamente este concepto. Síntoma deste cambio foi a publicación do ensaio El nuevo Romanticismo (1930), de José Díaz Fernández,...

Que deshumaniza.

Eliminar a humidade dun lugar ou do ambiente.

Termo da verba dos arxinas, ou xerga dos canteiros, que corresponde á voz ‘borracheira’.