"vita" (Contén)

1. Acción e efecto de levitar.

2. Estado dun corpo sometido a unha forza sustentadora que equilibra o seu peso, de xeito que se mantén en suspensión a unha certa distancia dunha superficie de referencia. Determinadas técnicas metalúrxicas empregan a fusión en levitación para evitar os contactos materiais do metal co contorno. A levitación magnética é o principio dalgúns transportes avanzados.

3. Fenómeno polo que algo ou alguén se eleva sobre unha superficie sen que ningunha forza visible o sosteña.

4. Sensación de manterse no aire sen ter ningún punto de apoio.

1. Quedar en suspensión a unha certa distancia dunha superficie de referencia.

2. Ter a sensación de manterse no aire en ausencia dun punto de apoio.

1. 1. Relativo ou pertencente a Moscova ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de Moscova.

2. Filosilicato de aluminio, potasio e fluor, de fórmula KAl 2 Si 3 AlO 10 (OH,F) 2 . Pertence ao grupo das micas e cristaliza no sistema monoclínico. É incolora, con lixeiras pátinas de cor verde, gris ou marrón. Ten unha dureza de entre 2,5 e 4, e unha densidade de 2,8-2,9. OBS: Tamén se denomina mica branca.

PERSOEIRO

Historiador da arte. Foi discípulo de R. Longhi e investigou preferentemente sobre a arte gótica italiana. Codirixiu unha historia da arte italiana que achegou novas fórmulas metodolóxicas para o estudo histórico das artes nacionais. Destacan as súas obras La fortuna dei primitivi dal Vasari ai Neoclassici (1964) e Giotto e la sua bottega (1967).

PERSOEIRO

Naturalista e espeleólogo romanés. Foi un dos iniciadores da etoloxía. Débeselle o coñecemento científico da fauna chamada cavernícola. Fundou na Universitatea din Cluj o primeiro instituto de espeleoloxía do mundo. Escribiu diversos artigos en revistas especializadas e Essai sur les problemes biospeologiques (1907), Speologia (1927) e Evolutia si problemele ei (1929).

1. Dar nova vitalidade ou vigor a algo ou a alguén

2. Recobrar algo ou alguén vida ou forza.

PERSOEIRO

Ximnasta bielorruso. Considerado como un dos mellores ximnastas da historia, ademais de proclamarse campión mundial diversas ocasións, obtivo seis medallas de ouro nos Xogos Olímpicos de Barcelona de 1992 no concurso xeral individual e por equipos, en cabalo con arcos, barras paralelas, salto de cabalo e en argolas.

1. Relativo ou pertencente á orde dos servitas.

2. Membro da orde dos servidores de María (Ordo servorum Beatae Mariae Virginis), fundada en 1233, segundo a regra de santo Agostiño por sete mercadores de Florencia. Recoñecida polo papa en 1263 e aprobada en 1304, a súa finalidade é a santificación dos seus membros a través da devoción a María, sobre todo pola meditación das súas dores e da Paixón. En 1835 foron suprimidos os oito conventos masculinos que daquela había en España, e ficaron soamente os de monxas. A orde masculina foi restaurada en 1857.