"Rei" (Contén)

PERSOEIRO

Violinista. Discípulo de Bordas e mais de Arbós, realizou estudios de violín no Conservatorio Superior de Música de Madrid e foi profesor da Orquesta Sinfónica Nacional. De ideas republicanas, exiliouse a México e alí foi presidente do Patronato de Cultura Gallega. Participou no libro colectivo Presencia de Galicia en México (1954) e obtivo o Premio Sarasate.

PERSOEIRO

Arabista holandés. Especializouse en estudios sobre a dominación musulmá na Península Ibérica. Escribiu Histoire des musulmans d’Espagne jusqu’à la conquête de l’Andalousie par les almoravides, 711-1110 (Historia dos musulmáns de España ata a conquista de Andalucía polos almorábides, 711-1110, 1860) e Le Cid d’après nouveaux documents (O Cid segundo novos documentos, 1861).

PERSOEIRO

Pintora e promotora de arte. Formouse no Brooklyn Art School e no Prat Institute. En 1920 fundou con M. Duchamp e M. Ray a Societé Anonyme dedicada á promoción da arte moderna. Promoveu publicacións, conferencias e exhibicións, entre as que destaca a International Exhibition of Modern Art no Brooklyn Museum (1926). En 1941 doou a súa colección de arte á Yale University. Entre os seus escritos destaca Western art and the new era; an introdution to modern art (Arte occidental e nova era; unha introdución á arte moderna, 1923).

PERSOEIRO

Escritor estadounidense. Representante do naturalismo norteamericano, a súa primeira novela Sister Carrie (Irmá Carrie, 1900) causou un grande escándalo pola súa crueza. Co personaxe de Frank Cowperword emprendeu unha ambiciosa pintura do capitalismo norteamericano ao longo de diversas novelas. Da súa produción destacan The Genius (O xenio, 1915) e An America Tragedy (A traxedia de América, 1935). En 1982 a Universidade de Pennsilvania publicou os seus American Diaries (Diarios americanos).

REINOS

Reino formado pola unión dos reinos de Nápoles e Sicilia. Esta unión produciuse en 1442 baixo o reinado de Afonso V de Aragón e disgregouse á súa morte (1458). Tralo Congreso de Viena (1815), volveuse unir baixo o reinado de Fernando I das Dúas Sicilias, da casa de Borbón, e perdurou ata a incorporación ao Reino de Italia en 1860.

GALICIA

Actor de teatro e televisión. Coñecido como Morris, foi membro fundador do grupo vigués Artello, co que representou diferentes obras, como Morte e vida de Severina (1978), Pic-nic (1979), As nubes (1980), Celtas sen filtro (1983), Gulliver F.M. (1985), Gran venda décimo aniversario (1988), Batea (1990) ou A matanza dos seixas (1993). Colaborou tamén con diversas compañías galegas, entre elas, Teatro do Noroeste, coa que interpretou papeis en diversos espectáculos, como Galicia S.L. e con Encuadre Producións protagonizou Ministros pola cara (1997). Participou tamén en numerosas montaxes do Centro Dramático Galego, entre as que destacan Woyzeck (1984), Os vellos non deben de namorarse (1985), O enfermo imaxinario (1986), Valle-Inclán 98 (1998), Se o vello Simbad volvese ás illas (1999) ou Calígula (2000). Destaca tamén a súa actividade como...

1. ariante non etimolóxica do apelido de orixe toponímica Hedreira.

2. Liñaxe que trae como armas, en campo de sinople, unha coroa de ouro.

GALICIA

Director coral e compositor. Na Coruña dirixiu o Orfeón La Aurora e a Coral Polifónica El Eco. O 7 de xullo de 1923 debutou á fronte do Coro Toxos e Froles no Salón Círculo Recreativo de Redes coa estrea da súa obra Orballeiras, colectivo que dirixiu ata a súa morte; e o día 15 do mesmo mes actuaron nunha homenaxe a emigrantes galegos que chegaron dende La Habana. Así mesmo, dirixiu a agrupación en numerosas actuacións en Ferrol, Betanzos, A Coruña, Pontevedra, Vigo, Noia, etc. O 17 de abril de 1925 estreou o pasodobre Toxos e Froles, para seis voces mixtas, e o 15 de outubro e o 22 de decembro de 1926 Gaitiña mía, para piano e canto, e A neve, todas elas da súa autoría. Da súa produción destacan, ademais, numerosas obras para piano, guitarra e orquestra, e tamén un arranxo de Negra sombra e as pezas A volta da feira de Portomarín, A festa dos mariñeiros, A volta do emigrante, Pastoriza e Na festa do Patrón,...

PERSOEIRO

Etnólogo. Nas súas expedicións estudiou os indios de América do Sur, especialmente os pobos do Brasil. Entre as súas obras destacan Beiträge zur Völkerkunde Brasiliens (Contribucións á etnoloxía do Brasil, 1891) e Antropologische Studien über die Urbewohner Brasiliens (Estudios antropolóxicos sobre os aborixes do Brasil, 1897).

1. Dirixir algo ou a alguén cara a un sitio.

2. Dirixir a alguén para acadar un determinado fin.

3. Indicar a alguén o camiño que debe seguir para chegar a un lugar.

4. Dirixirse algo ou alguén cara a un lugar.

5. Dirixirse algo ou alguén cara a un obxectivo.

1. Poñer dereito o que está torcido ou inclinado.

2. 1. Facer que a marcha de algo vaia ben.

   2. Facer que alguén perda os vicios ou malos costumes.

3. Poñerse dereito o que estaba torcido ou inclinado.

4. 1. Arranxarse a marcha de algo que non vai por bo camiño.

   2. Corrixir alguén os seus vicios ou malos costumes.