"An" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
PERSOEIRO
Poeta castelán de ideoloxía absolutista. Escribiu poesía; sobre todo, erótica e festiva, que pode ser encadrada dentro do neoclasicismo (Terpsícore).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Especialista en cinematografía, secretario da Asociación de Amigos do Conxunto Histórico-Artístico de Sargadelos. Publicou diversos artigos sobre cine: O cine en Lugo no século XIX, José Gil, pioneiro da cinematografía galega en Lugo ou O cinematógrafo na comarca chairega. En 1996 escribiu O cine en Lugo 1897-1977. Notas para unha historia cinematográfica. Xa no 2000 publica Cruceiros de Begonte, Cospeito e Rábade, Tempora Mutantur. Reloxos do Museo Provincial de Lugo (2001), Cruceiros, Cristos e Cruces da Pastoriza (2002), Guía do Museo Provincial de Lugo (2003), Cruceiros, Cristos e Cruces de Xermade (2004), Esmoleiros, Cruceiros, Cristos e Cruces de Abadín (2006) e O claustro franciscano do Museo Provincial...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Economista e político italiano. Emigrou a Bélxica, onde fundou a Sociedade Económica Belga. Escribiu Situazione economica del Belgio (Situación económica de Bélxica, 1843).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
de arrogañar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Comer algún alimento a cachos pequenos, especialmente unha froita.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Calidade de arrogante.
-
-
Actitude de orgullo e desprezo de quen se atribúe importancia, valor ou poder excesivos.
-
Que manifesta esa actitude.
-
Que amosa un trato de desprezo coa xente superior ou máis poderosa.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘falar’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
de arromanzar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Traducir á lingua romance o que está escrito noutra lingua, xeralmente do latín.
-
ESPA¥A
Concello da provincia de Badajoz, Extremadura, nas Vegas Bajas do Guadiana (4.028 h [1996]). Agricultura mediterránea (cereais, vide e oliveiras) e industria agropecuaria (fariñas e bebidas alcohólicas). Ten importantes minas de ferro.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Termo da xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘arroz’.
-
Termo da xerga dos telleiros ou daordes que corresponde á voz ‘arroz’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘arrozal’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘cociñeiro’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Primeiro período da escola polifónica occidental (ss XII e XIII). Na Antigüidade xa se empregaba unha notación mensural, case exclusivamente a base de fórmulas ternarias. A necesidade de atribuír a cada nota un valor definido foi a orixe da música mensural. O conxunto de melodías conservadas actualmente co nome de canto gregoriano foi homófono ata finais do s IX, cando adoptou un tipo de diafonía denominada organum; non foi ata o s XI cando xurdiu o principio da verdadeira polifonía. O condutus, ao liberar a polifonía do repertorio litúrxico, permitiu a súa expansión. O motete xa obedece estritamente aos modos ternarios. As obras polifónicas da ars antiqua son xeralmente anónimas. Os teóricos principais deste período son Xoán de Garlandia e Francón de Colonia.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Obra póstuma de Jakob Bernoull publicada en Basilea en 1713. Contén unha reedición comentada da obra de Christian Huygens sobre xogos de azar, na que se enuncia o teorema que leva o seu nome. Este teorema demostra que aumentando considerablemente o número de observacións se pode conseguir calquera aproximación prefixada. Esta obra, preludio do teorema dos grandes números de Čebyšov, foi unha contribución importantísima para a teoría da probabilidade.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente a Arsaces ou aos arsácidas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sólido do que se obtén un sal sódico, denominado atoxil, que se emprega en medicina. Tamén recibe o nome de ácido atoxílico.
-
XACEMENTOS
Xacemento arqueolóxico do sueste de Asia Menor, preto de Malatya, onde se atopou un conxunto moi notable de esculturas da época hitita clásica.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Profesor de Paleontoloxía da Universidade Complutense. Profesor visitante na University College of London. En 1982 incorporouse o equipo de investigación dos xacementos plistocenos da serra de Atapuerca e dende 1991 é codirector. Recibiu polos seus traballos o Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica en 1997 e o Premio Castela e León das Ciencias Sociais e Humanidades no mesmo ano. Alén de numerosos artigos científicos da súa especialidade, publicados en revistas científicas (Nature, Science e La Recherche) é autor de Antropología del hueso coxal, evolución, dimorfismo sesmal y variabilidad (1990), La especie elegida: la larga marcha de la evolución humana (1998), escrito en colaboración con Ignacio Martínez, e El collar del Neandertal: en busca de los primeros pensadores (1999). É editor asociado do Journal of Human Evolution.
VER O DETALLE DO TERMO