"Ons" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao conservacionismo.

2. 1. Persoa ou colectivo que traballa a prol da conservación da natureza.

   2. Partidario do conservacionismo.

1. Que conserva.

2. Persoa que se encarga de conservar algunha cousa.

3. 1. Que tende a manter a tradición e a frear as innovacións ou reformas, especialmente referido á política.

   2. Relativo ou pertencente aos conservadores ou a un partido conservador.

   3. Membro dun partido conservador.

PUBLICACIÓNS

Publicación subtitulada “El perseguidor de toda infracción” que apareceu na Coruña o 30 de novembro de 1820. Impresa por Pascual Arza y Choza, saía todos os martes, xoves e domingos, aínda que tamén publicou algúns números extraordinarios. Era de tendencia liberal e encargábase de defender o réxime constitucional establecido. Contaba coa colaboración de Vicente Pardo Patiño.

1. Que conserva o bo estado de algo ou alguén, especialmente aplicado a unha substancia ou produto.

2. Substancia que, engadida aos produtos alimenticios en pequenas proporcións, evita a alteración microbiana e elimina e impide o crecemento de microorganismos. O seu mecanismo de acción é bacteriostático ou bactericida. Dentro dos produtos químicos de síntese, son conservantes os ácidos benzoico, sórbico, p-clorobenzoico, os seus sales e outros. Os antibióticos tamén teñen aplicación neste campo: os máis empregados son a nisina, a nistatina, a pimaricina, a tilosina e os grupos das tetraciclinas. Os antioxidantes de uso alimentario pódense considerar como conservantes das graxas alimentarias, xa que evitan a actuación química por oxidación. Igualmente, o dióxido de xofre, á parte da súa acción antibacteriana, pódese considerar como un conservante químico xa que inhibe o escurecemento non enzimático. O sal, o azucre e algunhas especias tamén teñen efecto conservante, así como algunhas substancias que se impregnan nun alimento afumado.

1. 1. Manter unha cousa en bo estado sen deixar que sexa alterada ou destruída.

   2. Someter un produto alimenticio á operación de conservación.

2. Non deixar perder algo que se expresa.

3. Seguir tendo ou gardar con coidado algo.

4. Manterse en bo estado.

5. Existir a pesar do paso do tempo.

1. Que serve para conservar.

2. 1. Aplícase ao sistema ou ao proceso que conserva unha certa magnitude física (xeralmente a enerxía), no que o valor desta permanece constante.

   2. campo conservativo

      Campo de forzas que deriva dun potencial.

   3. fluxo conservativo

      Fluxo dun campo vectorial que é nulo a través de toda superficie pechada.

   4. sistema conservativo

      Sistema pechado no que a enerxía mecánica é constante, ou sistema aberto no que todo o traballo exterior se pode considerar como proveniente da enerxía cinética e potencial do sistema.

1. Relativo ou pertencente ás conservas ou á industria de conservas.

2. Que ou quen fai conservas.

3. Propietario dunha industria de conservas.

4. industria conserveira.

1. Empregado subalterno que realiza determinadas funcións nun edificio oficial ou público.

2. Persoa que se ocupa da custodia, vixilancia da entrada ou servizo de limpeza, entre outras funcións similares, nun establecemento público.

3. Persoa que desempeña funcións semellantes ás dun conserxe nun edificio de vivendas.

1. Oficio ou emprego de conserxe.

2. Cuarto ou lugar que ocupa o conserxe no desempeño da súa función.

1. de considerar.

2. Acción de considerar ou reflexionar sobre as vantaxes, inconvenientes e circunstancias que rodean unha cousa. OBS: Adoita empregarse en plural.

3. Atención ou respecto que se dedica a unha persoa ou cousa.

1. Acción de considerar ou reflexionar sobre as vantaxes, inconvenientes e circunstancias que rodean unha cousa. OBS: Adoita empregarse en plural.

2. Atención ou respecto que se dedica a unha persoa ou cousa.

PERSOEIRO

Teórico do socialismo e político francés. Entusiasta das ideas de Fourier, en 1832 deixou a carreira militar para dedicarse á propagación das súas ideas. O seu pensamento superaba a desconfianza de Fourier na industria e permanecía politicamente aberto a posturas máis revolucionarias. Deputado (1848-1849), interveu nas revolucións deses anos e tivo que exiliarse. Durante a súa estadía nos EE UU fundou a comuna La Réunion (1855-1857), preto de Dallas. De novo en París, adheriuse á Primeira Internacional e tomou parte directa na Comuna de París. Dirixiu as publicacións Le Phalanstère, La Phalange e Démocratie pacifique. Escribiu Destinée sociale (Destino social, 1834-1844) e Principes du socialisme (Principios do socialismo, 1847).