"dis" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto e urbanista grego. Licenciouse como arquitecto e enxeñeiro na Universidade Técnica de Atenas (1935) e doutorouse na Universidade de Charlottenburg, Berlín (1937). Regresou a Grecia e traballou nos planos de reconstrución e desenvolvemento urbanístico do Town Planning. En 1951 fundou a Doxiadis Associated, sociedade dedicada á planificación urbanística de cidades en todo o mundo, entre outras Islamabad e Bagdad. Foi ministro de Desenvolvemento en Bulgaria (1945-1948) e construíu 3.000 novas poboacións de 200.000 habitantes. A súa actividade teórica estaba encaminada ao estudo das instalacións humanas, con métodos científicos que denominou Ekistica. A súa sociedade traballou en España co nome de Dioxiadis Ibérica. Realizáronse programas urbanísticos, entre outros lugares, en Pontevedra, A Guarda e Tui.

PERSOEIRO

Compositor e pianista checo. Estudiou en Praga, foi kapellmeister do príncipe Radziwill e do príncipe de Prusia e traballou en París e Londres, onde exerceu a docencia e se asociou á editorial musical do seu sogro Domenico Corri. Escribiu un método de piano, diversos concertos e sonatas para este instrumento e pezas para arpa.

PERSOEIRO

Inventor norteamericano. Autodidacta, no ano 1863 comezou a traballar como operador telegráfico na Western Union Telegraph Company. En 1868 rexistrou a súa primeira patente, un aparato para rexistrar as votacións. Despois deseñou un teletipo e perfeccionou o sistema de telégrafo automático. Colaborou con C. L. Sholes na construción da primeira máquina de escribir, e conseguiu que o teléfono de G. Bell adquirise unha aplicación práctica xeneralizada ao incorporar o micrófono de carbón (1877-1878). En 1876 instalou en Menlo Park (New Jersey) os laboratorios de investigación de onde saíron a maior parte dos seus numerosos inventos (rexistrou máis de 1.000 patentes ao longo da súa vida), entre os que cabe subliñar o fonógrafo (1877), a lámpada de incandescencia (1879), o telégrafo de indución (1885), o cinetoscopio (1891), diversos tipos de dínamos e de motores e un tipo de acumulador alcalino moi empregado (1900-1910). En 1875 describiu unha “forza etérea” descoñecida e en 1883 patentou a...

PERSOEIRO

Escritor grego. Nome co que é coñecido Odisseus Alepudelis, introdutor das correntes europeas na poesía neogrega a través da revista Nea Grammata. Da súa produción destaca Orientacións (1940), O sol primeiro (1943), O monograma (1973) e María Nefeli (1978). Foi galardoado co Premio Nobel de Literatura en 1979.

1. isión da natureza e da sociedade propia dos creadores da Encyclopédie, que rexeitaba o dogmatismo e a tradición establecida, baseándose no racionalismo e no empirismo, e que pretendía acadar a obxectividade crítica mediante a unión entre a ciencia e a técnica. Xurdiu como variante radical da Ilustración e definiu os ideais dun grupo da burguesía francesa, integrado por industriais, comerciantes, artistas, técnicos, científicos e administradores. Ordenaba as realidades de forma que constituían unha totalidade coherente e comprensible. O seu humanismo e a súa actitude antiteolóxica levounos a un materialismo antimetafísico nas ciencias naturais e na teoría do coñecemento (sensismo). No campo socioeconómico, acolleu algunhas doutrinas e directrices fisiocráticas xunto cos postulados de liberdade de produción e de comercio. As súas teorizacións políticas asentáronse sobre os principios da soberanía nacional, liberdade individual do cidadán e igualdade xurídica. O seu interese por atopar...

2. 1. Posesión do conxunto dos coñecementos humanos ou de campos moi variados.

   2. enciclopedismo pedagóxico

      Afán desmedido por aprenderlles aos alumnos elementos de moitas ciencias coa pretensión de enchelos de múltiples coñecementos.

1. 1. Relativo ou pertencente ao enciclopedismo ou á Encyclopédie francesa.

   2. Seguidor do enciclopedismo.

   3. Autor da Encyclopédie francesa.

2. 1. Relativo ou pertencente á unha obra enciclopédica.

   2. Autor dunha obra enciclopédica.

PERSOEIRO

Botánico eslovaco. Director do xardín botánico de Viena, publicou Genera Plantarum (1836-1840), obra que, baseada no método natural, exerceu unha grande influencia nos botánicos de lingua alemana. Foi tamén un notable lingüista e interesouse, sobre todo, polas linguas do Extremo Oriente.

1. Calidade de equidistante.

2. Diferencia de altitude entre dúas curvas de nivel dun mapa topográfico, que depende da escala do mapa e do tipo de relevo.

1. Relativo ou pertencente á esquerda política.

2. Que ou quen é partidario da ideoloxía de esquerdas.

1. Persoa que exerce un alto cargo na administración dun Estado.

2. Especialista en cuestións políticas e asuntos relativos á dirección dos estados.