"An" (Contén)

MONTES

Monte que marca o límite entre a parroquia de Arcos (Mazaricos), e a de San Mamede de Carnota (Carnota). 492 m de altitude.

PERSOEIRO

Papa (772-795). Para facer fronte ás ameazas do Rei longobardo Desiderio, demandou axuda de Carlomagno, que venceu a Desiderio e outorgou ao Papa a súa protección. A cambio, Carlomagno atribuíuse unha certa autoridade sobre os Estados pontificios.

PERSOEIRO

Papa (867-872). Convocou o Concilio IV de Constantinopla, VIII ecuménico (869-870), que condenou o patriarca Foci e rehabilitou a Ignacio. Aprobou a liturxia eslava.

PERSOEIRO

Nome que adoptou Nicolás Breaskpear, único Papa inglés da historia (1154-1159). Negouse a recoñecer a organización republicana establecida en Roma por Arnaldo de Brescia ao que expulsou da cidade e condenou a morte no ano 1155. Nese mesmo ano coroou o Emperador Barbarrubia.

PERSOEIRO

Nome que adoptou Adrián Floriszoon, coñecido tamén, despois de ser elexido Papa, como Adrián de Utrecht (1522-1523). Antes, na Península Ibérica (1515) xestionara a cuestión da sucesión de Fernando o Católico en favor de Carlos de Gante, futuro Carlos I. Foi Bispo de Tortosa (1516-1522), Cardeal (1517) e Inquisidor Xeral da coroa catalano-aragonesa (1517-1522). Ordenou as primeiras disposicións inquisitoriais contra os luteranos (1521), a instancias do Papa León X. Nomeado Rexente de Castela (1520-1522), houbo de enfrontarse co movemento das Comunidades de Castela (1520-1521). En política exterior, unha vez elexido Sumo Pontífice, púxose do lado do Emperador Carlos.

PERSOEIRO

Fisiólogo. Foi profesor en Cambridge. Cómpre destacar entre as súas investigacións as que dedicou á fisioloxía dos sentidos, á electrofisioloxía e á actividade eléctrica do cerebro. En 1932 recibiu, xunto con Charles Scott Sherrington, o premio Nobel de Medicina polos seus traballos orientados ao coñecemento da función das neuronas.

PERSOEIRO

Emperador romano (117-138) da familia dos Antoninos. Parece que foi adoptado por Traxano. Deixou as conquistas deste en Oriente e organizou o Imperio. Fortificou os limes en Xermania e en Britania (muro de Adriano) e amurallou Roma. Aínda que se ocupou das deidades locais construíu, en Xerusalén, un templo para Xúpiter que provocou a revolta dos xudeus. Favoreceu a Atenas con bibliotecas e co templo de Zeus Olímpico; así mesmo, estableceu en Roma o Ateneo. Erixiu as estatuas dedicadas a Antinous. Adoptou a Tito Aurelio Antonino, futuro Emperador Antonino Pío.

1. Administración encargada de percibir os dereitos establecidos sobre certas mercadorías na entrada e saída do territorio dun estado ou impedir a circulación de produtos prohibidos. A aduana cumpre unha dobre función: é un instrumento de política económica e unha fonte de ingresos públicos. Dentro do ámbito da Unión Europea, existe un mercado interior, vixente dende o 1 de xaneiro de 1993, caracterizado pola supresión, entre os estados membros, dos obstáculos á libre circulación de mercadorías, é dicir, entre estes suprímense os dereitos de aduana e as restricións cuantitativas na entrada e saída das mercadorías.

2. Oficina dunha aduana, situada normalmente nas fronteiras, portos e aeroportos para controlar a circulación de persoas e mercadorías.

1. Acción propia dos nenos que pode causar prexuízos.

2. Acción feita con maldade ou engano.

1. Relativo ou pertencente á aduana.

2. Funcionario de aduanas.

3. Que actúa con engano, trampa ou acostuma murmurar doutros.

4. Neno que anda enredando e facendo falcatruadas ou aduanadas.

5. abelurio.