"CIO" (Contén)

Termo xeral que se emprega para abarcar os procesos de adsorción, absorción, desorción e diálise. Os procesos de sorción son a base da maioría dos métodos que se empregan para separar os contaminantes, analizalos e eliminalos do medio en que se atopan.

Editorial creada por Olegario Sotelo Blanco en 1980. Cun catálogo de máis de 1.000 títulos, mantivo sempre unha liña independente e comprometida coa cultura galega. Nos seus comezos dedicouse a un labor de recuperación cultural mediante a edición de facsímiles e libros de conversas con persoeiros, ademais de iniciar unha liña de apoio a xéneros como a poesía, o teatro e a narrativa a través das coleccións “Leliadoura” (onde escribiron autores como Avilés de Taramancos, Manuel Rivas, X. Rábade Paredes e Xavier Seoane), “A Biblioteca do Arlequín” (con M. A. Fernán-Vello, E. Blanco Amor, M. Núñez Singala) e “Medusa” (X. L. Méndez Ferrín, R. Carvalho Calero, Xurxo Borrazás, Alfredo Conde, Pilar Buela e Teresa Moure). Na década de 1990 abriu a súa propia distribuidora e a súa sede en Santiago de Compostela. Desde 1990 publica, ademais, a revista trimestral A Trabe de Ouro.

Acción e efecto de sovietizar.

Colección de poesías que recolle producións da corte de Alfonso V de Aragón en Nápoles entre 1460 e 1463, e que debe o seu nome por comezar cun poema de Lope de Stúñiga. Escrito en latín, italiano, catalán, castelán e galego, contén 162 composicións de 39 autores, entre os que destacan Juan de Dueñas, Juan de Andújar, Fernando de la Torre, Juan de Mena, o marqués de Santillana e o galego Xoán Rodríguez de la Cámara (1395-1450).

Unidade fitocenolóxica inferior á asociación, que se caracteriza por un grupo de especies diferenciais, que son menos frecuentes ou faltan nas outras subasociacións das que consta a asociación.

Afundimento dunha placa litosférica por debaixo doutra. As zonas de subdución son os bordos destrutivos das placas onde a litosfera oceánica penetra profundamente no manto e é absorbida. As zonas de subdución na superficie son as fosas oceánicas, ás que pode haber asociado un arco de illas ou unha cordilleira no nivel da liña de costa. Son áreas cunha intensa actividade volcánica e sísmica, e os focos sísmicos atópanse situados sobre o plano de Bemoff.

Deposición de suberina na parede celular de certas células vexetais.

Estación transformadora secundaria que está destinada á transformación e distribución da enerxía eléctrica e á conexión entre dous circuítos ou máis.

Acción e efecto de sublevar ou sublevarse.

Luxación parcial ou incompleta, é dicir, aquela en que a cabeza articular non perde totalmente a súa posición.

Proceso de redución das dimensións e o peso dos compoñentes que forman os circuítos electrónicos.

Artefacto explosivo que, lanzado desde un avión de ataque ou mediante mísiles de cruceiro subcónicos, cae desde baixa altura ao abrirse a carcasa que os contén, espallándose sobre un obxectivo. As submunicións máis pesadas autodiríxense e caen con paracaídas.

Situación creada nun sistema produtivo ao non acadarse a plena ocupación de recursos dispoñibles. Tratouse como consecuencia dun proceso de reconversión produtiva ou dun estado de crise económica xeneralizada nas áreas industrializadas. Poden distinguirse tres clases: a subocupación fricional ou estacional, a subocupación cíclica e a subocupación estrutural.

Tendencia teolóxica que establece a subordinación do Fillo respecto do Pai. O subordinacionismo ortodoxo foi defendido por Xustino, Ireneo de Lyon, Clemente de Alexandría e, sobre todo, Oríxenes. Unha forma explícita de subordinacionismo foi defendida por Ario. Atacado por Atanasio, foi condenado no Concilio de Nicea (325). A finais do s IV foi aplicado ao Espírito Santo polos macedonianos.

Concepto demográfico e xeográfico polo que se considera pouco poboado o territorio onde falta a forza de traballo para aproveitar os recursos potenciais e para permitir unha vida social plena.