"INE" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1570.
-
PERSOEIRO
Musicólogo. Licenciado en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela, foi profesor de música e literatura na Universidade Laboral e de galego e lingua e literatura española no instituto Otero Pedrayo de Ourense ata a súa xubilación. Cursou os primeiros estudios musicais con sor Luísa Galiano e despois continuounos no seminario de Ourense e con Antonio Jaunsarás. Foi mestre do coro masculino do instituto de Ourense e director da Coral Ruada (1955-1990), para a que compuxo música e letra de diversos temas populares e polifónicos. Colaborou no Boletín Auriense, con traballos como “Cinco villancicos del siglo XVI” ou “O primitivismo do alalá”. Parte da súa obra poética está contida en Sete poetas ourensáns (1992) e en Ourense craro río verde val, e moitas das súas composicións musicais editadas en traballos discográficos de diferentes artistas.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Formouse na Escola de Artes e Oficios de Ourense con Luís Fernández Xesta. En 1961 trasladouse a Madrid, onde estudiou na Escuela de Bellas Artes de San Fernando. Pertenceu a Os Artistiñas, grupo vangardista de Ourense dos anos sesenta. Nos seus inicios, a súa obra baseouse no debuxo cun colosalismo de formas ciclópeas, emparentadas cun certo concepto de muralismo que logo deixou paso a unha pintura expansiva, colorista e fragmentada, que se relacionou cos futuristas italianos. Considerado como un artista neofigurativista, o seu posterior barroquismo desembocou no azar, no automatismo, unido a un forte cromatismo, aínda que non abandonou o concepto debuxístico. A fragmentación da súa obra evoca o caos e a deshumanización nunha visión, en certo modo, pesimista da realidade. Co paso do tempo foi abandonando a representación da figura humana. Ilustrou a versión galega da Divina Commedia de Dante (1990). Destacan, entre outras obras, O xardín de Penélope (1985), Demiurgo...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Falta de coordinación nos movementos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Modificación cuantitativa ou cualitativa das proteínas do plasma sanguíneo. Algúns procesos patolóxicos poden afectarlles directamente aos órganos e ás células formadoras dalgunha proteína e dar lugar a unha disproteinemia primaria ou específica. Nalgúns casos, estas afeccións son conxénitas e tradúcense nunha falta total, ou case total, da proteína correspondente. Os trastornos xenéticos ou as posibles mutacións poden conducir á aparición no plasma de proteínas anómalas. Finalmente, unha gran cantidade de procesos patolóxicos poden producir modificacións de diversas proteínas plasmáticas e dar lugar a unha disproteinemia secundaria.
-
VER O DETALLE DO TERMO
discinesia.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Poema longo publicado por Manuel Curros Enríquez no ano 1888. Trátase dunha composición satírica, de carácter paródico, que toma como modelo a Divina Comedia de Dante Alighieri para criticar a hipocresía da Igrexa do seu tempo, así como certas institucións e personaxes da política e da cultura galegas, en especial o xuíz Manuel Mella e o bispo Cesáreo Rodrigo, que o condenaron pola publicación de Aires da miña terra (1880), e a escritora Emilia Pardo Bazán, polo seu desprezo do Rexurdimento da literatura galega. Composta de 512 tríades ou tercetos de versos octosílabos, con rima asonante nos impares, estruturalmente ten unha introdución e oito cantos. Desenvolve a peregrinaxe que realiza o autor a Roma con motivo do ano xubilar celebrado polo Papa León XIII. O defunto poeta Francisco Añón, que se presenta como capitán da Santa Compaña, acompáñao na súa viaxe en ferrocarril e convértese no guía que o conduce ao longo dos vagóns, que simbolizan os sete pecados capitais. O encontro entre a...
-
GALICIA
Política e mestra. Membro do Partido Popular, foi deputada no Congreso de los Diputados na cuarta e quinta lexislaturas, no período comprendido entre 1992 e 1996, e senadora na sexta lexislatura (1996-2000) pola circunscrición da Coruña.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Químico que estableceu unha clasificación dos elementos químicos, agrupándoos segundo as súas similitudes nas denominadas tríadas de Döbereiner.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
apegón.
-
GALICIA
Avogado e político. Emigrou a Puerto Rico, onde traballou no Banco Sobrinos de Ezquiaga e foi deputado provincial e vicepresidente da Deputación. Alistouse no Batallón de Voluntarios e retornou pouco antes da perda da illa.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pianista, cantante e compositor de jazz norteamericano. Coñecido como Fats Domino, nos anos corenta ingresou na formación de Dave Bartholomew e foi a ponte de unión entre o rhythm and blues e o rock. Da súa discografía destacan The Fats Man (1949), Blueberry Hill (1956) e Lady Madonna (1968).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Festival cinematográfico anual que se celebra na cidade de Donostia desde 1953. A súa organización está a cargo dunha sociedade integrada a partes iguais polo Eusko Jaurlaritza (Gobierno Vasco) a Gipuzkoako Foru Aldundia (Diputación Foral de Guipúzcoa), o Donostiako Udala (Ayuntamiento de San Sebastián), e o Ministerio de Educación e Cultura, e preside esta sociedade o alcalde de Donostia-San Sebastián. Ata mediados da década dos 50 non se consolidou como festival de categoría internacional. Moitas son as categorías que se premian, aínda que destacan os premios da Concha de Oro, Concha de Plata, Premio Donostia e Premio de la Crítica Internacional. Ao longo dos anos premiáronse coa Concha de Oro e coa Concha de Plata distintas producións, entre as que cómpre salientar Vertigo (1958), de Alfred Hitchcock; One-Eyed Jacks (1961), de Marlon Brando; America, America (1964), de Elia Kazan; The Rain People (1969), de Francis Ford Coppola; Paper Moon...
-
PERSOEIRO
Actriz. Filla do actor Maurice Dorléac, comezou a traballar no cine con catorce anos en pequenos papeis. Demostrou a súa capacidade para interpretar personaxes dunha certa complexidade psicolóxica en películas, como Repulsión (1965), Belle de jour (Bela de día, 1966), Tristana (1970), Le dernier métro (O derradeiro metro, 1980), Agent trouble (Axente turbio, 1987), Indochine (Indochina, 1992), Ma saison préférée (A miña estación preferida, 1993), La partie d´échecs (A partida de xadrez, 1994), Les voleurs (Os ladróns, 1996) ou Genealogies d´un crime (Xenealoxías dun crime, 1996).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Persoa que toca a dozaina.
-
PERSOEIRO
Pintora e promotora de arte. Formouse no Brooklyn Art School e no Prat Institute. En 1920 fundou con M. Duchamp e M. Ray a Societé Anonyme dedicada á promoción da arte moderna. Promoveu publicacións, conferencias e exhibicións, entre as que destaca a International Exhibition of Modern Art no Brooklyn Museum (1926). En 1941 doou a súa colección de arte á Yale University. Entre os seus escritos destaca Western art and the new era; an introdution to modern art (Arte occidental e nova era; unha introdución á arte moderna, 1923).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Relativo ou pertencente a Dublín ou aos seus habitantes.
-
Natural ou habitante de Dublín.
-
-
PERSOEIRO
Realizadora cinematográfica francesa. Dedicouse ao cine a partir de 1915 e despois da Primeira Guerra Mundial participou nas correntes vangardistas. Publicou numerosos escritos sobre cine en distintas publicacións. Entre as súas producións destacan La fête espagnole (A festa española, 1919), La souriante Madame Beudet (A sorrinte Madame Beudet, 1922) e La coquille et le clergyman (A cuncha e o crego, 1926), de tipo surrealista.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Personaxe da obra Don Quixote baseado na vilá Aldonza Lorenzo, campesiña de Toboso que Cervantes presenta como posuidora de todas as calidades e a quen, a imitación dos cabaleiros antigos, don Quixote rende homenaxe.
-
PERSOEIRO
Escultor francés. Trasladouse a España, onde foi escultor de Filipe V. Traballou nos xardíns do Palacio Real de La Granja de San Ildefonso e no Palacio Real de Madrid. Entre as súas obras destacan as estatuas de Apolo e Dafne en La Granja. Dirixiu a xunta que creou a Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. O seu irmán Hubert Dumandré (Trency 1701 - Madrid 1781), traballou en La Granja, onde realizou os sepulcros de Filipe V e Isabel de Farnesio. Pertenceu á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade de Escocia, Reino Unido, na rexión de Dumfries e Galloway, preto do estreito de Forth (58.000 h [1991]). É importante a súa industria téxtil, que lle dá emprego a preto da metade da poboación. Tamén destacan as industrias alimentarias, as fundicións de bronce e ferro, así como as pequenas fábricas de xabón e porcelana. Antiga residencia dos reis de Escocia, do seu patrimonio cultural cómpre salientar as ruínas da abadía beneditina fundada por Malcolm III Canmore.
VER O DETALLE DO TERMO