"Icía" (Contén)

1. de iniciar ou iniciarse.

2. Que ou quen participa do coñecemento de algo que é secreto ou só sabido por un grupo reducido.

3. Persoa que pasou por unha cerimonia de iniciación.

4. Membro dunha seita ou dunha sociedade secreta.

1. Que ou quen inicia.

2. cebador.

1. Que está ou se corresponde ao inicio de algo.

2. 1. Aplícase á palabra que é a primeira dunha oración.

   2. Aplícase á vogal precedida de consoante que é a primeira vogal dunha palabra (castro); cando esta vocal non vai precedida de consoante, denomínase inicial absoluta (anil).

   3. Aplícase á letra coa que comeza unha palabra.

   4. Conxunto formado pola letra inicial dun nome e un apelido, ou pola de todos os apelidos, dunha persoa. OBS: Úsase normalmente en plural.

   5. Letra que serve de inicio a un parágrafo, capítulo, libro, etc. Normalmente son letras máis grosas ca as empregadas no texto. Comezáronse a utilizar nos manuscritos do s XII, sendo debuxadas polos crisógrafos e coloreadas polos iluminadores.

3. Célula embrionaria que, mediante divisións sucesivas, actúa como axente principal do crecemento dos órganos dos vexetais inferiores.

1. Dar inicio ou comezo a algo.

2. Ensinar ou proporcionar a alguén os primeiros coñecementos ou experiencias de algo.

3. Introducir ou admitir a alguén nunha sociedade secreta ou comunidade relixiosa.

4. Realizar as operacións propias de cando se pon en marcha un sistema ou cando comeza a execución dun programa.

5. Ter inicio algo.

6. Adquirir os primeiros coñecementos ou experiencias de algo.

7. Entrar alguén nunha sociedade secreta ou comunidade relixiosa.

1. Proposta, idea ou decisión que posibilita o inicio ou a realización de algo.

2. Acción de quen propón ou fai algo antes cós demais.

3. Calidade ou capacidade de quen decide ou emprende algo con decisión.

4. Potestade para formular unha lei mediante a presentación ao Parlamento dun texto articulado con prescricións normativas. Gozan desta potestade o goberno, membros do Congreso e Senado, Parlamentos autonómicos e o pobo.

1. Calidade de inmundo.

2. Aplícase ao que mancha, ensucia ou contamina. OBS: Úsase normalmente en plural.

3. Aplícase ao que non é moral nin decente.

1. Relativo ou pertencente aos intersticios.

2. Que é propio dos intersticios de areas litorais.

3. Aplícase ao mineral dunha rocha que ocupa os intersticios entre os restantes minerais que a forman.

4. Composto cristalino formado por metais de transición e elementos lixeiros, en que os átomos lixeiros se sitúan nos intersticios da malla espacial do metal de transición.

SEMANARIOS

Semanario editado en Santiago de Compostela a partir do 1 de xaneiro de 1860. Desde finais de 1860 ata 1862 tivo unha segunda época. Subtitulouse “Revista de instrución pública, ciencias, literatura, bellas artes e intereses materiales”. Difundiron o proxecto Xosé Agra e Xosé Rodríguez Ruibal, mentres que Xosé Planellas exerceu como director. O seu obxectivo era mellorar o nivel cultural e técnico de Galicia.

SEMANARIOS

Semanario editado en Rianxo a partir de abril de 1914, que   cesou ao chegar ao seu sexto número. Fundado por Xosé Arcos Moldes, a súa tendencia era agrarista-maurista. Exerceu como voceiro de Acción Gallega e foi o continuador de El Barbero Municipal.