"To" (Contén)

1. de elixir.

2. Que foi elixido para un cargo ou dignidade pero aínda non tomou posesión do mesmo.

1. Que ou quen elixe ou ten dereito a elixir.

2. Príncipe, civil ou eclesiástico, do Sacro Imperio que tiña ao seu cargo o goberno dun electorado e elixía o emperador. O seu conxunto constituía, dentro da Dieta Imperial, o colexio de electores. Orixinariamente, foron sete: tres eclesiásticos, o arcebispo de Maguncia, o de Tréveris e o de Colonia; e catro laicos, os duques de Baviera, Franconia, Saxonia e Suabia. En 1150 os duques de Baviera e Franconia foron substituídos polo rei de Bohemia e polo conde palatino do Rin, respectivamente, e posteriormente o duque de Suabia polo margrave de Brandenburgo. En 1356 Carlos IV asinou a Bula de Ouro que regulamentou a forma de elección do emperador, que durou ata a desaparición do Imperio (1806), e deulles aos electores o rango de soberanos.

3. Persoa que reúne os requisitos legais esixidos para exercitar o dereito de sufraxio.

1. Título ou dignidade de elector.

2. Circunscrición territorial do Sacro Imperio baixo a xurisdición dun elector.

3. Conxunto de persoas que teñen dereito a voto nunha convocatoria electoral. Nos sistemas democráticos fórmano os cidadáns maiores de idade censados en cada unha das circunscricións.

1. 1. Relativo ou pertencente a un elector ou a un electorado do antigo Sacro Imperio.

   2. príncipe electoral

      Fillo herdeiro dun elector.

2. Relativo ou pertencente ás eleccións e aos electores.

1. Relativo ou pertencente ao electoralismo.

2. Que ou quen práctica o electoralismo.

1. Peza de material dieléctrico que ten unha polarización eléctrica permanente. É, xa que logo, un elemento eléctrico análogo a un imán permanente. Polo xeral, obtense solidificando mesturas de certas ceras orgánicas mediante a acción dun campo eléctrico.

2. Micrófono de condensador, de pequenas dimensións, constituído por un diafragma formado por unha lámina de plástico na que se dispuxo unha capa de ouro ou aluminio. Como consecuencia do seu pequeno tamaño, aproximadamente duns 6´6 mm, os electretos teñen distintas aplicacións, e empréganse para magnetófonos e aparatos para xordos.

1. Que produce ou tende a producir unha corrente eléctrica.

2. Motor que produce enerxía mecánica mediante a transformación de enerxía eléctrica.

GALICIA

Enxeñeiro de minas. Exerceu como inspector xeral de minas e como vogal do Consejo de Minería. Escribiu El materialismo ante la ciencia (1875), obra na que critica o evolucionismo; El distrito minero de La Coruña y Lugo en la Exposición de Santiago (1909); e a composición poética “A una pastora”, recollida no Álbum de la Caridad.

GALICIA

Farmacéutico. Estudiou na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse na de Madrid en 1896. En 1898 obtivo a cátedra de Materia Farmacéutica Vexetal na Universitat de Barcelona; trasladouse en 1900 á Universidade de Santiago de Compostela, onde ocupou a mesma cátedra e o decanato da facultade de Farmacia dende 1918 ata a súa xubilación en 1941. Inventou un microscopio panorámico que posteriormente fabricou a casa Reichert. Foi membro da Reial Acadèmia de Medicina de Barcelona, cofundador do Laboratorio Farmacéutico Militar e fundador da Revista de farmacia, que dirixiu ata 1936. Publicou traballos sobre microbioloxía e botánica aplicadas á farmacia.

1. 1. Cada unha das cousas que forman ou integran un todo.

   2. Compoñente dunha agrupación ou colectivo.

   3. Cada unha das circunstancias ou partes dun conxunto que inflúe nunha situación ou resultado final.

2. 1. Cada un dos obxectos, materiais ou ideais, que se poden considerar pertencentes a un conxunto.

   2. elemento absorbente

      Elemento z pertencente a un conxunto E, de xeito que para todo x se cumpre que zTx=xTz=z, onde T é unha determinada lei de composición. Un elemento absorbente recibe tamén o nome de cero respecto T.

   3. elemento neutro/idéntico

      Elemento e pertencente a un conxunto E dotado dunha operación interna ou dunha lei de composición T, de xeito que para todo x∈E se cumpre que eTx=xTe=x. Se este elemento e existe, é único.

   4. elemento simétrico

      Elemento x’ que cumpre que xTx’=x’Tx=e. Se esta propiedade existe, dise que x’ é o elemento simétrico (ou inverso) de x, x∈E, onde E é un conxunto dotado dunha lei interna T e dun elemento neutro e, e x, simetrizable. Se T é unha adición o elemento simétrico chámase oposto e se é unha multiplicación, inverso.

   5. método dos elementos finitos

      Método numérico que serve para resolver problemas de ecuacións diferenciais en derivadas parciais. Matematicamente, consiste nunha extensión da técnica de Rayleigh-Ritz-Galerkin. Este método apareceu nos anos sesenta arredor da aplicación dos ordenadores aos cálculos elásticos de estruturas, superando axiña os métodos de diferencias finitas, e amosouse moi potente, especialmente cando a xeometría do dominio ten unha incidencia importante sobre a solución.

3. ...

1. Plasto que almacena lípidos en forma de aceite ou de graxas.

2. Glóbulo de aceite presente nas células das bacilariofíceas.

GALICIA

Poeta. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu como médico militar na Armada. Dos seus poemas, espallados por distintas publicacións da época, destacan “As follas secas” e “A miña nai”.