"Anu" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1145.
-
GALICIA
Avogado e político. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Afiliado ao Partido Republicano, foi alcalde da súa vila natal. Ao inicio da Guerra Civil trasladouse a Madrid, incorporouse ao Corpo Xurídico Militar e foi adscrito como fiscal a unha das Brigadas Internacionais. Pasou a Francia en 1939, onde foi recluído en campos de concentración ata que conseguiu embarcar cara a Santo Domingo, de onde se trasladou a Bos Aires a finais de 1940. Escribiu Alambradas: mis nueve meses por los campos de concentración (1941).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Cardeal. Coñecido como El Santo Gallego, pertenceu á orde dos dominicanos. Foi bispo de Badajoz (1853) e de Zaragoza (1858). Participou no Concilio Vaticano I e redactou a bula que definiu a infalibilidade do papa. O Papa Pío IX nomeouno cardeal da Orde dos Presbíteros.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Historiador da arte. Licenciado en Xeografía e Historia (1973) e licenciado (1974) e doutor en Historia da Arte (1979) coa tese La pintura en Galicia durante la Edad Moderna: el siglo XVI, pola que recibiu en 1980 o Premio Extraordinario e o Premio da Deputacion de Pontevedra. Catedrático de Historia da Arte Moderna e Contemporánea dende 1986. Foi bolseiro da Accademia de Belle Arti de Roma e do Instituto de Investigaciones Estéticas de México. Foi director do Instituto Galego de Artes Escénicas e Musicais (IGAEM, 1993-1997) e dende 1996 é vicepresidente do Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC). As súas investigacións centráronse na arte galega. En 1974 comezaron os seus estudios sobre a pintura galega, especialmente a do Renacemento, entre os que destacan El pintor de Banga (1984), La pintura manierista en Galicia (1986) e Pinturas murais de Galicia (1989). Entre 1984 e 1990 a principal liña de investigación foi o Barroco. Froito destas investigacións...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Médico e pintor. Coñecido como Xosé M. García Albeos, é médico especialista en obstetricia e xinecoloxía. Membro da Asociación Española de Médicos Escritores e Artistas (ASEMEYA), foi conselleiro do Consello Social da Universidade de Vigo. Como pintor centrouse na paisaxe, fundamentalmente na paisaxe rural e na natureza galega, tratando de reflictir o paso do tempo na paisaxe. Xunto coa paisaxe física, retrata tamén unha paisaxe humana, a que se desenvolve nese medio físico. Mostrou a súa obra dentro e fóra de Galicia. Destacan, entre outras exposicións, no Concurso Artes da Raia de Monçao (Portugal, 2003), onde acadou unha mención honorífica; no Concurso de Pintura do Colexio Oficial de Médicos de Pontevedra en 2003, onde acadou un accésit, e en 2005 onde acadou o primeiro premio; e a Exposición Arte Celta Contemporánea da Galeríe la Rotonde de Lanester na Bretaña francesa (2007). De xeito individual mostrou a súa obra en diversos lugares de Galicia e en Madrid e Milán.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político. Foi deputado conservador polo distrito de Tui nas lexislaturas 1853-1854, 1857-1858 e 1858-1863.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Arqueólogo e prehistoriador. Director do Museo do Pobo Galego. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela (1968). En 1967 ingresou na sección de Arqueoloxía e Prehistoria e en 1970 na de Etnografía e Folklore do Seminario de Estudios Gallegos, do que tamén foi bibliotecario (1974-1979). Foi bolseiro do CSIC, membro fundador do Museo do Pobo Galego, membro da comisión xestora do novo Seminario de Estudios Gallegos, patrón fundador da Fundación Castelao, do Padroado da Fundación Pedrón de Ouro e presidente do Consello Galego de Museos. Realizou traballos de campo e escavacións arqueolóxicas e participou en numerosos congresos. Colaborou, entre outras publicacións, en Cuadernos de Estudios Gallegos, Grial, Compostellanum e Boletín do COAG. Colaborou en Galicia Eterna (1980-1981) e Fermín Bouza-Brey: unha fotobiografía (1999) e escribiu De alicerces e devocións: unha ollada arredor das orixes (1999). É académico...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Filósofo. Formado en Marburg, foi profesor da Universidad de Madrid e discípulo J. Ortega y Gasset, de quen tomou o concepto de “razón vital”. Tras residir en París, converteuse ao catolicismo e ingresou no mosteiro de Poio. As súas obras máis destacadas son La filosofía de Kant (1917), La filosofía de Bergson (1917), Ensayos sobre el progreso (1932), Lecciones preliminares de filosofía (1937) e Idea de hispanidad (1941).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Foi cofundador do grupo Nome e da Federación Galegas de Artistas Plásticos. Recibiu o Primeiro Premio na Exposición Nadal de Santiago de Compostela (1969).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor e profesor. Da súa produción destaca IV Melodía. Desfíe de ambente galego (1935).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Avogado e político. En 1888 foi elixido deputado polo distrito de Astorga e en 1893 por Santiago de Compostela. Membro do Partido Liberal, participou no goberno presidido polo seu sogro, E. Montero Ríos, como ministro de Gobernación (1905). En sucesivos gobernos ocupou as carteiras de Gracia e Xustiza (1905-1906) Fomento (1906) e Estado (1910-1912), ministerio desde o que tramitou os tratados que posibilitaron o establecemento do protectorado español sobre Marrocos e que lle valeron a concesión do marquesado de Alhucemas. Ao morrer Canalejas (1912), ocupou interinamente o goberno durante dous días pero non contou co apoio de Romanones para continuar no cargo, feito que deu lugar á escisión do Partido Liberal; os seus partidarios constituirían o Partido Liberal Democrático. Presidiu o consello de ministros en diversas ocasións (1917, 1918 e 1922) e ocupou a carteira de Gobernación (1918), no goberno Maura. Aceptou a carteira de Gracia e Xustiza (1931) no último goberno da monarquía, presidido...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Novelista e crítico literario da arte. Da súa produción destacan El escorpión (1969), Fedra (1975), Novela española actual (1967), Arte hoy, arte del futuro (1976) e Novela española de posguerra (1971).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Tenor e compositor. En 1816 participou na estrea en Roma de Il barbieri di Siviglia de Rossini. Actuou tamén nos EE UU e México e exerceu a docencia. Das súas composicións destaca a ópera El poeta calculista.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Barítono, fillo de Manuel del Pópolo Vicente García. Foi profesor de canto e inventor do laringoscopio. Foi profesor do Conservatorio de París e posteriormente da Real Academia de Música de Londres.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escultor e ceramista. Foi autor de Experimentación de las pastas cerámicas para una práctica artística (1995). Realizou numerosas exposicións dentro e fóra de España e participou, entre outras colectivas, nas mostras Keramik Europas, na Feria Internacional de Múnic e no Foro Atlántico de Arte Contemporánea. Membro da Academia Internacional de Cerámica, recibiu entre outros premios a Medalla de Ouro no 46º Concurso de Cerámica da Faenza (1992) e o Premio Escultura Pública Paseo Abandoibarra de Bilbao (1997).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Filósofo. Foi o introdutor da lóxica formal na universidade española trala Guerra Civil, a través dunha serie de congresos que deron a coñecer a obra de filósofos como P. F. Strawson, W. van O. Quine e D. Davidson. En 1995 ocupou a cátedra Jorge Santayana da Comunidad de Madrid. Destacou polas diferentes interpretacións que lles deu aos procesos de dedución lóxica e á análise das achegas da cibernética e da linguaxe formal e pola súa teoría da realidade, na que combinou o materialismo e o realismo crítico. Fundador da revista Teorema de lóxica e filosofía da ciencia, entre as súas obras destaca Lógica simbólica (1973).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Estudiou maxisterio e exerceu como profesor ata que foi encarcerado durante a Guerra Civil por pertencer á Esquerda Republicana. Exiliouse en Bos Aires e Chile, onde foi delegado do Consello de Galicia. Colaborador das publicacións La Hora e Galicia, publicou o poemario Saudade (1953).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar e nobre de orixe galega. Formado no Reino Unido, integrouse no rexemento español de Lisboa en 1771. Axudante do conde O’Reylly durante o sometemento de Louisiana ao poder español (1769-1790), ascendeu a xeneral de brigada en 1787. Como gobernador de Natchez entre 1789 e 1796 potenciou a creación de postos fronteirizos fronte á ameaza estadounidense, a sinatura de tratados coas tribos indias e a fundación de vilas, como San Fernando de las Barracas. Ascendido a brigadier dos Reales Ejércitos, foi designado en 1796 gobernador de Louisiana e de Florida occidental. Trala súa morte soterrárono baixo o altar da igrexa de Saint Louis de New Orleans. Escribiu Estado político de la Luisiana.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Atleta. Participou nos Xogos Olímpicos de Múnic 1972, na proba dos 800 m.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor. Investigador no campo da etnografía, coordinou o suplemento cultural Cataventos de El Ideal Gallego e colaborou en La Voz de Galicia. Dirixiu a Guía de la artesanía de Galicia (1984) e publicou Galicia artesana (1988) e O liño (1992).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. En 1954 formou parte do Salón de los Once de Eugeni d’Ors. A súa pintura participa do expresionismo, a abstracción e o neofigurativismo. Fundou o Grupo Parpalló e cultivou o gravado e a cerámica.
VER O DETALLE DO TERMO