"INE" (Contén)

PERSOEIRO

Bailarina e coreógrafa estadounidense. Estudiou na University of Chicago e doutorouse en Antropoloxía. Nos anos trinta fundou unha escola de danza en Nova York e nos anos corenta unha compañía de danza que acadou grandes éxitos. Incorporou o folclore antillano aos seus espectáculos musicais e promoveu a creación do Dunham Center for the Arts and Humanities. Creou numerosas coreografías e interveu en diversos filmes, como Mambo (1954).

PERSOEIRO

Escultor francés. Activo en Murcia (1719-1730), traballou como tallista e influíu en Francisco Salzillo. Cómpre destacar a súa obra San Juan Bautista (1718?) e as inmaculadas feitas en barro cocido.

PERSOEIRO

Escritora. Coñecida como George Sand, educouse baixo a tutela da súa avoa en Nohant e ingresou nun convento en París (1817-1820). En 1822 casou co barón Duvenant. En 1831 separouse e trasladouse a París. Posteriormente, volveu a Nohant e logo pasou uns anos xunto a F. Chopin na cartuxa de Valldemosa en Mallorca. En colaboración con Jules Sandeau publicou a súa primeira novela titulada Rose et Blanche (1831), baixo o pseudónimo común de Jules Sand, e fundou a revista Revue indépendante (1841), xunto con Pierre Leroux. Escribiu pezas de teatro, como Claudie (1851) ou Molière (1851), e tivo unha grande actividade como novelista con obras, como Valentine (1832), Indiana (1932), Lélia (1833), Mauprat (1837), Un hiver à Majorque (1841), Le meunier d’Angibault (O muiñeiro de Angibault, 1845), La mare au diable (O pantano do demo, 1846), François le Champi (1848), Histoire...

PERSOEIRO

Militar francés, conde de Dupont de l’Étang. Xeneral de Napoleón, loitou en Italia e na Península Ibérica. Derrotado en Bailén en 1808, foi sometido a consello de guerra e encarcerado no castelo de Joux. Rehabilitado por Luís XVIII, foi ministro da Guerra (1814).

PERSOEIRO

Cantante, trompetista e director de orquestra estadounidense. Coñecido como Mr. B., comezou as súas actuacións en 1939 como cantante na orquestra de Earl Hines e logo organizou a súa propia formación. Actuou con jazzmen renovadores, como Ch. Parker, D. Gillespie, M. Davis e A. Blakey, cos que introduciu un novo estilo na interpretación vogal do jazz.

PUBLICACIÓNS

Publicación en castelán editada en Marín a partir de 1896. Subtitulada “Semanario de intereses generales”, foi dirixida por Sabas B. Catá. Impresa nos obradoiros tipográficos de R. Quintáns, saía todos os domingos. Constaba de catro páxinas, nas que se incluían artigos sobre actividades comerciais e marítimas, ademais de anuncios e un folletín. No eido literario, cómpre salientar algúns versos en galego na sección “Paliques”, publicados baixo pseudónimo. Nas súas diferentes épocas de edición presentou as cabeceiras El Eco de Marín, El Marinense ou Nuevo Marín.

1. Relativo ou pertencente a Guinea Ecuatorial ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Guinea Ecuatorial.

PERSOEIRO

Político e avogado. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballou como asesor fiscal dos colexios profesionais de médicos, arquitectos e enxeñeiros técnicos de Vigo e ocupou a presidencia do consello de administración do centro médico Povisa (1977-1982). Presidente do Partido Demócrata Popular e máis tarde do Partido Liberal, foi elixido deputado do Parlamento galego polo Partido Popular entre 1985-1996, etapa na que foi voceiro da comisión de Asuntos Económicos e Orzamentarios e presidiu as comisións do Estatuto do Deputado e de Relacións do Parlamento co Consello de Contas. En xullo de 1996 foi nomeado delegado especial do Estado no Consorcio da Zona Franca de Vigo. Entre outros cargos, foi presidente do consello de administración da sociedade de capital-risco Vigoactivo SA e membro do consello de administración da Autoridade Portuaria de Vigo.

PERSOEIRO

Compositor austríaco. Estudiou composición en Berlín con B. Blacher e posteriormente trasladouse a Viena. Da súa produción destacan as óperas Dantons Tod (A morte de Danton, 1947), Der Prozess (O proceso, 1953) e Der Besuch der alten Dame (A visita da vella dama, 1971).

PERSOEIRO

Compositor. Discípulo de F. J. Fétis e de J. F. Lesueur, a partir de 1840 foi profesor de harmonía do conservatorio de París. Escribiu cantatas, oratorios e misas. En 1834 obtivo o Gran Premio de Roma.

CABOS

Cabo de Bulgaria, no Mar Negro, ao NL de Burgas.

1. Calidade de eminente.

2. Lugar elevado.

3. Persoa eminente nun campo determinado.

4. Tratamento que se lles dá aos cardeais.

5. Área máis elevada ou saínte da superficie dun órgano ou estrutura anatómica.

6. Conselleiro persoal que, na sombra, inspira as decisións dun personaxe importante. O nome déuselle orixinariamente a Joseph du Tremblay, conselleiro e axente persoal do cardeal Richelieu.