"ALE" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2433.
-
-
-
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Brión. Foi construída na segunda metade do s XVII sobre un templo románico anterior. O proxecto atribúeselle a Francisco A. Fernández Sarela, mais nela traballaron os mestres locais Juan A. Nogueira e Tomás do Río. No interior destaca o retablo maior barroco do s XVIII e unha cruz parroquial de 1826. O campanario construíuse en 1827.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Cantautor. Simultaneou a súa profesión de médico co mundo da canción. Dende que gravou o seu primeiro disco, Ahí vén o maio (1975), a súa obra vén sendo referente obrigado na historia da canción galega. O repertorio inclúe poemas musicados dun amplo abano de autores da nosa literatura (Álvaro Cunqueiro, Ramón Cabanillas, Manuel Curros Enríquez, Celso Emilio Ferreiro e Rosalía de Castro) e producións propias. Posteriores gravacións son Ballet da nena (1990), Eres un fármaco (1993), con textos en galego e castelán, Tu retrato (2007), Había que chegar (2014) e 70 y 29 (2016)
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Foi atopado na rúa Batitales (hoxe Doutor Castro) de Lugo en 1842 no transcurso dunhas escavacións dirixidas pola Sociedade Económica de Lugo. A súa fabricación é de época romana, concretamente debeu construírse entre o goberno de Augusto (27 a C-14 d C) e a fin do de Traxano (117). A través dos restos conservados, pódense diferenciar dous sectores: a dobre banda figurada, de 1,20 m de longo, e o sector xeométrico. A cabeza de Oceanus, no centro da composición, está flanqueada por dous golfiños en actitude de somerxerse e rodeado de especies mariñas (ameixas, ourizos de mar, etc) e fluviais (troita e lamprea). A significación dos motivos representados levou a Rodríguez Colmenero a considerar que se podía tratar da cubrición do piso do comedor ou triclinium dunha mansión nobre; trátase dunha interpretación oposta a outras anteriores que sinalaban unha funcionalidade ritual. Algúns fragmentos deste mosaico consérvanse no Museo Provincial de Lugo.
-
PERSOEIRO
Filósofo. Pertenceu á escola filosófica de Leibniz e Wolff, e foi profesor en Halle e en Frankfurt do Oder. Está considerado como o fundador da moderna estética como disciplina filosófica autónoma e sistematizada pola súa contribución con Aesthetica (1750-1758), na que diferenza a ciencia do fermoso e do belo do resto da Filosofía.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Sebastián de Pontault .
-
PERSOEIRO
Médico ucraíno. É autor de traballos básicos sobre a estrutura das capas corticais do cerebro. No ano 1874 describiu un tipo de células piramidais coñecidas como células de Bec.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Valeriano Domínguez Bécquer.
-
PERSOEIRO
Físico. Sucedeu o seu pai Antoine-César Becquerel na cátedra do Musée d’Histoire Naturelle, onde se dedicou ao estudo da luz. En 1842 fotografou por primeira vez a unidade do espectro solar. A partir de 1857 estudiou a fosforescencia e as radiacións infravermellas. Publicou La lumiére, ses causes et ses effets (A luz, as súas causas e os seus efectos, 1869).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Fundada en 1893 por John Haden Badley en Sussex (Inglaterra). Foi a primeira que iniciou a coeducación en todos os graos da escola e en todos os campos da actividade da infancia.
-
PERSOEIRO
Escritor ruso. O tema central da súa creación é o traballo como contido da existencia do home. Entre as súas obras destaca: Zizn’ Berežkova (A vida de Berežkov, 1956).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Lingüista serbio. Foi profesor na Universidade de Belgrado. É o creador da Lingüística do serbocroata, onde cobre un terreo inmenso, desde a dialectoloxía e a comparación co resto do eslavo do indoeuropeo xeral ata a descrición sincrónica e o establecemento das normas da lingua literaria actual.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Físico e inventor británico. Abandonou os estudios musicais para dedicarse á Fonética. Emigrou a Canadá (1871) e, posteriormente, aos EE UU. Fundou unha escola para mestres de xordos en Boston e en 1873 acadou a cátedra de Fisioloxía Vocal na Universidade de Boston. Os seus traballos sobre o son, motivados polo problema do ensino dos xordos, sobre o que escribiu varias obras, leváronlle a construír un telégrafo harmónico. En 1876 inventou o teléfono, aínda que lle foi negada a prioridade do invento, o que lle levou a defendela en diversos procesos. Despois de diversas melloras no seu aparato, obtivo o Premio Volta do Instituto de Francia. Tamén ideou un enxeño para detectar balas no corpo humano, empregado ata o descubrimento dos raios X e unha balanza de indución, entre outras innovacións.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, drenado polo río Jandulilla, afluente do Guadalquivir (2.011 h [1996]). Situado na serra de Mágina, o terreo é moi accidentado. As principais actividades económicas son as agropecuarias, fundamentalmente a gandería lanar. Hai tamén canteiras de xeso.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Saúdo final epistolar de orixe romana (vale ou valete, ‘estea(n) ben’) que pasou ao bene valiat merovinxio (sinal real de expedición de documentos e de validación) e chegou finalmente ao bene valete pontificio, que ten valor de subscrición.
-
PERSOEIRO
Compositor e pianista inglés. Realizou estudios de violín, piano e composición na Royal Academy of Music, onde posteriormente (1837) exerceu como profesor. En 1849 fundou a Bach Society, de Londres, coa que organizou en 1854 a primeira audición en Inglaterra da Paixón segundo San Mateo. Sucedeu a Wagner na dirección da Philharmonic Society (1855) e foi profesor en Cambridge (1856). En 1866 foi nomeado presidente da Royal Academy of Music. Compuxo unha sinfonía en sol menor (1865), música para piano, de cámara e coral.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
č (Peterburg 1870 - París 1960) Pintor, crítico e historiador ruso da arte. Exerceu unha grande influencia como membro do grupo editor da revista de arte Mir Iskustva (1898-1904) e colaborou na decoración e vestiario de óperas e ballets, especialmente para Diaghilev. Para os Ballets Rusos de París deseñou, entre outros, os decorados de O pavillón de Armida, As sílfides e Petrushka. Trala Revolución Rusa (1917) foi nomeado conservador de pintura do Museo de L’Ermitage; en 1928 estableceuse en Francia. Escribiu Os tesouros da arte rusa (1901-1902), Historia da arte rusa do s XIX (1902) e Historia da pintura (1912-1917).
-
PERSOEIRO
Filósofo. Expulsado do seu país (1922), foi a Berlín e a París (1925), onde fundou a revista Put. Pensador cristián afastado de toda ligadura dogmática e influído polo idealismo poskantiano, fixo unha crítica despiadada do cristianismo institucional e do comunismo; interesouse polo home como espírito -a actividade creadora, a historia e a liberdade-, e na súa última época situouse na liña do pensamento existencialista alemán. Cómpre destacar Filosofia svobody (A filosofía da liberdade, 1911), Novoe srednevekovie (A nova Idade Media, 1924), De la destination de l’homme (Sobre o destino do home, 1931), De l’esclavage et de la liberté de l’homme (Da escravitude e da liberdade do home, 1946) e Samopoznanie: opyt filosofskoj autobiografii (Autocoñecemento: ensaio de autobiografía filosófica, 1949).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta e novelista occitano. Dentro do Realismo escribiu as novelas Bagatoni (1894) e Li bomians (1906-1907). Entre a súa poesía, baseada no ritmo da linguaxe, cómpre destacar Li baladas d’aram (1883).
VER O DETALLE DO TERMO