"Adá" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Pontevedra en 1895 e subtitulada como “Semanario satírico ilustrado”. Contou coa colaboración de Enrique Labarta Pose, Jaime L. Solá, Alberto García Ferreiro, Luís Taboada, Salvador Golpe e Manuel Amor Meilán. Editou numerosos relatos e poemas en castelán destes autores e unhas “Máximas” en galego da autoría de Carlos Pol.

1. Excremento expelido cada vez que se defeca.

2. Acción de cagar.

3. g Acción ou dito, sen éxito ou realizado nun momento inoportuno, contrario ao que se esperaba.

PUNTA

Punta que pecha polo L a enseada do Trece, no litoral setentrional da parroquia de Xaviña, no concello de Camariñas.

1. Conxunto de cagallas.

2. Conxunto de cousas de pequeno tamaño e de pouco valor.

1. Armazón feita de varas ou canas entretecidas.

2. Conxunto de cousas depositadas ou contidas na caínza ou no caínzo.

1. Acción e efecto de calar.

2. Cantidade de peixe capturado por un barco nunha marea.

3. Operación que consiste en calar un aparello no mar.

4. Acción e efecto de somerxer a alguén na auga.

5. Absorción do fume dun cigarro ou dunha pipa.

1. Xornada de traballo no mar.

2. Cantidade de peixe capturado por un barco nunha marea.

3. Operación que consiste en calar un aparello no mar.

4. Acción e efecto de somerxer a alguén na auga.

5. Absorción do fume dun cigarro ou dunha pipa.

1. Guiso mariñeiro que habitualmente combina patacas cocidas, especialmente na auga do mar, e peixes, preferentemente graxos. Acostuma acompañarse cunha allada de cebola, pemento doce ou picante, allo e, ás veces, vinagre. Esta comida facíase a bordo das embarcacións pesqueiras e na praia.

2. O que está cociñado nunha caldeira.

3. Comida para o gando preparada con patacas cocidas, verzas, nabos e outros alimentos.

4. Comida mal preparada.

1. Comida mal cociñada e que presenta unha mala aparencia.

2. Comida e bebida en demasía.

3. Comida que se preparaba trala matanza do porco co estómago, co amoado dos chourizos mesturado e con pequenos ósos.

4. Queimada ou café acompañado de augardente queimada, segundo a denominación que reciben nalgúns lugares de Ourense e Lugo.

5. Beberaxe medicinal que se obtén fervendo en auga diversas herbas.

1. Camiño empedrado.

2. Parte central dunha estrada ou dunha rúa, situada entre as beiravías ou beirarrúas e destinada á circulación de vehículos.

3. ías de comunicación trazadas polo exército romano durante as conquistas. Con centro en Roma, construíronse pensando, na maioría dos casos, nas necesidades do exército, pero trala conquista dos territorios contribuíron ao seu control político e administrativo e desempeñaron un papel fundamental na súa explotación económica. As calzadas romanas presentan unha serie de características comúns en todo o Imperio, como a preferencia polo trazado en terreos elevados, que abarataba os custos e o mantemento e que as protexía dos ataques por sorpresa, e a tendencia ao trazado das calzadas en liña recta. As dimensións e o tipo de pavimento das calzadas estaban sometidos a certo formalismo teórico, aínda que poucas veces se levou á práctica. A anchura varía en función da importancia da vía, da topografía do terreo, da proximidade a unha poboación importante ou das reparacións, entre un mínimo de 1,5 m e un máximo de 10 m. En Galicia, oscilaban entre 1,5 e 5 m. Segundo a teoría sostida por Vitrubio e...