"RAM" (Contén)

RIOS

Río afluente do Limia pola esquerda. Nace da confluencia de varios ríos que baixan pola vertente setentrional da serra do Larouco, no límite das parroquias de Garabelos do Bouzo (Baltar), Gudín e Novás (Xinzo de Limia). O seu curso adopta unha dirección S-N que lles serve de límite ás parroquias de Seoane de Oleiros e Faramontaos coas de Chamosiños e Lobaces (Trasmiras), por onde prosegue. Ao chegar a Abavides (Trasmiras) vira cara ao NO por Zos, para regresar ao concello de Xinzo de Limia pola parroquia de Boado. Desemboca na vila de Xinzo de Limia, logo dun percorrido duns 22 km.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Carballeda de Avia baixo a advocación de san Cosmede.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Merca baixo a advocación de san Xes.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Nogueira de Ramuín baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Xinzo de Limia baixo a advocación de san Salvador.

GALICIA

Actor. Participou nos espectáculos Don Hamlet, príncipe de Dinamarca e Os vellos non deben de namorarse, presentado este último pola Asociación Teatral Iberoamericana na Coruña en 1959 e 1961. Continuou a súa andaina teatral na compañía Tespis, coa que actuou ata 1983.

PERSOEIRO

Bispo de Tui (1775-1796). Licenciado en Leis pola Universidad de Salamanca, foi cóengo lector en Plasencia e Salamanca antes de ser nomeado bispo de Tui. Durante o seu bispado foron construídas, entre outras, as igrexas de Amorín, Celeiros, Ponteareas, San Mateo de Oliveira, San Bernabé de Graña e San Salvador de Prados e o muíño de aceite de Pousa de Sobreiras.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. En 1993 obtivo o Premio Calderón de la Barca coa obra Para quemar la memoria e en 1994 presentou Qué hizo Nora cuando se marchó?, coa que tentou dar continuidade á coñecida obra de Henrick Ibsen, Casa de bonecas. En galego publicou o monólogo Mariana (1997).

GALICIA

Franciscano. Foi misioneiro en Marrocos e colaborou na prensa baixo o pseudónimo de Africano Fernández. Publicou España en África y el peligro judío. Apuntes de un testigo desde 1915 hasta 1918 (1918) e Piadosos ejercicios del Via Crucis (1923).

GALICIA

Xornalista, médico e político. Licenciouse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en Madrid. Inicialmente, colaborou no semanario Cantaclaro, en La Gaceta de Galicia e na revista Galicia Moza, esta última con Castelao. En Madrid escribiu para El Liberal, Blanco y Negro, La Esfera, Nuevo Mundo e La Estampa. Na súa estadía en Bos Aires, a partir de 1914, colaborou coas publicacións La Nación, Caras y Caretas e Correo de Galicia. Alí estreou as comedias Galleguita, La retirada e El altar. Ao seu regreso a Galicia (1924), dirixiu El Pueblo Gallego. Durante a República foi director xeral de Seguridade e gobernador civil de varias provincias (Ciudad Real, Málaga, Jaén e Cáceres) e deputado por Lugo polo Partido de Centro de Portela Valladares en 1936. Trala Guerra Civil exiliouse en Cuba, onde colaborou no Diario de la Marina de La Habana. En 1943, instalado...

PERSOEIRO

Arquiveiro, historiador e filólogo. Doutor en Filosofía e Letras (1940), foi director do arquivo xeral do ministerio de Información e Turismo e da Hemeroteca Nacional. Profesor de prehistoria e historia antiga na Universidad de Madrid, obtivo a cátedra de Filoloxía na Universidad de Murcia en 1945. Das súas obras destacan Fray Benito Jerónimo Feijoo y sus mejores páginas seleccionadas (1939), Un gran dicionario latino del siglo XIII (1940), La enseñanza del latín en Nueva España (1941), Catálogo de los Códices Clásicos latinos de la Biblioteca Universitaria de Salamanca (1942), San Valerio como fuente histórica. La España del siglo VII (1943), El “explicit” de códices fechados españoles en el siglo XV (1945), Abadologio del monasterio de Osera 1672 a 1824 (1945), Dicionario del latín dos canteiros de Galicia (1946), Los manuscritos gramaticales latinos de la Biblioteca Nacional (1947), Publicaciones diarias...

PERSOEIRO

Gramático. Foi investigador do Centro de Estudios Históricos onde pertenceu ao grupo de lingüistas formado por Navarro Tomás e Rafael Lapesa. Foi profesor de latín e grego, tradutor do tratado de Paul Kretschmer sobre a lingüística grega e latina, e lector de castelán na Universidade de Hamburgo (1925-1926). Comezou a recompilar en fichas -que el denominou cédulas- o seu Archivo Gramatical de la Lengua Española (AGLE), constituído por máis de 100.000 citas que recollían fenómenos de lingua, coa intención de que lle servisen de corpus para a confección da gramática que proxectaba (editado polo Instituto Cervantes, a cargo de José Antonio Millán, Maite Rivero e Ignacio Bosque, 1997-2002). Á súa morte só aparecera un volume da Gramática Española (Los sonidos, el nombre y el Pronombre) (1951) e os seguintes quedaron en distintos estadios de elaboración, pero foron publicados posteriormente (1985-1991). Influenciado, sobre todo, por L. Hjelmslev, K. Bühler, R. Jakobson, a escola...

1. Obxecto feito para unha acción determinada e utilizado directamente pola man para actuar sobre a materia, ao tempo que asegura un bo contacto coa man para obter un control preciso da operación e realizala comodamente. Unha primeira clasificación das ferramentas permite agrupalas en prénsiles, como ganchos, tenaces, pinzas ou pas, e percusoras, como machados, punzóns ou martelos. A evolución das ferramentas segue dous camiños ligados estreitamente: a evolución por perfeccionamentos sucesivos, chamada ortoxénese, e o avance por mutación dunha ferramenta noutra.

2. Conxunto de instrumentos empregados na realización dun traballo ou oficio.

3. Órgano copulador masculino.

4. Aquilo que se emprega para conseguir un fin determinado.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter sindical aparecida en Ferrol entre 1974 e 1977. Foi o voceiro dun sector de Comisións Obreiras desta localidade do que saíron polo menos dez números. Foi o xermolo do Sindicato Obreiro Galego de Ferrol.