"To" (Contén)

PERSOEIRO

Dramaturgo. Escribiu escenas breves para pequenos teatros e colaborou como dramaturgo co Teatro de Arte de Moscova, con Eugeni Vajtangov e con Vsevolod Meyerhold. Da súa produción destaca Mandat (O mandato, 1925), Samonbicja (O suicidio, 1928), prohibida pola censura pero representada en Europa e América nos anos sesenta e setenta, e Zasedanie o smeche (Sesión sobre o río, 1938). Entre 1933 e 1940 estivo deportado en Siberia, e a partir de entón orientou a súa carreira á adaptación de clásicos, á elaboración de guións para cine e á escrita de textos para rapaces.

1. Que está en posición vertical.

2. Que está en erección.

1. Que ou quen erixe.

2. Que produce erección.

1. de erguer ou erguerse.

2. Aplícase ao animal que se ergue sobre as patas traseiras, practicamente disposto en vertical, e coas dianteiras á altura da cabeza.

GALICIA

Político e economista. Doutor en Ciencias Económicas e Empresariais pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor de economía aplicada na Universidade de Santiago (1987-1991) e na Universidade da Coruña, da que foi catedrático (1992-1999) e decano (1993-1999); e profesor na Escola de Traballo Social de Galicia (1976-1994). Doutorouse coa tese La coordinación de la política monetaria española ante la integración (económica) de la Europa Occidental. Levou a cabo outras actividades académicas como coordinador da UNED no Centro Asociado de Pontevedra, director do curso de posgrao de Dirección e Xestión de Cooperativas e Pequenas e Medianas Empresas na Universidade da Coruña, presidente do Comité Científico da Asociación Científica de Economía e Dirección da Empresa da Coruña e coordinador científico do Instituto de Estudios Económicos de Galicia Pedro Barrié de la Maza. Pertenceu á Asociación para a Integración en Europa, ao consello asesor da revista do Consello Galego de Economistas,...

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Diplomouse en dirección polo Instituto de Investigaciones y Experiencias Cinematográficas. Inicialmente, foi crítico de cine antes de debutar, en 1969, cun capítulo da serie Los desafíos, que producía Elías Querejeta. A súa carreira como director comezou co filme El espíritu de la colmena (1973), ao que lle seguiron outros títulos como El sur (1983) ou El sol del membrillo (1992, Premio Especial do Xurado de Cannes).

1. Relativo ou pertencente á erisipela.

2. Que ou quen padece erisipela.

1. Formación excesiva de eritroblastos, fenómeno que se observa en distintos estados patolóxicos.

2. Presencia de eritroblastos no sangue.

3. Enfermidade hemolítica e conxénita que afecta aos bebés, tanto na súa etapa intrauterina como de neonato, caracterizada pola aglutinación e fagocitose das súas hemacias por parte do sistema inmunitario da nai. Prodúcese por unha incompatibilidade entre os eritrocitos maternos e os fetais. Os maternos non teñen o factor antixénico Rh, a nai é Rh(-), mentres que os fetais o teñen por herdanza paterna, o feto é Rh(+). Cando a nai entra en contacto co sangue do feto, sintetiza anticorpos contra o factor Rh fetal e provoca a lise dos eritrocitos fetais; este contacto prodúcese fundamentalmente no momento do parto e o risco aumenta en casos de abortos ou cesáreas. Desta maneira a nai queda sensibilizada, posúe anticorpos fronte ao factor Rh, co que, se queda embarazada unha nova vez e o fillo é Rh(+) prodúcese a lise dos eritrocitos. Esta incompatibilidade prevense administrándolle á nai immunoglobulina anti-Rh co que se evita a enfermidade do feto. O proceso tamén se coñece como anemia hemolítica...

PERSOEIRO

Rei de Hannover (1837-1851), fillo de Xurxo III de Inglaterra e de Hannover. Á morte do seu irmán Guillerme IV de Inglaterra e de Hannover, herdou este último reino. Hostil ás ideas liberais, aboliu a Constitución de 1833 e promulgou outra moito máis autoritaria. Por temor á expansión revolucionaria, en 1848 consentiu algunhas reformas que anulou pouco despois.

PERSOEIRO

Arquiduque de Austria, fillo do Emperador Maximiliano II e de María de Austria. Filipe II nomeouno gobernador dos Países Baixos en 1594.

PERSOEIRO

Duque de Curlandia (1737-1772). De nome Ernst Johann Biron, foi favorito da Emperatriz Ana I e cando esta morreu ocupou a rexencia durante a minoría de Iván VI (1740). A hostilidade da nobreza provocou o seu desterro a Siberia.