"An" (Contén)

GALICIA

Médico, psiquiatra e escritor. Foi catedrático de Anatomía nas universidades de Granada (1893) e Santiago de Compostela (1895). Compaxinou o seu labor docente coa dirección do Hospital San Roque e do Manicomio de Conxo. Publicou Programa de Anatomía Práctica (1883, 1896) e Anatomía Práctica (1898) e, no eido da Psiquiatría, escribiu varios traballos en De re phrenopatica (1915) e leu numerosas conferencias. En canto á literatura, cultivou poesía, novela e ensaio, alternando galego e castelán. Iniciouse en 1883 coa obra bilingüe, en prosa e verso, Mesa revuelta. Ensayos literarios. En 1891 publicou o poemario Rimas, enteiramente en galego. Varios poemas recollidos na obra recibiron premios, entre eles o titulado “Brétemas”, galardoado nos Xogos Florais de Tui (1891) e “O arco da vella”, o máis divulgado do autor, premiado nun certame literario celebrado en Vigo en 1881. En colaboración co seu fillo Xoán Barcia Eleizegui escribiu as novelas Dos...

GALICIA

Médico militar. Escribiu varios artigos relacionados coa Medicina en publicacións científicas. Colaborou co seu pai, Xoán Barcia Caballero, nas novelas Dos almas (1907) e El señor Nin (1922). Conseguiu mencións en varios certames poéticos, como o celebrado en Santiago de Compostela en 1909.

GALICIA

Catedrático en Medicina. Licenciouse na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse coa tese Las variaciones atávicas y las detenciones en el desarrollo, en el maxilar superior de los locos. En 1927 acadou a cátedra de Anatomía da Universidad de Salamanca e posteriormente trasladouse á de València, universidade onde ocupou os cargos de decano da facultade de Medicina (1945-1964) e reitor (1966-1972). Pioneiro na especialidade de neurocirurxía en España, foi o primeiro presidente da Sociedad Luso-Española de Neurocirugía e membro da British Society of Neurological Surgeons, Société Française de Neurochirurgie e Societá Italiana de Neirochirurgia, entre outras institucións científicas. Descubriu e desenvolveu un método para rexistrar as modificacións circulatorias intercraneais a través do cranio intacto que recibiu o nome de palencefalografía....

PERSOEIRO

Mariscal ruso. Destacou sobre todo nas guerras napoleónicas. Despois de exercer o cargo de ministro de Guerra (1810), foille dado o mando do principal exército que se enfrontou á invasión napoleónica de Rusia (1812). Posteriormente foi dirixente do exército expedicionario dese país que invadiu Francia no 1814. O Tsar Alexandre I outorgoulle os títulos de conde (1814) e de príncipe (1815).

PERSOEIRO

Poeta en lingua inglesa, posiblemente de orixe escocesa. Compuxo as Eclogues (Églogas) máis antigas en lingua inglesa. Non obstante , a súa obra máis representativa é The Ship of Fools (A nave dos tolos, 1509), que en gran parte constitúe unha tradución e adaptación da obra de S. Brant, documento satírico sobre a época.

LAGOAS

Lagoa da parroquia de Loentia (concello de Castro de Rei), no límite coa de Xustás (Cospeito). Está situada sobre as terrazas pleistocenas do río Lea, afluente do Miño.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico, crítico e guionista. Iniciouse profesionalmente en 1951 con Luís García Berlanga codirixindo algunha película e como guionista de Bienvenido Mr. Marshall (1952). No ano 1955 realizou Muerte de un ciclista, un filme crítico sobre a ditadura franquista instaurada en España. Fundou tamén a revista Objetivo que foi clausurada pola censura, coa que tivo que loitar ao longo de moitos anos para sacar adiante os seus filmes. Foi presidente da produtora Uninci. Outras películas súas son Calle Mayor (1955), Sonatas, baseadas na obra de Valle Inclán (1959), Nunca pasa nada (1963), El último día de la guerra (1969), Variétés (1970), La corrupción de Chriss Miller (1972), El poder del deseo (1975), El puente (1976), Siete días de enero (1978), La...

PERSOEIRO

Humanista florentino. Mecenas de poetas e músicos, fundou a Camerata Fiorentina, onde se cultivou o estilo do melodramma per música. Colaborou, entre outros, con Jacopo Peri, Emilio de Cavalieri e Guilio Caccini. Escribiu un Discorso sopra la musica antica e’l cantar bene (Discurso sobre a música antiga e o bo cantar, 1592?).

PERSOEIRO

Pedagogo e escritor. Partidario da reforma da educación, fundou a Escola de Mestres, e foi profesor de Pedagoxía nos Estudis Universitaris Catalans (1907). Dirixiu a Revista Catalana d´Educación (1909). Fundou a Institución Spencer (1911), onde se traballaba cos avances pedagóxicos máis modernos. No ano 1917 decidiu ir a Bolivia, onde foi nomeado director xeral de Instrución Superior de la Paz, pero no 1918 marchou a Chile por desavinzas políticas. Alí traballou na organización escolar e exerceu cargos oficiais. Dirixiu diversas publicacións latinoamericanas e foi profesor de Dereito do Traballo na Universidade de Santiago de Chile e na Escola de Dereito de Valparaíso (1928-1950). Publicou a Gramàtica pedagògica da llengüa catalana (1907) e Memòries de l’Escola de Mestres (cursos 1906-1907 e 1907-1908).

PERSOEIRO

Director de orquestra e pianista israelí. Realizou estudios de piano con Nadia Boulanger e Edwin Fischer, e dirección de orquestra con Igor Markevich. Debutou en Inglaterra en 1950, e en Nova York en 1957. Dende 1964 foi director e solista na English Chamber Orchestra, e dirixiu ópera en Bayreuth e no Festival de Edimburgo. Entre outras, dirixiu a Orchestre de París, a Orquestra Filharmónica de Nova York e a Orquestra Filharmónica de Berlín. Así mesmo acompañou a Fischer-Dieskau, Janet Baker e Jessye Norman. En 1956 recibiu o premio de piano Casella en Nápoles.

GALICIA

Estudiou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Emigrado á Arxentina, estableceuse na cidade de Mercedes, na que traballou como contable. Colaborou en distintos xornais e revistas (La República, El Pueblo, El Eco de Galicia, El Correo de Galicia, etc). Publicou Prosa (1889), Más prosa (1899), La nación española y el nacionalismo vasco (1922) e Las formas de gobierno y la guerra (1921). En 1925 foi elixido socio da Real Academia Galega.