"BOL" (Contén)

PERSOEIRO

Nome italianizado do escultor flamengo Jean Bolougne. A súa obra, manierista, caracterízase por unha busca do movemento mediante formas voluptuosas, un alongamento do canon e un detallismo de ourive. Cultivou o tema mitolóxico, entre outras, na Fontana del Nettuno en Boloña (1563-1566), os retratos, entre os que destacan Cosimo I (1587-1595), e o tema relixioso nos relevos da capela Grimaldi (1579-1585).

1. Relativo ou pertencente aos heterometábolos.

2. Artrópodo do grupo dos heterometábolos.

3. Grupo de artrópodos que se caracteriza por ter unha metamorfose incompleta. A larva, cando sae do ovo, ten xa un aspecto similar ao adulto e modifícase progresivamente sen cambios bruscos. OBS: ;Tamén se denominan exopterigotos.

1. Figura de dicción en que o que se expresa constitúe unha esaxeración poética evidente.

2. Curva aberta, intersección dun cono de revolución cun plano que forma co eixe daquel un ángulo máis pequeno que coa xeratriz. Constitúe o lugar xeométrico dos puntos do plano tales que a diferenza das súas distancias a dous puntos fixos, denominados focos, é unha constante.

1. 1. Relativo ou pertencente á figura retórica da hipérbole.

   2. Que inclúe unha hipérbole.

2. 1. Relativo ou pertencente á hipérbole.

   2. Que ten forma de hipérbole.

   3. Relativo ou pertencente ás funcións hiperbólicas.

3. Aplícase ao sistema de radionavegación que determina a posición da nave, en función da diferenza de distancia a dous ou máis puntos fixos onde hai emisoras sincronizadas, que determinan unha rede de hipérboles que permite fixar a posición.

1. Relativo ou pertencente ao hiperboloide.

2. Que ten a forma dun hiperboloide.

1. Relativo ou pertencente aos holometábolos.

2. Insecto do grupo dos holometábolos.

3. Grupo de insectos que se caracteriza por presentar unha metamorfose completa, con tres estadios de desenvolvemento: eiruga, ninfa ou crisálida e imago ou adulto. Son holometábolos os dípteros, os lepidópteros ou os coleópteros. Tamén se denominan endopterigotos.

PERSOEIRO

Naturalista, xeógrafo e astrónomo. Estudiou en Frankfurt, Berlín, Göttingen e Friburgo de Brisgovia. Viaxou por diversos países de Europa, do continente americano (Venezuela, Cuba, Colombia, Ecuador, Perú e México) e do continente asiático (Urais, Siberia, Altai e o Mar Caspio) Estas expedicións déronlle unha gran reputación ao redor do mundo. As súas acertadas observacións e as súas achegas científicas fixérono un dos grandes creadores da xeografía moderna, moi particularmente no ámbito da xeobotánica. Descubriu a corrente mariña que leva o seu nome. Tamén estudiou astronomía. A súa obra escrita é moi extensa, pero cómpre destacar a súa obra fundamental Kosmos (1845).

PERSOEIRO

Político e filólogo alemán. Os seus estudios sobre literatura e antropoloxía levárono a relacionarse con Goethe e con outros poetas de Weimar. Participou na fundación da Universidade de Berlín, da que foi o primeiro reitor (1809-1810). Tamén asistiu ao Congreso de Viena (1814-1815) e colaborou na redacción dos tratados que puxeron fin ás guerras napoleónicas e na elaboración de distintos proxectos de carácter liberal. Despois de retirarse da vida política, dedicouse á investigación lingüístico-filosófica e á pedagoxía. Foi autor de manuscritos posteriormente editados como o Gesammelte Schriften.

PERSOEIRO

Xograr probablemente galego, a xulgar pola súa colocación no Cancioneiro de Xograres Galegos. Activo a mediados do s XIII no círculo do infante Afonso. Mantivo dúas tenzóns con Men Rodriguez Tenorio e Johan Soarez Coelho e participou no ciclo das Amas. O Cancioneiro da Biblioteca Nacional e o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana atribúenlle 19 composicións: 14 cantigas de amigo (2 mariñas), 1 cantiga de amor e 2 escarnios (1 literario, a xeito de tenzón, e 1 de amigo).

GALICIA

Pintor. Formouse co seu avó, o pintor Filipe Bolaño, e traballou como policromador con Xosé Ferreiro. Destacou no dominio do debuxo. Entre as súas obras destacan as pinturas das portas da antesancristía de San Martiño Pinario, nas que representou as armas da Congregación de Valladolid e as alegorías da temperanza e a Igrexa triunfante, inspiradas en modelos italianos. Realizou tamén Xesús camiño do Calvario e Erección da cruz, situados no retablo maior da capela de San Froitoso.

PERSOEIRO

Poeta romántico. Das súas obras destacan Laka (A pradeira, 1920) e Napoj cienisty (Embriagada de sombras, 1936).

PERSOEIRO

Historiador e político polaco. Foi un dos que introduciu o socialismo en Polonia. Membro do comité revolucionario de Vilnius (1861), foi arrestado e deportado a Arkhangel’sk. Amnistiado en 1868, presidiu en París o congreso fundador do partido socialista polaco (1892) e representouno no parlamento de Varsovia desde 1919. Das súas obras destaca Historia das institucións do pobo polaco (1887).