"Est" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Daguestán, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Daguestán.

3. Grupo de linguas faladas en Daguestán. Pertencen ao grupo superior nororiental das linguas nakho-daguestanas (o kumyk e o azeri, aínda que se consideradan daguestanas por razóns de localización xeográfica, pertencen á familia das linguas turcas). Divídense en catro grupos: o avaro (que inclúe o avaro, o andi e o dido), o darguano, o lak e o lézguico (co lézguico, o tabasarano e o agul). Algunhas das súas características fundamentais son: sistema fonético complicado, cun elevado índice de consonantismo gutural, división dos nomes en clases, amplo índice flexivo e caso ergativo. Ata finais de 1928 utilizaron a escritura arábiga, que se substituíu pola latina e, en 1938, pola cirílica.

4. Literatura multilingüe cultivada polos pobos que forman o Daguestán que, malia estar integrada por diversas culturas, ten unhas características comúns. Ata a chegada dos árabes reducíase a lendas, cancións épicas e proverbios. Baixo a influencia árabe e persa estas manifestacións orais consolidáronse por escrito. Non obstante , ata finais do s XIX non se pode falar dunha literatura propiamente dita: a partir de aí apareceron os primeiros poetas e as primeiras composicións líricas nas que abundan os temas tradicionais. Trala Revolución Rusa, a literatura experimentou un rápido proceso de expansión, co desenvolvemento da prosa e do teatro. Os principais representantes desta época son S. Stal’skij, G. Cadas, R. Rašidov, A. Abakarov e Šakhmatov.

PERSOEIRO

Mestre de obras e carpinteiro. Traballou na catedral de Tui nas obras do claustro (1415).

PERSOEIRO

Lingüista e lexicógrafo francés. Profesor na Université de la Sorbonne, escribiu La vie des mots étudiée dans leur signification (A vida das palabras estudada no seu significado, 1887) e Ditionnaire général de la langue française depuis le commencement du XVII siècle jusqu’à nos jours (Dicionario xeral da lingua francesa desde o comezo do s XVII ata os nosos días, 1890-1900), realizado en colaboración con Adolphe Hatzfeld. Tamén definiu a lei fonética denominada vocal contrafinal.

PERSOEIRO

Actor. Acadou un grande éxito en Broadway co drama The Petrified Forest (O bosque petrificado, 1933), e coa versión cinematográfica que tamén interpretou en 1936. Foi contratado pola Warner dende 1932 ata 1951. Converteuse nun novo tipo de “duro” e de gángster do cine americano, cunha personalidade rica e de dimensión tráxica, con filmes como High Sierra (Serra Alta, 1941); The Maltese Falcon (O falcón maltés, 1941); Casablanca (1942); The Big Sleep (O soño eterno, 1946); Key Largo (1948); The African Queen (A raíña de África, 1952), pola que obtivo un Oscar; Sabrina (1954); The Desperate Hours (Horas desesperadas, 1955) e The Harder They Fall (Máis dura será a caída, 1956).

PERSOEIRO

Enxeñeiro e inventor estadounidense. Estudiou na Universidade de Yale e graduouse en Enxeñería Mecánica no ano 1896. Experimentador de sona, foi membro fundador e presidiu o Institute of Radio Enginers. Dedicou varios anos da súa vida á construción dun detector capaz de recibir as ondas de radio. En 1906 solucionou o problema ao introducir un terceiro electrodo entre o ánodo e o cátodo do díodo inventado por J. A. Fleming, co que conseguiu crear un amplificador moi potente, o tríodo -chamado daquela audion-, que enxalzou a radiofonía en detrimento da radiotelegrafía. Tamén investigou as posibilidades do cine con son, ata o punto de que patentou o fonofilm para incorporar unha banda sonora ás películas de cine.

1. Botar a alguén por unha fiestra.

2. Retirar a alguén do posto ou cargo que ocupa.

1. Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, que corresponde á voz ‘cesta’.

2. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘cesta’.

PERSOEIRO

Poeta haitiano. A súa adscrición ao comunismo obrigouno a exiliarse en 1946 a Italia e Cuba, onde exerceu a docencia na Universidade. En 1978 instalouse en Francia e traballou na UNESCO. Publicou, entre outras obras: Étincelles (Centellas, 1945), Alléluia pour une femme-jardin (Aleluia para unha muller-xardín, Premio Goncourt, 1973), Pour la révolution pour la poésie (Pola revolución pola poesía, 1974), Poète à Cuba (Poeta en Cuba, 1976), Hadriana dans tous mes rêves (Hadriana en todos os meus soños, Premio Renaudot 1988) e Eros dans un train chinois (Eros nun tren chinés, 1990). En 1993 recibiu o Prix Apollinaire.

1. Relativo ou pertencente aos derméstidos.

2. Insecto da familia dos derméstidos.

3. Familia de coleópteros á que pertencen os xéneros Anthrenus, Desmestes e Trogoderma.

1. de desadestrar ou desadestrarse.

2. Que perdeu habilidades por falta de adestramento.