"dis" (Contén)

PERSOEIRO

Político e mestre. Exerceu na escola normal de Cuenca (1919). Afiliado ao PSOE, foi un dos animadores e fundadores da FETE e deputado socialista en 1931, 1933 e 1936. Director xeral de ensino primario (1931-1933), presidiu un ambicioso programa de construción escolar e foi un impulsor da renovación pedagóxica e defensor da escola pública e democrática de España. Despois da derrota republicana instalouse en Francia (1939) e presidiu o goberno da república no exilio, entre xaneiro e xullo de 1947. Como secretario xeral do PSOE (1951-1974) realizou un intenso labor de reorganización do socialismo no exilio e participou na reunión da oposición democrática española en Múnic (1962). En 1972 o partido escindiuse e Llopis constituíu o PSOE (Histórico), mentres Felipe González accedeu á secretaría xeral do PSOE, á fronte dos renovadores. Volveu a España en 1976 e presentouse sen éxito ás eleccións de 1977 como senador por Alacant. Das súas obras destacan El desarme moral (1931), La...

1. Relativo ou pertencente ao ludismo.

2. Seguidor ou partidario do ludismo.

CAPITAIS

Capital do estado de Wisconsin, EE UU (208.054 h [2000]). Está situada á beira do lago Mendota. Destaca a industria eléctrica, química, mecánica, alimentaria e a derivada da madeira.

PERSOEIRO

Político estadounidense. Membro da convención constitucional de Virginia, promoveu a Convención de Philadelphia (1787) e dirixiu a redacción da Constitución. Como deputado (1789-1799) foi un dos fundadores do Republican Party. Elixido presidente (1809-1817), declarou a guerra a Reino Unido (1812-1815).

1. Relativo ou pertencente ao mahdismo.

2. Adepto ou seguidor dun mahdī.

PERSOEIRO

Viaxeiro e xeógrafo. Coñecido tamén como al-Muqaddasī, foi autor dunha descrición dos países islámicos occidentais que visitou, a excepción de Al-Andalus.

PERSOEIRO

Pintor polaco. Coñecido como Louis Marcoussis, naturalizouse francés e en París (1903) recibiu a influencia do impresionismo e participou do cubismo, ao que contribuíu cunha obra de cores vigorosas e intensas, e unhas enxeñosas formas plásticas como Nature morte au daumier (1912) e L’habitué (1920). Destaca tamén a obra gravada, especialmente os Alcohois de Apollinaire.

1. 1. Calidade de metódico.

   2. Postura favorable ao emprego de métodos.

2. Doutrina e movemento relixioso que xurdiron no s XVIII, ao redor da predicación do sacerdote anglicano John Wesley. As súas reunións, celebradas entre 1729 e 1735 con outros estudantes da Oxford University, dos que destacan o seu irmán Charles Wesley e George Whitefield, constituíron as bases desta doutrina, contraposta á da predestinación de Xoán Calvino. O metodismo sostén que todo individuo pode lograr a salvación mediante a experiencia relixiosa persoal, que se consegue a través dunha vida escrupulosamente estrita. Aínda que sempre foron rexeitados pola Igrexa Anglicana, os metodistas insistían en non considerarse unha Igrexa diferente, senón a sociedade máis disciplinada do anglicanismo.

1. Relativo ou pertencente ao metodismo.

2. Partidario do metodismo.

PERSOEIRO

Escritor lituano. Naturalizado francés (1931), publicou narrativa, obras dramáticas e poesía, principalmente simbolista. Escribiu ensaios filosóficos, traballos de eséxese e estudos de antropoloxía histórica. Da súa produción destacan as obras Les poèmes des décadences (1899), L’amoureuse initiation (1910), Miguel de Mañara (1912), Ars Magna (1924) e La clef de l’Apocalypse (1938).