"To" (Contén)

1. 1. Cada unha das capas ben diferenciadas en que se presentan xeralmente as rochas sedimentarias.

   2. estrato tipo

      Sucesión concreta de estratos que serve de patrón para a definición dunha unidade estratigráfica ou dun límite estratigráfico. A localidade que acolle o estrato tipo é a localidade tipo.

2. Cada unha das capas en que se divide unha biocenose e que presenta características ecolóxicas particulares.

3. Capa ou conxunto de membranas superpostas dun tecido, dun órgano ou de calquera outra estrutura.

4. Nube baixa que forma unha capa uniforme dunha extensión horizontal relativamente grande, semellante á néboa, pero sen tocar o chan.

5. Estrato formado pola aparición en disposición horizontal dunha serie de materiais e características que permiten identificar un momento determinado diferente ao anterior ou posterior. A sucesión deles permite testemuñar a existencia dunha secuencia cultural completa.

6. Cada un dos grupos ou capas en que se divide a sociedade segundo as diferentes teorías da estratificación social.

7. Capa formada polas plantas dun intervalo de altura determinado.

FILOSOFOS

O Físico (Lámpsaco 268 a C -?) Filósofo grego. Discípulo de Teofrastro, substituíuno como escolarca do Liceo e orientouse cara á investigación física. Tan só se conservan pequenos fragmentos da súa obra.

1. Acción e efecto de estreitar.

2. Parte ou punto en que algo se estreita.

1. Que ten pouca ou menos largura do que se considera normal ou adecuado.

2. Que aperta ou cingue moito aquilo que arrodea.

3. Que ten carácter íntimo ou é moi próximo, especialmente aplicado á amizade, ao parentesco ou outro tipo de relación.

4. Que se caracteriza pola súa rixidez nas ideas e principios.

5. Aplícase á peza diminuída que consiste nunha cruz cos brazos dunha dimensión inferior á normal.

6. Paso, situado entre dúas masas de auga, que se comunican entre si a través del.

1. Acción e efecto de estremecer ou estremecerse.

2. ibración perceptible polo tacto. Refírese especialmente á sensación obtida cando se palpa unha estrutura pola que circula o sangue a unha velocidade superior á habitual, por mor dunha estenose ou dunha fístula.

1. Que causa un ruído moi grande.

2. Que chama a atención por ser moi grande ou espectacular.

1. Relativo ou pertencente aos estreptomicetos.

2. Fungo da orde dos estreptomicetos.

3. Orde de fungos coloniais de micelio constituído por hifas de ramificación de tipo monopodial, de 1µ de espesor, non segmentadas e ocas. As hifas aéreas teñen a capacidade de orixinar conidios. Os estreptomicetos teñen unha grande importancia ecolóxica nos solos e son os responsables do típico cheiro da terra húmida. Para o home teñen importancia industrial como fonte de metabolitos secundarios, entre os que destacan máis de 500 substancias antibióticas distintas, como a aureomicina, obtida de Streptomyces aureofaciens, activa contra as bacterias da tuberculose, da difteria, e contra neumococos e gonococos, ou a cloromicetina, producida por Streptomyces venezuelae, activa contra algúns virus, rickettsias e bacterias Gram-negativas.