"car" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3676.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Polígono industrial informal situado na parroquia de Santo André de Comesaña, ao S do núcleo urbano de Vigo. Está próximo ao río Lagares e aos terreos da Zona Franca, en Balaídos, onde se instalou no 1959 a factoría de automóbiles Citroën. Co tempo fóronse establecendo neste polígono industrias auxiliares atraídas pola proximidade da multinacional francesa, o seu principal cliente, e polos accesibles prezos do solo. Como resultado xerouse unha intensa aglomeración industrial. A espontaneidade no desenvolvemento e a falta de infraestruturas de servicios ocasionaron problemas na concentración que derivaron, sobre todo a partir de 1990, na marcha de moitas empresas cara a polígonos formais como o da propia Zona Franca nas Gándaras de Budiño (O Porriño).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Buque mercante de forma alongada usado en Turquía. Ten a proa moi elevada e arbora tres paos, nos que se despregan velas latinas e unha gabia no maior.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Emmanuel Poiré.
-
VER O DETALLE DO TERMO
[Copernicia prunifera, Fam das palmas]
-
PERSOEIRO
Historiador. Doutorado en Dereito en Madrid en 1910, estudiou economía en Múnic, Berlín, Viena e Londres. Foi discípulo de Flores de Lemus. Catedrático das universidades de Murcia (1916) e de Sevilla (1918), e conselleiro de estado (1931-1933) e do Banco Urquijo (1933). Dedicouse á investigación da historia económica e especializouse no s XVI, principalmente no reinado de Carlos V. Foi un dos fundadores dos Anuarios de historia del derecho español. Entre as súas obras sobresaen: Sevilla, fortaleza y mercado (1924), Carlos V y sus banqueros (1943-1949), El crédito de Castilla en el precio de la política imperial (1949), El despotismo ilustrado de los Amigos del País (1956), Informe de Olavide sobre la ley agraria (1956), Siete estudios de historia de España (1969) e Otros siete estudios de historia de España (1978). Postumamente apareceron: Recuerdos de mi infancia (1987), El historiador (1989), Libro...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Dedicouse ao xornalismo e colaborou en distintas publicacións e na televisión, onde se ocupaba fundamentalmente da información parlamentaria. Publicou Vivir en Madrid (1967), Celtiberia show (1970), Vida y milagros de Monseñor Escrivá de Balaguer, fundador del Opus Dei (1975) e El Camino de Santiago (1991), entre outras obras.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
cangrexo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Terpeno bicíclico saturado. Considérase o composto fundamental do que derivan estruturalmente todos os terpenos da serie do carano. O único hidrocarburo desta serie que se atopa na natureza é o 3-careno, presente na esencia de trementina india.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
carauta.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘querer’.
-
-
Cara fea.
-
Xesto que deforma a expresión da cara, especialmente os que se fan para mofarse dunha persoa.
-
-
Obxecto que cobre a cara dunha persoa para non ser recoñecida.
-
carantoña de arame
Careta que ten os arames moi xuntos empregada para protexer a cara das picaduras das abellas cando se castra unha colmea.
-
-
-
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de Vimianzo baixo a advocación de san Martiño.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe que presenta como armas escudo cortado: en campo de goles, brochante sobre o todo un carballo de sinople e, saínte da súa copa, brazo armado empuñando unha espada de prata coa gornición de ouro. Entre outros brasóns recollidos para esta caste, cómpre salientar: en campo de goles, cinco cabezas de reis mouros ao natural, postas en aspa; en campo de ouro, tres cabezas ao natural, coroadas de prata e mal ordenadas; en campo de ouro, tres cabezas coroadas e mal ordenadas e tres mans dereitas apalmadas e ben ordenadas, alternando coas cabezas, todo da súa cor natural; en campo de goles, cinco brazos armados, empuñando cadanseu puñal de sable, dous moventes do flanco destro e tres do flanco sinistro; outros, en campo de goles, tres brazos armados ao natural, empuñando cadansúa espada de prata coa punta cara a arriba e postas en faixa.
-
PERSOEIRO
Xornalista e escritor. Foi profesor axudante de química inorgánica da Universidad de Madrid. Exerceu como redactor xefe da revista Motor Mundial e redactor de El Español, amais de dirixir El Comercial dende 1954, onde publicou numerosos artigos xornalísticos co pseudónimo de Till. Editou, entre outros, os libros: El siglo futuro (1954), Memorias del peregrino Till (1965), Viaje a tierras de Finisterre en el año del cometa Kohoutek (1974) e Introdución a Orlando Pelayo (1975).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Relixioso franciscano. Despois de opositar en Salamanca (1733), ingresou no Colegio de Pasantes de Alba de Tormes. En 1736 gañou o lectorado de artes no convento de Tui. Na Universidad de Salamanca rexentou a cátedra de Teoloxía, pero acabou por renunciar a ela. Publicou en 1747 Oración fúnebre en las exequias que la Universidad de Salamanca celebró en su Real Capilla de San Jerónimo (...).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Relativo ou pertencente aos caránxidos.
-
Peixe da familia dos caránxidos.
-
Familia de peixes da orde dos perciformes, de corpo que pode ser dende alongado e fusiforme ata alto e fortemente comprimido; o pedúnculo caudal pode ser fino ou lixeiramente alto, cunha ou varias quillas laterais. A cabeza varía dende moderadamente longa e arredondada a curta, alta e moi comprimida; os ollos poden ser pequenos ou grandes, en ocasións cunha pálpebra adiposa moi desenvolvida; a boca presenta normalmente dentes, pequenos ou diminutos, en ringleiras ou bandas, presentes tamén no ceo da boca e na lingua; as aberturas branquiais son grandes. Son peixes peláxicos, moi bos nadadores, que presentan movementos máis ou menos migratorios. Xeralmente gregarios, a maior parte das especies forman cardumes, especialmente aquelas máis pequenas (caso do xurelo), que poden reunirse en bancos densos de dimensións considerables, preto do fondo, en profundidades de 100-200 m ou incluso 500 m; de aí a súa importancia pesqueira. A maioría aparecen en augas superficiais tropicais; algunhas especies...
-
-
PARROQUIA
Parroquia, baixo a advocación de santa María, do antigo concello de Serantes, integrado dende o 23 de xaneiro de 1940 no concello de Ferrol. Dende aquela perdeu o carácter de parroquia a efectos estatísticos e integrouse no núcleo urbano da cidade departamental, da que constitúe un dos barrios residenciais máis populosos. Mantén, sen embargo, o carácter parroquial no ámbito eclesiástico.
VER O DETALLE DO TERMO