"RC" (Contén)

PERSOEIRO

Soprano. Comezou os estudios no Conservatorio do Liceu de Barcelona, onde debutou en 1914 con Rigoletto. Foi profesora de canto no Conservatorio Superior de Música de Barcelona. Actuou con grande éxito nos mellores teatros de Europa e América. Compuxo algunhas melodías, entre as que destaca Transcripció per a cant dúnes variacions sobre un tema de Mozart.

PERSOEIRO

Emperador romano (211-217), fillo do Emperador Sétimo Severo, quen o vinculou a tarefas de goberno desde o 198, e de Xulia Domna. Recibiu o sobrenome de Caracalla pola peza de vestir que levaba. Á morte do seu pai asasinou o seu irmán Sétimo Geta e os seus partidarios. Promulgou no 212 a Constitutio Antoniana que concedía a cidadanía romana a todos os homes libres do Imperio. Emprendeu campañas militares nas fronteiras do Rin e do Danubio. Asasinárono despois de pasar o Tigris nunha conspiración dirixida polo prefecto do pretorio. Datan do seu goberno o mapa de camiños coñecido como Itinerario Antonino e as termas que levan o seu nome.

GALICIA

Comarca do centro de Galicia, ao L da Dorsal Meridiana, que comprende gran parte da conca do río Avia. Limita ao N coas comarcas do Deza (concellos de Dozón, Lalín e Rodeiro) e Tabeirós-Terra de Montes (concello de Forcarei), ao O coa de Pontevedra (concello da Lama), ao S coa do Ribeiro (concellos de Avión, Cenlle e Leiro) e ao L coas de Ourense (Amoeiro, Coles, Ourense e Vilamarín) e Chantada (concello de Carballedo). Abrangue unha superficie de 552,36 km2nos que acolle unha poboación de 30.566 h (1998), distribuídos entre os concellos de Beariz (1.671 h; 55,97 km2), Boborás (3.560 h; 87,82 km2), O Carballiño (12.170 h; 54,38 km2), O Irixo (2.259 h; 121,05 km2), Maside (3.364 h; 40,04 km2), Piñor (1.641 h; 52,69 km2), Punxín (985 h; 17,08 km2), San Amaro (1.603 h; 28,95 km2) e San Cristovo de Cea (3.313 h; 94,38 km2). O principal núcleo de poboación da comarca é a súa cabeceira,...

GALICIA

Arqueólogo. Doutor en Historia coa tese A cultura castrexa na bacía media do río Ulla, especializouse en diferentes aspectos da cultura castrexa, sobre todo relacionados co seu patrón de asentamento, e defendeu unha postura “pacifista” da súa organización. Dirixiu as escavacións de varios castros na Terra de Trasdeza, do castro da Forca (A Guarda) e de diferentes puntos de Lucus Augusti. Colaborou, entre outras, nas revistas Brigantium, Gallaecia, Zephyrus, Trabalhos de Arqueologia e Etnologia e Trabajos de Prehistoria. Participou en obras colectivas como Concepcións espaciais e estratexias territoriais na historia de Galicia (1993), A cultura castrexa galega a debate (1996) e El oro y la orfebrería prehistórica de Galicia (1996) e coordinou a Historia da arte galega (1999). É autor de Povoamento castrexo e romano da Terra de Trasdeza (1986), Castro da Forca (A Guarda Pontevedra: campaña...

GALICIA

Ximnasta. Proclamouse campión de España de barra fixa nos anos 1965, 1966, 1967 e 1968. Obtivo tamén o título de campión da Copa del Generalísimo co seu club, o Real Madrid. Foi integrante da selección española de ximnasia durante oito anos, e con ela acudiu aos Xogos Olímpicos de México 1968, onde sufriu unha grave lesión. Competiu nos Xogos do Mediterráneo de Tunes 1967 e nos campionatos do Mundo de Dortmund 1966 e Ljubljana 1970, onde unha nova lesión obrigouno a abandonar a práctica da ximnasia. Con posterioridade incorporouse ao equipo técnico da Federación Española de Gimnasia como adestrador do equipo nacional masculino, ao que dirixiu entre 1974 e 1978, nos Xogos Olímpicos de Montreal 1976 e nos Campionatos do Mundo de Estrasburgo 1978. A partir desa última data traballou co equipo español de ximnasia artística feminina, co que participou en seis Xogos Olímpicos consecutivos (Moscova 1980, Los Angeles 1984, Seúl 1988, Barcelona 1992, Atlanta 1996 e Sidney 2000); en todos...

1. Nome dado aos carlistas e partidarios do absolutismo reaccionario polos seus adversarios no s XIX.

2. e

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, drenado polo río Palancar, no pé das serras de Cara e de Priego (2.887 h [1996]). O clima caracterízase pola súa continentalidade, con fortes xeadas. A principal actividade económica é a agricultura, sobre todo, o cultivo de oliveiras e árbores froiteiras. Os servicios e unha pequena industria téxtil dá emprego ao resto da poboación. Na gandería predomina a cría de gando lanar e vacún. Entre os seus monumentos destaca a igrexa de Santo Domingo, de estilo barroco.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Padrón baixo a advocación de san Pedro.

MUNICIPIOS

Municipio da Ribeira Alta do río Xúquer, Comunitat Valenciana, situado nunha extensa chaira (20.397 h [1996]). A agricultura ten moita importancia para a economía da rexión: destacan os cultivos de árbores froiteiras, principalmente laranxas, e tamén de fabas, millo e trigo.

1. Embarcación de gran tamaño e peso, e de construción rústica.

2. e

3. Dise da persoa desleixada ou patexa.

1. Relativo ou pertencente aos carcarínidos.

2. Peixe da familia dos carcarínidos.

3. Familia de quenllas da suborde dos galeoideos á que pertencen os marraxos.

1. Esqueleto dun animal.

2. Estrutura interna dalgunha cousa, especialmente a que está formada por un conxunto de pezas que sosteñen a caixa ou a cuberta exterior dunha maquinaria e na que ademais se instalan as pezas e compoñentes necesarios para o seu funcionamento.

3. Casco vello e desfeito dun navío ou doutra máquina calquera.

CAPITAIS

Capital do departamento francés de Aude e condado do mesmo nome (43.470 h [1990]). A vila está situada nas marxes do río Aude, nunha chaira fértil. O leito fluvial divide a cidade en dúas La Ville-Basse e La Cité. A primeira sitúase nunha chaira, con amplos bulevares. A segunda é a cidade antiga, situada nun outeiro. A actividade económica principal é a industria téxtil. Foi unha antiga colonia romana desde o s I a C, tamén ocupada polos visigodos, que construíron as primeiras fortificacións (s VI) e polos árabes (728-752). En 1247 pasou a formar parte da coroa francesa. As fortificacións medievais, con dobre recinto e con numerosas torres, teñen dúas portas: a Narbonnesa e a Aude, rematadas no s XIII e restauradas completamente por Viollet-le-Duc a mediados do s XIX. Na cidade vella encóntrase a catedral de Saint-Nazaire (1096-1150), románica, restaurada en parte no período gótico (1270-1320) e o castelo dos condes. Na vila, formada na chaira a partir da expulsión, despois da revolta de...

MUNICIPIOS

Municipio da Comunidad Autónoma de Navarra, drenado polo río Aragón (2.670 h [1996]). A fertilidade do territorio fai da agricultura unha importante actividade e destacan os cultivos de cereais, esparto, legumes e froitas. Tamén é importante a gandería, especialmente a cría de gando vacún e lanar.

1. Forma de relevo erosivo orixinada en pendentes sobre rochas brandas, como por exemplo as arxilas, pola concentración superficial das augas de arroiada en carreiros, da que resultan profundos sucos que ofrecen un aspecto moi degradado.

2. Suco profundo existente nun terreo.

1. Lámpada de aceite que funciona combinando un mecanismo de reloxería e un pistón, inventada polo reloxeiro francés Bertrand Guillaume Carcel (1750-1812).

2. Antiga unidade de medida aplicada á intensidade luminosa, e, no sistema racionalizado, amplitude de fluxo luminoso; equivale a 9,87 candeas.

MUNICIPIOS

Municipio da Ribera Alta, na Comunitat Valenciana, no val do mesmo nome (2.022 h [1996]). Aínda que predominan no municipio as actividades vinculadas co sector servicios, a agricultura ocupa boa parte da poboación, especialmente os cultivos de cereais, arroz, legumes e laranxas. Na industria destacan pequenas fábricas de augardente.