"lla" (Contén)

PERSOEIRO

Político, fillo de Pío Cabanillas Gallas. Licenciado en Dereito polo Centro de Estudios Universitarios (CEU) e máster en Arts in Law and Diplomacy pola Fletcher School de Medford (EE UU), foi director de organización e desenvolvemento da división de televisión e cine do grupo PRISA, director xeral de Sogecable, director de desenvolvemento e relacións internacionais do grupo PRISA e director xeral de Radiotelevisión Española (RTVE). O 27 de abril do 2000 foi nomeado ministro portavoz do Goberno.

GALICIA

Escritor. Fillo de Xoaquina Enríquez e Xosé Cabanillas, pasou en Cambados a súa infancia, frecuentando ao longo de tres anos a escola pública; logo, co obxectivo de ingresar no Seminario, seguiu estudios de latín na parroquia de Corvillón e en 1889 ingresou no Seminario de San Martiño Pinario onde residiu ata 1893; alí adquiriu interese pola lectura, formándose academicamente en latín e filosofía. Con 17 anos desempeñou funcións burocráticas na súa vila natal, primeiramente na notaría de Pedro Sánchez e máis tarde no Concello ao longo de dez anos, exercendo como oficial de contabilidade. En 1899 casou con Eudosia Álvarez, empezou a colaborar na prensa local e mesmo participou na fundación de distintas publicacións, como El Cometa ou El Umia. En 1910 emigrou a Cuba, posiblemente polas presións ás que estaba sometido polo seu republicanismo e anticaciquismo. En La Habana exerceu como contable de comercio e administrador do Teatro Nacional, propiedade do Centro Gallego,...

GALICIA

Xurista, empresario e político. Licenciado en Dereito pola Universidad de Granada, foi bolseiro do Instituto de Estudios Jurídicos, profesor de dereito civil da Universidad Complutense e colaborador da sección de xustiza do Instituto de Estudios Políticos. A súa carreira profesional iniciouse en 1951, cando aprobou as oposicións para notario; aínda que logo tamén exerceu como rexistrador da propiedade e letrado da dirección xeral de rexistros e do notariado. Así mesmo, participou activamente nas comisións redactoras de diversas leis, entre as que salientan a do regulamento do réxime mercantil, do regulamento hipotecario, de demarcación xudicial, de redención dos censos cataláns, de quebras, da propiedade intelectual, de prensa e imprenta, de vendas a prazos, de adopción e do Estatuto da Publicidade. En 1960 foi elixido procurador en Cortes e vogal permanente da comisión xeral de codificación. En 1971 exerceu como procurador familiar en representación da provincia de Pontevedra e en 1972...

1. cabezallo.

2. Parte do lagar situada no extremo dianteiro da trabe de madeira, cun furado vertical onde vai enroscado un groso madeiro chamado penso ou moa.

1. Pecho que consiste nun gancho metálico, ás veces fixo e outras movible, que encaixa nunha argola ou nunha peza de madeira, arredor da que xira, para pechar portas ou ventás.

2. Peza de madeira ou de metal na que se enrolan as cordas de certos instrumentos para tensalas.

3. Pao de madeira torneada que se coloca no cavilleiro e que serve para amarrar os cabos de manobra.

4. Barra que se usa para unir as pezas de construción dun barco.

GALICIA

Historiador. Formouse na Universidade de Santiago de Compostela, onde se especializou na historia agraria de Galicia, e ampliou estudios nas universidades de Boloña e Bielefeld. Ademais de diversos artigos e relatorios en congresos nacionais e internacionais, é autor de Pensamento económico e agrarismo na primeira metade do século XX (1997), O agrarismo (1998) e A estación de fitopatoloxía agrícola da Coruña (1999).

GALICIA

Pintor. Profesor na Escola de Maxisterio de Santiago de Compostela. Licenciouse en Belas Artes (1985) e en Arte (1991). A súa pintura reproduce paisaxes e escenas urbanas compostelás. Participou en diversas mostras individuais e colectivas. Recibiu en 1975 o premio extraordinario no XVII Certamen Nacional de Arte e, en 1989, o premio de adquisición do I Certame de Artes Plásticas Isaac Díaz Pardo.

GALICIA

Historiador da fotografía. Cursou estudios de cinematografía en Madrid. Comezou a súa andaina profesional como creador do Arquivo de Imaxe de Galicia. Entre 1985 e 1989 colaborou na organización das Xornadas de Cine e Vídeo de Galicia (XOCIVIGA). Dende 1990 foi o responsable do departamento de fotografía e documentación do CGAI. Participou en diversos proxectos, entre eles, a catalogación dos cinematógrafos galegos con Xosé Enrique Acuña e a reedición das obras de Paulo Pérez Costanti. Amais ten exercido como comisario de exposicións, crítico e conferenciante. Director do Centro Galego de Artes da Imaxe (CGAI), escribiu numerosos artigos como “Recuperación da fotografía” (1985), “Pérez Costanti y la historia del periodismo en Compostela” (1992), “A Fotografía” (1999) e “O proxecto galego de Ruth M. Anderson”, en Ruth M. Anderson: Fotografías de Galicia 1924-1926 (1998). Entre as súas obras fotográficas destacan Imaxe de Compostela (1991), As imaxes do traxe en Galicia...

GALICIA

Humanista. Foi catedrático de Gramática na Universidade de Santiago de Compostela e, probablemente, abriu un estudo en Ourense onde tivo como discípulos os poetas Arrojo, Cuquejo e Rojo. En 1565 trasladouse a Lisboa onde puido impartir clases na Universidade de Coimbra. Publicou varias obras en prosa e en verso escritas en latín e asinadas co pseudónimo de Cadalvalus Gravius Calydonis Tydensis. En 1568 publicouse en Lisboa un tomo que incluía catro cadernos con varias das súas obras: Caderno I que recolle Triumphalis tumulus, Epitaphium, dous Encomiasticon carmen e De platano extempore carmen; Caderno II que recolle Branchyologia, Monocolon encomiasticonque carmen e dous Distrophon carmen; Caderno III que recolle Monocolon encomiasticonque carmen e Poeticae comendatio; e Caderno IV que recolle o poema Pithyografia. Ademais escribiu: De obitu et apotheosi invitis. Joan III Lusitaniae et Algarbiorum regis...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Becerreá baixo a advocación de san Pedro.

1. Cada unha das bólas duras de pequeno tamaño que constitúen os excrementos das cabras, ovellas e doutros animais e, en xeral, masa de materias fecais máis ou menos dura de forma semellante á dunha bóla.

2. Boliña de madeira situada na parte ancha do fuso.

3. Calquera cousa de pequeno tamaño.

1. Conxunto de cagallas.

2. Conxunto de cousas de pequeno tamaño e de pouco valor.