"To" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor italiano. Da súa produción destacan Miranda (1847), Valsolda (1876), Malombra (1881), Daniele Cortis (1885), Fedele ed altri racconti (1887), Picolo mondo antico (1895), Il santo (1905) e Leila (1911), estas dúas últimas foron prohibidas pola Igrexa que o condenou por difundir o movemento modernista.

PERSOEIRO

Escritor. Dirixiu a revista L’Atlàntida e o semanario La Tralla, desde onde lanzou campañas nacionalistas que o forzaron a exiliarse en Francia (1905-1908). Da súa produción destaca Aigua avall (1907), Aventures extraordinàries d’en Massagran (1910), Els pastorets (1916) e La Ventafocs (1920).

1. Relativo ou pertencente á orde dos folidotos.

2. Mamífero da orde dos folidotos.

3. Orde dos mamíferos que abarca a familia dos mánidos á que pertencen os pangolíns.

1. Bráctea que recobre a espiga do millo.

2. Póla nova pequena e delgada con follas que bota unha planta, especialmente a vide.

3. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘paraugas’.

1. Obra impresa cun mínimo de catro páxinas e que non supera normalmente as cincuenta.

2. Impreso de poucas follas que ten unha finalidade informativa ou propagandística.

PERSOEIRO

Poeta. Pertencente ao grupo poético Viernes, a súa poesía está impregnada de crioulismo. Publicou Virajes (1931) e Las torres desprevenidas (1940).

1. Acción e efecto de fomentar.

2. Cada unha das preparacións tópicas, distintas dun ungüento ou dun emplasto, que se aplican sobre a pel en quente e durante moito tempo. Preténdese, a miúdo, obter un efecto analxésico ou resolutivo.

3. Acción administrativa que ten a finalidade de protexer ou promover determinadas actividades dos particulares que pola súa natureza ou finalidade contribúen directamente á satisfacción do interese publico.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter económico aparecida na Coruña en 1890.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en decembro de 1857 na Coruña e subtitulada “Periódico destinado exclusivamente al desarrollo de los intereses materiales del país”. Editado e impreso nos obradoiros tipográficos de Xoán Rey Romero, da súa redacción encargábase Federico Martínez de la Riva. Ademais da información económica e de sociedade, incluíu algunhas composicións poéticas en galego.

PUBLICACIÓNS

Publicación mensual editada en Bos Aires a partir do 15 de agosto de 1909 como “Órgano de la sociedad Pro Escuela en Bandeira”. Cesou probablemente a súa edición en 1913. Dirixírona J. M. López e Antonio S. Freán. Incluíu, ademais de información societaria, novas sobre Galicia, artigos e colaboracións literarias. O 5 de febreiro de 1913 apareceu o xornal Lux que pretendía ser o seu continuador. No ano 2002, Ir Indo Edicións publicou unha edición facsimilar de ambos os dous xornais, coordinada por Xosé Manuel Ma-lheiro e acompañada dun estudo preliminar no que se analiza a situación educativa en Galicia a principios do s XX.

SEMANARIOS

Semanario editado en Ordes a partir de 1878. De tendencia republicana e anticlerical, nos seus artigos enfrontouse ao cardeal Payá Rico.

PRAIAS

Praia da beira oriental da ría do Barqueiro, no litoral occidental da parroquia e concello do Vicedo, situada ao S da punta da Ínsua e ao N da punta Castelos.

1. Que é capaz de transformar os sinais rexistrados no suco dun disco fonográfico en sinais eléctricos correspondentes ao son a reproducir.

2. cápsula fonocaptora.

GALICIA

Arquitecto. Formouse na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid e exerceu como arquitecto e xefe da sección de arquitectura da Deputación de Ourense. Das súas obras destacan a granxa-escola da Deputación de Ourense e os traballos de rehabilitación e restauración do Teatro Principal de Ourense, da Casa da Xuventude da Rúa de Petín, do mosteiro de San Pedro de Rochas e a restauración do claustro novo do mosteiro de San Salvador de Celanova, que recibiu a medalla Europa Nostra en 1983. Colaborou na revista Obradoiro.