"Ernes" (Contén)

PERSOEIRO

Fotógrafo. Foi xefe de fotografía do xornal Diario de Cuba (1939) e colaborou con xornais como El Mundo. As súas fotografías mostran algúns dos acontecementos máis importantes da historia de Cuba, como o asalto ao cuartel da Moncada ou o desembarco do Gramma, pero tamén fixo fotografías en que retratou o día a día da sociedade cubana, as regatas ou os bailes no Centro Gallego.

GALICIA

Profesora. En 1908 acadou o título de mestra superior na Escola Normal de Pontevedra e, posteriormente, ingresou na Escuela Superior del Magisterio de Madrid (1910-1913), onde recibiu a influencia da Institución Libre de Enseñanza, fundamentalmente de Lluís de Zulueta. En 1914 foi nomeada profesora de pedagoxía na Escola Normal de Pontevedra. Coa Segunda República, puxo en marcha a reforma educativa e, ademais, dirixiu a Escola de Maxisterio e presidiu o Consello Provincial de Primeiro Ensino de Pontevedra. No tempo que ocupou este último cargo, leváronse a cabo diversas campañas para o fomento da asistencia dos nenos á escola, impulsouse a creación de centros escolares, ampliouse a educación de adultos, colaborouse coas xuntas municipais na utilización dos campos agrícolas experimentais e dos talleres artesanais e industriais, e fomentouse o estudo e investigación das características xeográficas e culturais de Galicia. Colaborou tamén activamente co Seminario de Estudos Galegos e noutras...

GALICIA

Escritor. Colaborador das revistas Cultura Gallega e Galicia en temas de cultura e historia, publicou Amores e dolores (1932), un libro de poemas prologado por R. Otero Pedrayo, en que trata os temas do amor e das lembranzas, así como as paisaxes e os grandes feitos de Galicia.

GALICIA

Escritor e lingüista. Coñecido co pseudónimo de Ernesto Guerra da Cal, realizou os seus estudos universitarios en Madrid, que alternou coa súa afección ao teatro no grupo de teatro La Barraca. Alí contactou con Federico García Lorca e foi un dos principais animadores do autor andaluz á hora de escribir os seus seis poemas en galego. Durante a Guerra Civil Española alistouse nas Milicias Galegas, traballou na sección exterior do servizo de información militar do Ministerio de Guerra e colaborou na revista Nova Galiza. Na fin do conflito marchou a EE UU, onde se exiliou, e en Nova York finalizou os seus estudos cun doutoramento en Filoloxía Románica na Columbia University. Pertenceu á Xeración de 1936 e mantivo contacto cos intelectuais máis importantes da súa época. Persoa de convicións nacionalistas, en 1977 renunciou á nacionalidade española como partidario da integración de Galicia no mundo lusófono, instalouse en Portugal e defendeu a liña reintegracionista,...

PERSOEIRO

Historiador, crítico das relixións e filósofo francés. De convicción positivista, profesou unha fe utópico-idealista na ciencia, como substituta da relixión, e no progreso da humanidade, froito da libre actuación dos individuos. Escribiu Essais de morale et de critique (1859), Histoire des Origines du Christianisme, en sete volumes (1863-1881), Dialogues et fragments philosophiques (1876) e L’avenir de la science (publicada en 1890).

PERSOEIRO

Arquitecto e teórico italiano. Foi membro e teórico do grupo BBPR, ao que se lle debe a colonia helioterapéutica de Legnano (1937-1938), a Torre Velasca (1957) en Milán, e o edificio comercial Hispano Olivetti, en Barcelona (1960-1964). Pertenceu aos CIAM desde 1951 a 1959, editou a revista Domus e dirixiu Casabella continuità (1954-1965).

PERSOEIRO

Físico. Estudou na University of Cambridge como alumno de J. J. Thompson e foi profesor en Montréal (1898), Manchester (1907) e Cambridge (1919), onde tamén dirixiu o Cavendish Laboratory (1919-1937). Investigou a radioactividade, os gases e a materia e estableceu un modelo de átomo (modelo atómico de Rutherford). En 1899 descubriu a radioactividade do torio e identificou os raios á e â das radiacións radioactivas. Estudou o núcleo atómico e a masa dos neutróns e, en 1906, identificou as partículas á como núcleos de helio e, con Geiger, ideou un método para contalas (1908). En 1919 descubriu a transmutación de elementos, que investigou xunto con J. Chadwick (1921-1924). Obtivo o Premio Nobel de Química en 1908 pola súa investigación na desintegración dos elementos e a química das substancias radioactivas.

PERSOEIRO

Ensaísta e novelista. Doutor en Física, ampliou os seus estudos en París (1938), onde participou nos movementos artísticos de vangarda, interesado especialmente polo surrealismo. Ao seu regreso a Arxentina exerceu como enxeñeiro e ensinou física na Universidad de La Plata, onde foi cesado por motivos políticos (1945). Foi presidente da comisión encargada do informe sobre os desaparecidos no seu país durante a ditadura militar, titulado Nunca más (1983) e coñecido como informe Sábato. O seu primeiro libro, Uno y el Universo (1945), obtivo o Premio Municipal de Produción Filosófica y Científica (1946). Escribiu ensaios de interese político, polémicos e literarios. A súa obra como narrador forma unha interesante triloxía, composta por El Túnel (1948), Sobre héroes y tumbas (1962) e Abaddón el exterminador (1974), onde analiza a realidade arxentina desde unha profunda visión da problemática do s XX. Recibiu o Premio Cervantes (1984) e o...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Negueira de Muñiz baixo a advocación de san Pedro.

PERSOEIRO

Xornalista. Director da Fundación Santiago Rey Fernández-Latorre. Licenciado en Ciencias da Información pola Universidad Complutense de Madrid e diplomado en audiovisuais, traballou en El Progreso, onde foi redactor xefe e director adxunto. Correspondente de El País en Lugo (1979-1985), cargo que compatibilizou co seu labor en Radio Lugo e Radio Voz, onde foi xefe de informativos (1998), co tempo incorporouse ao Grupo Voz. Director de La Voz de Galicia (1999-2000), director de Proxectos Editoriais (2000) e director de Opinión (2001), publicou en colaboración, La memoria ajena (1993) e Rumbo variable: diálogos en torno al ‘Prestige’ (2003).

PERSOEIRO

Mariño e explorador irlandés. En 1901, co barco Discovery, participou na expedición da Antártida de R. F. Scott. Escribiu The Heart of the Antarctic.

PERSOEIRO

Químico e industrial belga. En 1861 ideou o proceso que leva o seu nome para a obtención de sosa, que substituíu ao método Leblanc, e en 1863 fundou, xunto co seu irmá, a Solvay et Compaigne. Coa fortuna que obtivo fomentou a investigación científica e a creación de diversos institutos na Universidade de Bruselas, e tamén organizou conferencias internacionais de científicos que axudaron a avanzar a mecánica cuántica e a física atómica.

PERSOEIRO

Escritor estadounidense. Destacan as novelas Tortilla Flat (1935), In Dubius Battle (1936), The Grapes of Wrath (1939, Premio Pulitzer), The Pearl (1947) e East of Eden (1952). En 1962 recibiu o Premio Nobel de Literatura.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana (8.653 h [2001]).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana (16.523 h [2001]).

PERSOEIRO

Xeneral persa. Sátrapa de Lidia e Caria (413), foi substituído por Ciro II de Persia (407). Durante a rebelión deste contra seu irmán, axudou a Artaxerxes II na Batalla de Cunaxa e volveu novamente a ser sátrapa de Lidia. Na guerra entre Persia e Esparta foi vencido preto de Sardes por Agesilan’ (395). Destituído por traidor, foi levado a Colosas e executado polo sátrapa Titraustes por orde de Artaxerxes.

GALICIA

Investigador. Doutor pola Universidad de Madrid (1946), foi catedrático de Fisioloxía Vexetal da Facultade de Farmacia da Universidade de Santiago, e decano das facultades de Ciencias e de Bioloxía. Ocupou diversos cargos no CSIC, como o de investigador científico e director do Instituto de Investigacións Agrobiolóxicas de Galicia, e foi xefe da sección de fisioloxía vexetal da Misión Biolóxica de Galicia. Foi alcalde de Santiago de Compostela (1986-1987) por Alianza Popular, presidente da Federación Europea de Sociedades de Fisioloxía Vexetal, e desde 1978 preside a Real Academia Galega de Ciencias.Recibiu diversos premios e distincións, entre os que destaca os premios Juan de la Cierva (1947), Alonso de Herrera (1954), o Premio de Investigación Deputación Provincial de Pontevedra (1972 e 1976), o Premio de Investigación Xunta de Galicia (1992), a Cruz Alfonso X El Sabio e a Medalla de Prata ao Mérito Deportivo.

PERSOEIRO

Químico. Investigou os antibióticos péptidos e a análise proteica. Recibiu o Premio Nobel de Química (1997), compartido con P. D. Boyer e J. C. Skou, polo descubrimento do mecanismo enzimático da síntese do ATP.

PERSOEIRO

Físico irlandés. Investigou, xunto con J. D. Cockroft, as partículas aceleradas. Recibiron o Premio Nobel de Física (1951) polos seus traballos sobre a transmutación de núcleos atómicos mediante partículas atómicas aceleradas artificialmente.

PERSOEIRO

Físico alsaciano. Estudou o magnetismo e aplicou a teoría do paramagnetismo ao ferromagnetismo, e descubriu o efecto magnetocalórico. Destaca a teoría sobre o magnetón.