"FERE" (Contén)

1. Calidade de indiferente.

2. Actitude indiferente.

1. Que non sente máis preferencia cara a unha cousa que cara a outra.

2. Que ou quen non presta unha atención especial a nada nin a ninguén.

3. Que non provoca nin afecto nin aversión.

4. Que non ten interese ou importancia.

1. Acción e efecto de inferir.

2. 1. Razoamento mediante o que o home pasa dunha ou máis proposicións, verdadeiras ou falsas, a outra posición, a verdade ou falsidade da que se supón que depende a verdade ou falsidade da primeira ou das primeiras proposicións.

   2. Cuestión metalóxica relativa ao establecemento, na lóxica simbólica, das denominadas regras de inferencia, variables segundo os cálculos propostos, que permiten a derivación dunha conclusión a partir dunhas premisas.

1. Acción e efecto de interferir.

2. Nun sistema de transmisión, recepción ou rexistro de información, calquera transferencia de enerxía proveniente doutras fontes e que provoca unha perturbación naquela información. A interferencia imposibilita a miúdo a audición de emisores e emprégase, ás veces, intencionadamente para bloquear emisións.

3. Fenómeno que ten lugar cando nunha rexión do espacio se superpoñen movementos ondulatorios. Son importantes as interferencias entre ondas acústicas e as interferencias entre ondas electromagnéticas. Pode que as ondas incidentes sexan coherentes, da mesma frecuencia, e que os vectores representantes dos seus campos eléctricos sexan paralelos. As variacións de intensidade, producidas polo desfase entre as ondas incidentes, reciben o nome de fenómenos de interferencia, e as zonas de igual intensidade denomínanse franxas de interferencia. Un tipo característico de interferencia é a difracción.

4. Cambio lingüístico en calquera nivel dunha lingua (fonolóxico, morfosintáctico ou léxico) por innovación, perda ou substitución dalgún dos seus elementos, motivado directamente polo influxo doutra lingua, particularmente nas situacións de contacto de linguas; a interferencia prodúcese nas dúas direccións, pero en maior medida desde a lingua con máis prestixio á lingua con menos. Tamén se denomina interferencia o fenómeno que se dá cando, dentro dunha mesma lingua, se produce un cambio lingüístico nalgún dialecto ou algún rexistro de linguaxe por influxo doutro.

PERSOEIRO

Poeta húngaro. Iniciouse na década de 1940 con obras caracterizadas por unha reelaboración moi persoal da poesía folclórica. Na década de 1950 os seus poemas adquiriron tons meditativos e filosóficos, dos que cómpre destacar Tékozló ország (O país pródigo, 1954), A Nap és a Hold elrablása (O rapto do Sol e da Lúa, 1954), A virágok hatalma (O poder das flores, 1955), A halottak királya (O rei dos mortos, 1971) e Csikóellés (O nacemento dun poldro, 1978).

PERSOEIRO

Escritor húngaro. Máximo expoñente do período da Ilustración en Hungría, foi encarcerado (1794-1801) pola súa relación cos xacobinos húngaros. O seu traballo de renovación foi esencial para o desenvolvemento das letras húngaras.

PERSOEIRO

Compositor húngaro. Foi autor de operetas de fama universal e o mellor continuador do estilo vienés do xénero. As súas obras máis importantes son Vígözvegy (A viúva alegre, 1905) e A mosoly országa (O país do sorriso, 1929).

PERSOEIRO

Escultor húngaro. Estudiou pintura e escultura en París, onde acadou un estilo baseado en formas macizas para composición pechada. Da súa obra destacan as esculturas O pensador gordo (1911) e Muller fregando (1913), os relevos Fuxitivos (1909) e Bailaríns (1912), e numerosos monumentos fúnebres.

MONTAÑA

Cadea montañosa de 140 km de extensión, entre Saxonia (Alemaña) e Bohemia (República Checa), cun límite impreciso co río Elster, ao O, e o Elba, ao L. As maiores altitudes atópanse no pico Klínovec (1.244 m de altitude) e no Fichtelberg (1.215 m de altitude).