"Gad" (Contén)

1. de atafegar.

2. Que ten problemas para respirar.

3. Que se encontra moi ocupado, sen apenas tempo para desenvolver calquera outra actividade.

1. de ateigar.

2. Que está completamente cheo.

1. Lugar onde hai auga potable.

2. 1. Cantidade de auga que leva un barco para o consumo da tripulación e dos pasaxeiros.

   2. Lugar onde un barco pode proverse de auga potable.

3. Técnica pictórica que consiste en disolver as cores en auga. Tamén recibe o nome de gouache. A diferenza da acuarela usa o branco. De tons opacos, foi moi utilizada polos miniaturistas medievais.

4. Tinta disolta en auga soa ou con determinados ingredientes como goma, mel ou semellantes.

5. Provisión de auga que leva o ténder para alimentar a caldeira das locomotoras de vapor.

1. de augar.

2. Preparación que contén parte de auga. Adquire significado de adulterado cando se refire ao viño.

3. Aplícase a aquilo que non cumpre as expectativas formadas anticipadamente.

1. Lugar onde acostuman ir beber algúns animais salvaxes.

2. Lugar onde se deposita a auga.

3. Peza de roupa exterior que impide o paso da auga.

4. Elemento que se emprega para regar.

5. Utensilio portátil formado por unha cunca de madeira suxeita á extremidade dun pau longo e que se emprega para regar hortas. Normalmente se aproveita a auga dun río ou rego para a súa distribución.

1. Persoa que ten como profesión dar o seu parecer sobre cuestións de dereito e defender intereses doutros, especialmente en causas e xuízos diante dos tribunais. Se ben a función de intervir perante o xuíz é a máis coñecida, a función de asesoramento en toda a súa extensión é a tarefa primordial de moitos avogados. A intervención obrigatoria do avogado nos procesos xudiciais está instituída para garantir os dereitos dos litigantes que non coñecen a lei nin as regras dos xuízos para defenderse eficazmente; aínda que en determinadas actuacións xudiciais de pouca transcendencia ou de pouca contía económica, está permitido que se defendan sen dirección do avogado. O avogado está obrigado a manter o segredo profesional e, se este é violado con mala fe, comete un delito castigado no código penal. Se ten unha actuación contraria á ética profesional pode ser sancionado polo colexio respectivo. A relación do avogado e o seu cliente está conceptuada actualmente como un arrendamento de servicios polo...

2. Persoa que fala en defensa doutra.

3. Título aplicado especialmente á Virxe e, por extensión, a determinados santos a quen a devoción popular atribúe un poder sobre determinadas necesidades ou algún tipo de protección.

4. Dende a época carolinxia, defensor ou protector de cabidos catedralicios e de mosteiros. Eran escollidos entre os señores poderosos con xurisdición civil ou militar. Foron suprimidos no s XII.

5. Avogado que defende un litigante, especialmente nun proceso penal.

6. Avogado normalmente designado por un xuíz ou por un tribunal por medio do colexio de avogados local para a defensa do litigante, que o debe solicitar, a quen se lle concedeu o dereito de xustiza gratuíta, ou para a defensa do acusado ou inculpado que nun proceso penal non o designa voluntariamente.

7. Nome popular do fiscal promotor da fe nas causas de canonización.

8. Letrado do estado.

9. Avogado que aseguraba gratuitamente a defensa do que non podía pagar.

10. O especializado en relacións laborais.

PERSOEIRO

Físico. Conde de Quaregna e de Cerreto. Dende o 1820, catedrático de Física na Universidade de Turín. As leis formuladas por Gay-Lussac (1805-1810) suxeriron a Avogadro o seu modelo dos gases, presentado no Journal de Physique (1811). As leis de Avogadro deron solución ao conflito entre a teoría atómica de Dalton e as experiencias de Gay-Lussac. As súas conclusións foron o inicio da química cuantitativa posterior. Se ben Ampère, independentemente, publicou no 1814 conclusións similares, a teoría de Avogadro non foi aceptada ata que Cannizzaro a presentou, no 1860, no congreso de química de Karlsruhe.

1. Dise dos tecidos que teñen a atadura de xerga, de estameña ou de calquera dos seus derivados.

2. Dise dos tecidos que teñen aspecto de xerga ou estameña.

1. de azougar ou azougarse.

2. Que ten azougue.

3. Dise do individuo que non pode estar quieto.

1. Parte do corpo humano e dos animais onde está situado o estómago e outras vísceras. SIN: bandougo, bandullo, barriga.

2. Barriga grande. SIN: bandougo.