"Tula" (Contén)

Mostrando 16 resultados de 76.

    1. Relativo ou pertencente aos sertuláridos.

    2. Cnidario da familia dos sertuláridos.

    3. Familia de cnidarios, da clase dos hidrozoos, con pólipos incluídos nunha hidroteca, en forma de globo ou cazo, sempre sésil e sobre dúas ringleiras, e provistos dun opérculo de 1 a 4 valvas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • aso metálico de forma cilíndrica, coa boca máis ampla ca a base e frecuentemente cunha anga curvada e móbil, realizado en bronce ou en arxila. Os romanos utilizábana para transportar líquidos, pero tiña ademais un sentido relixioso. A decoración das paredes era repuxada primeiro a martelo e posteriormente con moldes, e algunhas levaban incrustacións de prata e pedras preciosas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pór subtítulos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Arácnido, da orde dos araneidos, cuxa picadura adoita ser velenosa. Hai especies europeas (xéneros Lycosa e Pardosa) e americanas, tamén denominadas mígalas, que son peludas e grandes. A especie Lycosa tarentula é a tarántula máis frecuente en todo o S de Europa e a súa picadura é pouco velenosa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xénero de crustáceos, da clase dos branquiópodos, ao que pertence a especie Terebratula vitrea, cunha cuncha oval, lisa e transparente, que vive sobre as cunchas de moluscos e restos de corais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de titular ou titularse.

    2. Cualificación académica ou profesional.

    3. Concepto do dereito civil que designa o conxunto de documentos da propiedade que afectan a un terreo.

    4. valoración.

    5. Expresión resumida da parte máis importante dunha noticia que se coloca nun lugar destacado.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de titular ou titularse.

    2. Que ou quen posúe un título profesional ou de estudos.

    3. Que ou quen posúe un título nobiliario.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Que ou quen ocupa un cargo ou profesión tendo a titulación requirida.

      2. Que ou quen posúe unha praza en propiedade, intemporal ou para substituír a alguén.

      3. bispo titular

        Bispo que ten asignado o nome dunha antiga diocese, sen xurisdición territorial sobre ela.

      1. Que ou quen lle dá o seu nome a algo.

      2. Que ou quen ten ao seu nome un título ou documento xurídico que o identifica e lle atribúe uns dereitos e unhas obrigas.

    1. Que ou quen nalgúns deportes de equipo xoga desde o principio do partido.

    2. Letra, xeralmente grande e moi visible, que aparece encabezando artigos ou informacións nos periódicos. OBS: Nesta acepción adoita empregarse en plural.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Pór título a algo.

    2. Valorar unha disolución.

    3. Levar por título.

    4. Obter alguén un título académico, deportivo ou nobiliario.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade ou condición de titular.

    2. Feito de pertencer un dereito subxectivo ao suxeito que é o titular.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conxunto de títulos que posúe unha persoa, unha liñaxe, unha cidade ou unha entidade.

    2. Conxunto de títulos posuídos polo emperador romano. Na documentación epigráfica indicábanse sempre segundo esta orde: imperator, caesar, filación e nome propio (cognomen), augustus, títulos militares, pontifex maximus, última potestade tribunicia, último saúdo imperial e último consulado. Engadíanse a miúdo os títulos de pater patriae, censor e procónsul (se exercía estes cargos) e, finalmente, divus (se estivera divinizado).

    3. Lista de títulos posuídos polas cidades, os municipios e as colonias romanas, derivados, normalmente, dos xentilicios dos xenerais, do nome do emperador reinante ou do augurio formulado no momento da fundación. Estes preceden o nome autóctono latinizado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Antiga cidade tolteca de México, no estado de Hidalgo, uns 50 km ao NO da capital do estado. A súa fundación data, probablemente, do s IX, cando Ce Acalt Topiltzin (947-999) a dedicou a Quetzalcoatl e construíu moitos edificios, como o templo da Estrela da Mañá. Como Chichén Itzá, está decorada con frisos de xaguares, serpes e aguias devorando corpos humanos, esculturas antropomórficas e columnas que representan serpes de cascabel.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CAPITAIS

    Capital da oblast’ homónima, Rusia (525.000 h [1997]). Situada na ribeira do río Upa, é un antigo centro siderúrxico e metalúrxico. Foi dominada polos tátaros nos ss XIV-XV e, incluída no estado moscovita desde 1503, foi unha defensa fronteiriza contra os mesmos tátaros. En 1632 foi creada a primeira fábrica metalúrxica de Rusia e, en 1712, a primeira fábrica de armas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Oblast’ de Rusia (25.700 km2; 1.763.400 h [estim 1999]). A súa capital é Tula.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Enfermidade infeccioso-contaxiosa que está producida polo bacilo Pasteurella tularensis, que se transmite ao home polo contacto con animais roedores enfermos ou por picaduras de insectos ou carrachos. É unha enfermidade propia do N de Europa, de EE UU e de Xapón.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • RIOS

    Río máis importante de Polonia (1.047 km de lonxitude). Nace na vertente setentrional dos Beskidy occidentais, preto da fronteira checa, atravesa Polonia e desauga no Golfo de Gdańsk, no Mar Báltico, onde forma un delta.

    VER O DETALLE DO TERMO