"atü" (Contén)

Revista bimestral editada na cidade de Santa Fe (Arxentina) en setembro de 1960. Fundada, entre outros, por Xosé Neira Vilas, levaba por subtítulo “Peña Gallega Manuel Murguía”, e estaba dirixida por Antonio Ucha. Nela aparecían poemas e críticas sobre obras do propio Neira Vilas, contos de Ben-Cho-Shey e reproducións de poemas de Cabanillas e Avelino Díaz. Colaboraron tamén Leandro Carré, Fernández del Riego e Victoriano García Martí.

Revista escolar mensual e bilingüe do Colexio Marista de Ourense aparecida en 1969, que cesou en xuño de 1970. Colaboraron nela: Miguel A. González, Xosé Mª Pérez, Tacho García e Alfonso de Sás, entre outros. Nas seccións “Editorial”, “Sección del Curso” e “Sección dedicada al idioma gallego” incluía información cultural, poemas, deportes e humor, acompañada de debuxos de Gonzalo Fernández e Esteban Solleiro.

Revista editada en Montreal (Canadá) en 1974 e na que se recollía información sobre os emigrantes galegos nese país.

oceiro do colectivo de homsexuais de Galicia aparecido no ano 1975 aproximadamente e subtitulado “Boletín de la Coordinadora de Colectivos Gais de Galicia”.

de atusmar.

Observar con atención e coidado a alguén tratando de que non se decate.

Que ou quen observa algo ou alguén cautelosamente e con curiosidade.

ou Constitución de Baiona

Conxunto de macizos montañosos de acusadas pendentes na comarca da Baixa Limia, declarados Parque Natural en 1993, e que limitan co Parque Nacional portugués da Peneda-Gêres. A ampla rede de afluentes do Limia, entre os que destacan o río Caldo, o Agro e o Salas, drena o territorio do parque e constitúe un elemento decisivo na configuración do relevo e na distribución da flora e da fauna. Ao N do río sitúanse a Serra do Laboreiro e o Monte da Fraga, ao NO os Montes do Quinxo, e ao S as serras de Santa Eufemia e a do Xurés. A superficie do parque e de 20.920 ha repartidas entre os concellos de Entrimo, Lobios e Muíños. A maior parte do territorio do parque atópase por riba dos 1.000 m de altitude, acadando o punto máis elevado nos 1556 m da Nevosa, na serra do Xurés.
Xeoloxía e xeomorfoloxía
O substrato litolóxico está constituído maioritariamente por granitos e granodioritas, pero tamén aparecen xistos e gneises con baixo contido en cuarzo no sector noroccidental,...

Espacio natural localizado no curso baixo do río Ulla, dende a súa desembocadura ata a confluencia co río Sar. Situado entre os termos municipais de Valga, Catoira, Dodro e Rianxo, abrangue unha extensión de 1.108 ha. Dende 1991 ten a cualificación de espazo natural en réxime de protección xeral. Na súa desembocadura o Ulla orixina unha ampla chaira aluvial, composta por sedimentos cuaternarios e colonizada por vexetación marismeña que se estende cara ao N seguindo o curso do Sar. Actualmente no leito do río deposítanse sedimentos areosos que ao crecer chegan a constituír illas permanentes, que dividen a canle principal do río en canles secundarias. Os bancos de area que se forman están en continua evolución, e a mobilización dos sedimentos vai modificando lentamente o aspecto das canles. Nalgúns puntos do curso baixo do río, influenciados polas mareas, desenvólvense pequenas áreas marismeñas de substratos areoso-limosos, ocupados por vexetación típica das marismas.
Flora e fauna
No...

Calidade de barato, baixo prezo das cousas que están á venda. SIN: barateza.

Lingua africana da familia bantú e do grupo bantoide, pertencente ao subgrupo Tiví-Batú que se fala en Nixeria.

de batucar.