"bo" (Contén)

1. Anular a vixencia de costumes, usos, leis ou institucións.

2. Facer cesar por completo algunha das funcións dun órgano.

CAPITAIS

Capital da provincia de Zou, en Benín (50.200 h [1980]). Foi a capital do reino de Dahomei, tamén chamado reino de Abomei, ata a conquista francesa.

1. Horror ou xenreira que orixina unha persoa, un acto ou calquera cousa abominable.

2. Calquera persoa ou cousa abominable.

3. Expresión bíblica que designa algún feito considerado sacrilexio.

1. Sentir unha gran repugnancia ou execrar algo ou alguén.

2. Xulgar condenatoriamente a unha persoa ou cousa maldicindo sobre ela por prexudicial.

1. de abonar.

2. Persoa que merca ou paga un abono.

3. Persoa que adquire o dereito, mediante pagamento, de recibir algún servizo proporcionado a través de redes de telecomunicacións, ben mediante cable ou ondas, como a televisión privada.

1. Acción e efecto de abonar ou abonarse.

2. Modalidade de prestación dun servicio, que se prolonga no tempo e derivado dun contrato, normalmente de adhesión a un determinado servicio.

1. Inscribir a alguén para que teña dereito, mediante o pagamento por anticipado dunha cantidade de diñeiro, a gozar de calquera servizo diaria ou periodicamente.

2. Inscribirse para obter o dereito, mediante o pagamento por anticipado dunha cantidade de diñeiro, a gozar de calquera servizo diaria ou periodicamente.

1. 1. Expresa unha cantidade, en singular, ou un número, en plural, suficientes ou que chegan para cubrir as necesidades.

   2. En enunciados ponderativos, xeralmente con entoación irónica, pode adquirir un matiz de ‘en exceso, a fartar’.

2. En cantidade suficiente, na medida que abonda, de sobra. Tamén se di dabondo e de abondo.

1. Que abunda ou se presenta en gran número ou cantidade.

2. Que é dadivoso cos demais e se desprende en grandes cantidades do que posúe.

3. Que produce en abundancia.

1. Acción e efecto de abonar ou abonarse.

2. Identificación coa que se pode asistir ao espectáculo ou servizo polo que se aboou unha cantidade de cartos.

3. 1. Modalidade de prestación dun servizo que se prolonga no tempo, derivada dun contrato, normalmente de adhesión, polo cal se paga unha certa cantidade con tal de poder gozar regularmente dos bens ou servicios que son obxecto de contrato, como publicacións, transportes, espectáculos e outros.

   2. Documento onde se fai constar este dereito.

1. Situado en posición oposta á boca.

2. Distante da posición da boca.

1. Achegar un navío a outro, especialmente entrando en colisión, voluntaria ou involuntariamente.

2. Chegar unha embarcación a porto.

3. Emprender un asunto, un negocio, un quefacer ou unha conversa.

4. Aproximarse a unha persoa para propoñerlle unha tarefa, un traballo ou un negocio.

5. Nunha intervención cirúrxica, practicar unha vía de acceso a unha estrutura anatómica, especialmente un órgano.

1. Acción e efecto de abordar.

2. Colisión entre dous ou máis barcos. A responsabilidade dos danos e prexuízos acontecidos pola abordaxe é diferente segundo sexa fortuíta, culpable, común ou dubidosa. Por outra banda a abordaxe é un delito que pode ser de culpa cando incorre en neglixencia grave ou imprudencia; común se se realiza intencionadamente no mar; e militar cando transgrede os deberes do servizo relacionados coa navegación.