abonar

(< a + lat bonu)

v t
Inscribir a alguén para que teña dereito, mediante o pagamento por anticipado dunha cantidade de diñeiro, a gozar de calquera servizo diaria ou periodicamente.

Ex: Seu pai, en canto naceu, abonouno ó Real Club Celta.
Sinónimos: subscribir.
v pron
Inscribirse para obter o dereito, mediante o pagamento por anticipado dunha cantidade de diñeiro, a gozar de calquera servizo diaria ou periodicamente.

Ex: Como lle gusta moito o teatro, decidiu abonarse á tempada deste ano.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO abonar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abono
abonas
abona
abonamos
abonades
abonan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abonaba
abonabas
abonaba
abonabamos
abonabades
abonaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abonei
abonaches
abonou
abonamos
abonastes
abonaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abonara
abonaras
abonara
abonaramos
abonarades
abonaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abonarei
abonarás
abonará
abonaremos
abonaredes
abonarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abonaría
abonarías
abonaría
abonariamos
abonariades
abonarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abone
abones
abone
abonemos
abonedes
abonen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abonase
abonases
abonase
abonasemos
abonasedes
abonasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abonar
abonares
abonar
abonarmos
abonardes
abonaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abona
-
-
abonade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abonar
abonares
abonar
abonarmos
abonardes
abonaren

Xerundio abonando

Participio abonado
abonada
abonados
abonadas