abominar

(< lat ecles abomināri< ab- + omināri ‘agoirar, presaxiar’)

v t
Sentir unha gran repugnancia ou execrar algo ou alguén.

Ex: Hai tempo que abomino todo o que rodea á política.
Sinónimos: aborrecer, detestar.
v t
Xulgar condenatoriamente a unha persoa ou cousa maldicindo sobre ela por prexudicial.

Ex: As malas linguas abominaron a figura dese escritor.
Confrontacións: censurar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO abominar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abomino
abominas
abomina
abominamos
abominades
abominan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abominaba
abominabas
abominaba
abominabamos
abominabades
abominaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abominei
abominaches
abominou
abominamos
abominastes
abominaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abominara
abominaras
abominara
abominaramos
abominarades
abominaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abominarei
abominarás
abominará
abominaremos
abominaredes
abominarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abominaría
abominarías
abominaría
abominariamos
abominariades
abominarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abomine
abomines
abomine
abominemos
abominedes
abominen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abominase
abominases
abominase
abominasemos
abominasedes
abominasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abominar
abominares
abominar
abominarmos
abominardes
abominaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abomina
-
-
abominade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abominar
abominares
abominar
abominarmos
abominardes
abominaren

Xerundio abominando

Participio abominado
abominada
abominados
abominadas