"lus" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto e deseñador. Cofundador do estudo PER (1964). Asociado con Òscar Tusquets ata 1984, remodelou o Palau de la Música Catalana (1982). Xunto a Ignacio Paricio Ansuátegui, realizou as instalacións da Vila Olímpica de Barcelona (1989-1992). Recibiu o Premio FAD de interiorismo en 1965 e 1971, e o de arquitectura en 1975.

1. 1. al disposto transversalmente á dirección das capas dunha serie sedimentaria.

   2. al que racha transversalmente un anticlinal. É unha forma típica de relevo xurásico.

2. Paso estreito e fortificado entre montañas.

1. 1. Unidade lóxica dun disco, de tamaño variable segundo os formatos, constituída por un número determinado de sectores, a miúdo dous (é dicir, 1024 bytes, pero ás veces con 4 ou 8 sectores). Un ficheiro abrangue, sempre, un espazo múltiple de clusters.

   2. cluster perdido

      Grupo de sectores dun disco que non están marcados como libres pero que non están asignados a un arquivo. As unidades de asignación perdidas cando se interrompe a operación para a creación dun arquivo producen a perda de espazo no disco e deben ser suprimidas periodicamente.

2. Conxunto de átomos que se unen entre eles formando estruturas poliédricas e que, a diferenza dos complexos, non adoitan conter un átomo central.

3. complexo industrial.

1. Agrupamento de sectores dun disco.

2. Proceso no que se instalan novos procesadores nun sistema informático coa finalidade de dotalo de maiores capacidades.

1. Relativo ou pertencente á colusión.

2. Que ten carácter de colusión ou que a produce.

1. Que comporta unha conclusión, especialmente aplicado ao argumento que se emprega nun debate ou nun razoamento.

2. Acción e efecto de concluír ou concluírse.

3. Idea, afirmación ou parte final coa que se remata unha disertación, unha conversa, etc.

4. Resultado ao que se chega despois de discutir ou razoar sobre un determinado asunto.

5. Afirmación numerada realizada polas partes dun proceso acerca das circunstancias da causa e da afectación dos seus intereses. No proceso civil, as conclusións pechan a fase declarativa anterior á sentencia. No escrito de conclusións as partes, en parágrafos numerados, analizan os feitos e as probas practicadas, así como se manteñen ou non as súas pretensións. Cada un dos parágrafos do escrito é unha conclusión. No proceso penal as conclusións identifícanse co escrito de cualificación, no que, concluída a fase de instrución e antes de entrar na fase oral ou decisoria, as partes acusadoras deben formular acusación nas súas conclusións. Existen tres tipos de conclusións no procedemento penal: alternativas, subsidiarias unhas das outras no escrito de cualificación; definitivas, as que sosteñen as partes despois do xuízo oral; e provisionais, as que preceden á práctica da proba no xuízo oral. OBS: Emprégase xeralmente en plural.

6. Punto ou tese que nas escolas de filosofía se sostén contra as obxeccións do adversario. OBS: Emprégase xeralmente en plural.

7. Proposición que se deduce doutras proposicións, coñecidas como premisas.

8. Terminación melódica, rítmica e harmónica dun fragmento ou dunha peza musical.

1. Acción e efecto de concluír ou concluírse.

2. Idea, afirmación ou parte final coa que se remata unha disertación, unha conversa, etc.

3. Resultado ao que se chega despois de discutir ou razoar sobre un determinado asunto.

4. Afirmación numerada realizada polas partes dun proceso acerca das circunstancias da causa e da afectación dos seus intereses. No proceso civil, as conclusións pechan a fase declarativa anterior á sentencia. No escrito de conclusións as partes, en parágrafos numerados, analizan os feitos e as probas practicadas, así como se manteñen ou non as súas pretensións. Cada un dos parágrafos do escrito é unha conclusión. No proceso penal as conclusións identifícanse co escrito de cualificación, no que, concluída a fase de instrución e antes de entrar na fase oral ou decisoria, as partes acusadoras deben formular acusación nas súas conclusións. Existen tres tipos de conclusións no procedemento penal: alternativas, subsidiarias unhas das outras no escrito de cualificación; definitivas, as que sosteñen as partes despois do xuízo oral; e provisionais, as que preceden á práctica da proba no xuízo oral. OBS: Emprégase xeralmente en plural.

5. Punto ou tese que nas escolas de filosofía se sostén contra as obxeccións do adversario. OBS: Emprégase xeralmente en plural.

6. Proposición que se deduce doutras proposicións, coñecidas como premisas.

7. Terminación melódica, rítmica e harmónica dun fragmento ou dunha peza musical.