"ues" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, na comarca do Baix Llobregat (3.105 h [1996]). Entre as actividades económicas destacan a construción, que aproveita as canteiras de pedra calcaria e de pedra de gran que se atopan no territorio do concello, e os servicios, debido á proliferación de segundas residencias. A igrexa parroquial de Sant Cristòfor conserva elementos románicos.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Co seu primeiro filme, Diva (1980), conseguiu o recoñecemento dos críticos e do público, unha obra coa que gañou varios César da academia francesa de cine. O seu segundo filme La lune dans le caniveau (A lúa no arroio, 1983), baseado na novela de David Goodis, lonxe de confirmalo como bo director, repercutiu negativamente na súa produción. Dirixiu tamén Roselyne et les lions (Rosalinda e os leóns, 1989) e I P 5 (1993), interpretada por Yves Montand no ano da súa morte.

PERSOEIRO

Pintor e gravador francés. Estableceuse en Nancy (1602-1611) ao servizo do duque Carlos de Lorena. Empregou un canon alongado e un debuxo preciosista e sensual tanto nos cadros (San Francisco recibindo os estigmas) como nos debuxos e gravados. A súa elegancia inspírase na obra de Parmigianino.

PERSOEIRO

Escritor dramático francés. Cultivou o drama sentimental en Le feu qui reprend mal (O lume que se reaviva mal, 1921). Escribiu tamén algunhas narracións.

PERSOEIRO

Médico e demógrafo. É autor de La statistique humaine en France (A estatística humana en Francia, 1880). Foi xefe dos servicios de estatística da cidade de París (1883-1913) e director dos Annales de Démographie (1885).

ESPA¥A

Concello da provincia de Barcelona, Catalunya, na comarca do Vallés Oriental (3.969 h [1996]). Predominan os cultivos de secaño (cereais, viña e oliveiras) e a gandería estabulada, tanto ovina como bovina. Posúe industrias alimentarias e téxtiles. Coa expansión metropolitana de Barcelona converteuse nunha urbanización da súa periferia. Do seu patrimonio cultural salienta o castelo de Monbui e o mosteiro de Sant Miquel de Fai.

PERSOEIRO

Matemático e astrónomo. Membro da Académie des Sciences dende 1843, estudiou temas de Mecánica (cinemática e mecánica racional), Matemáticas (teoría dos números, análise, xeometría diferencial, cálculo matricial) e Astronomía.

PERSOEIRO

Pintor e gravador. Estudiou en Italia (1624-1628). O seu estilo mestura o barroco romano coa sensualidade veneciana. Bo colorista, foi pintor de escenas relixiosas e mitolóxicas. Foi considerado o Tiziano francés.

PERSOEIRO

Pintor e escritor. Influenciado polo teatro inglés, converteuse no retratista do mundo intelectual e artístico do seu tempo. É o autor da gran pintura Hommage aux morts de 1914 (Homenaxe aos mortos de 1914) na igrexa de Offranville, e de diversos escritos, fundamentalmente sobre crítica de arte como Reflexións dun pintor e Cadernos dun artista.

PERSOEIRO

Arquitecto e urbanista. Abriu en París unha escola de Arquitectura que dirixiu dende 1743 ata o seu ingreso como profesor na Académie Royale de l’Architecture. Académico en 1756 e teórico influente, defendeu a pureza clásica fronte ao gusto pola ornamentación. Do construído por el só se conservan tres alas da Praza de Armas de Metz. Das súas publicacións destacan: Distribution des maisons de plaisance (Distribución das casas de recreo, 1737), L’Architecture française (A arquitectura francesa, 1752-1756), Discours sur la nécessité de l’étude de l’architecture (Discurso sobre a necesidade do estudo da Arquitectura, 1754) e Cours d’Architecture (Curso de Arquitectura, 1771-1777).

PUBLICACIÓNS

Publicación anual editada polo Instituto de Estudios Vigueses, dependente da Fundación Provigo y su Área. Trátase dunha colección de artigos en lingua galega ou castelá recollidos baixo o epígrafe de Boletín Glaucopis. O seu primeiro número saíu no ano 1995 en Vigo. No seu limiar, o director do Instituto, Andrés Martínez-Morás y Soria, afirmaba a súa vontade de contribuír a un mellor coñecemento de Vigo, achegando diversa información aos vigueses e non vigueses, e facendo especial fincapé na historia da cidade. A Historia, a Arqueoloxía, a Toponimia, a Arquitectura, a Fotografía e a Filoloxía son algunhas das materias tratadas nos seus artigos. Entre os seus colaboradores figuran Xosé M. Souto González, Xoán C. Abad Gallego, Gerardo Sacau Rodríguez, Gerardo González Martín, Fernando J. Costas Goberna, Elisa Pereira García e Bernardo M. Vázquez Gil. Entre algúns dos seus artigos destacan “Vigo: problemas xeográficos e coñecemento da nosa realidade” (nº1, 1995), “As marcas nos muíños...

PERSOEIRO

Botánico e viaxeiro francés, compañeiro de Friedrich Heinrich Alexander von Humboldt. En colaboración con este escribiu Plantae aequinocciales (Plantas do equinoccio, 1805-1809), onde se describe un gran número de especies e xéneros novos. Posteriormente foi superintendente do Xardín da Malmaison.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Lleida, Catalunya, cabeceira da comarca de Les Garrigues (5.190 h [1996]). A súa base económica é a agricultura, predominando o cultivo das oliveiras, dos cereais e das froiteiras. A gandería céntrase no armentío porcino e nas aves de curral. As actividades industriais redúcense á transformación dos seus produtos agropecuarios, destacando a refinería de aceite e algunha factoría téxtil. É sede dun centro de investigación dos cereais. A autoestrada do Ebro e a estrada de Tarragona a Lleida atravesan o termo. Dependente de Lleida durante a Idade Media e o Antigo Réxime, debeu o seu crecemento ao desenvolvemento da industria aceiteira ao remate do s XIX (o seu aceite, tradicionalmente moi apreciado, posúe Denominación de Orixe dende 1998). Durante a Guerra Civil Española, e despois da batalla do Ebro, as forzas do xeneral republicano Enrique Líster, comunista galego, resistiron na cidade fronte ao asedio do exército nacional ata o 5 de febreiro de 1939; con todo,...

PERSOEIRO

Eclesiástico, escritor e orador. Bispo de Condom, da Gascoña (1669-1671) e de Meaux (1681-1704), encargouse da educación do delfín, fillo de Luís XIV (1670-1678) para quen escribiu Discours sur l’histoire universelle (Discurso sobre a historia universal, 1681), obra na que mantiña que é a providencia a que impulsa a historia. Interveu na querela fronte ao quietismo de Fénelon. Entre as súas obras destaca Histoire des variations des Églises protestantes (Historia das variacións das Igrexas protestantes, 1688), na que combateu a Reforma. Foi o teórico da monarquía absoluta sobre o dereito divino. A súa obra política máis importante é Politique tirée des propres paroles de l’Écriture Sainte (Política baseada nas propias palabras da Escritura Santa, 1709).

PERSOEIRO

Prehistoriador, arqueólogo e paleontólogo, máis coñecido como Boucher de Perthes. Está considerado como un dos fundadores da Prehistoria. Autodidacta, con coñecementos sólidos de Xeoloxía, interesouse pola Arqueoloxía e defendeu e demostrou a existencia do home cuaternario. Publicou diversas obras, entre as que destaca Antiquités celtiques et antédiluviennes (Antigüidades célticas e antediluvianas, 1857).

1. Relativo ou pertencente a Brandenburgo ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Brandenburgo.