"An" (Contén)

PERSOEIRO

Matemático francés. Foi catedrático de Astronomía Matemática na Sorbonne e membro da Académie des Sciences. Investigou nos campos da Mecánica e da Xeometría pura. É o autor de diversas memorias publicadas no Journal des Mathématiques.

PERSOEIRO

Director escénico e profesor de Arte Dramática. Foi director da Real Escuela Superior de Arte Dramático (1968-1970), do Institut del Teatre (1971-1980) e do Centre Dramàtic da Generalitat de Catalunya (1982-1988). Desde 1988 é profesor do Institut del Teatre. Como director escénico destacou coa obra La gavina (A gaivota), de Čekhov.

PERSOEIRO

Escultor. Pertencente a unha familia de artistas, iniciou a súa formación no taller do seu pai, Manuel Bonome Barreiro e na Escola de Artes. Obtivo unha bolsa do Ministerio de Educación Nacional e da Deputación da Coruña para estudar Belas Artes en París; ingresou na Escola do Louvre e instalouse na Cidade Internacional Universitaria. Esta ensinanza compatibilizouna coa recibida no estudo de escultura e fábrica de cerámica de Santiago Bonome. Na capital parisina participou activamente nos movementos vangardistas pitóricos e escultóricos. En 1955 tomou parte na exposición de novos artistas en París con motivo da festa nacional La Gar de Emparty e na Exposición Internacional de Arte no Palacio de Arte Moderna Trocadero. Colaborou cos estudios cinematográficos Boulogne e participou na montaxe da película Nôtre-Dame de Paris. Ao regresar a Galicia, ocupou unha praza como escultor anatómico da Facultade de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela (1959), traballo que compatibilizou...

PERSOEIRO

Compositor e violoncelista. Traballou en Boloña ata 1691, trasladándose en 1692 a Roma onde compuxo obras escénicas como Il trionfo di Camila (O triunfo de Camila, 1696). Despois dunha estancia na corte de Viena, marchou a Londres como compositor na Royal Academy of Music, onde as súas óperas acadaron máis sona ca as de Haendel. Compuxo obras escénicas, pezas sacras e un gran número de cantatas.

PERSOEIRO

Botánico e viaxeiro francés, compañeiro de Friedrich Heinrich Alexander von Humboldt. En colaboración con este escribiu Plantae aequinocciales (Plantas do equinoccio, 1805-1809), onde se describe un gran número de especies e xéneros novos. Posteriormente foi superintendente do Xardín da Malmaison.

PERSOEIRO

Compositor. Foi sacerdote na catedral de Trento dende 1697 e posteriormente se trasladou a Padua (1740). Escribiu 12 coleccións de pezas, sobre todo música de cámara para un só instrumento e sonatas trío.

PERSOEIRO

Pintor de orixe flamenga. Veciño da parroquia da Corticela, traballou en Santiago de Compostela a principios do s XVIII.

1. Relativo ou pertencente a Georges Boole ou á súa álxebra.

2. Aplícase ao sistema de busca de textos nun ordenador ou nunha rede informática empregando unha aplicación na que se combinan termos como AND, OR e NOT, cos que se indican coa máxima precisión posible que é o que desexamos atopar, limitando os resultados a aqueles que teñan máis posibilidades de achegarse ao obxecto da busca.

PERSOEIRO

Colonizador e aventureiro. Explorou as rexións dos actuais estados de Kentucky, onde fundou a cidade de Boonesborough (1775), e Missouri. A súa figura foi exaltada pola literatura e o cine norteamericanos.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico inglés. Comezou como crítico de cine aos dezasete anos. Trasladouse aos EE UU, onde realizou algúns filmes de acción e de xénero fantástico. A súa primeira película foi Catch us if you can (Cóllenos se podes, 1965). Traballou tamén para a televisión realizando documentais. Excalibur (1981), o seu mellor filme, é unha compilación ampla e barroca das lendas arturianas, acompañado da impoñente obra titulada Carmina Burana de Carl Orff. Despois realizou, entre outras, The Emerald Forest (O bosque esmeralda, 1985), Where the Heart is? (Onde está o corazón?, 1991) e Beyond Rangoon (Moito máis alá de Rangún, 1995).

PERSOEIRO

Lingüista alemán. En 1816 publicou Uber das Conjugations-system der Sanskritsprache (Sobre o sistema de conxugacións do sánscrito), obra que constitúe o inicio da gramática comparativa do indoeuropeo, xuntamente cos traballos de Rasmus Kristian Rask. Con Vergleichende Gramatik des Sanskrit, Zend, Griechischen, Lateinischen, Litthauischen, Altslavischen, Gothischen und Deutschen (Gramática comparativa do sánscrito, grego, latín, lituano, eslavo antigo, gótico e alemán, 1832-1852) remontouse ata a orixe de todo o sistema flexional indoeuropeo.

PERSOEIRO

Infante de España, conde de Barcelona e xefe da casa real española (1941-1977). Terceiro fillo varón de Afonso XIII e de Victoria Uxía de Battemberg, herdou os dereitos dinásticos da coroa española trala renuncia dos seus irmáns, Afonso e Xaime (1933). Ingresou na Escola naval de San Fernando en 1930 e trala proclamación da Segunda República marchou ao exilio e continuou os seus estudios na escola naval de Dartmouth (Inglaterra). Casou con María das Mercedes de Borbón Orleans (1935). Baixo o nome de Xoán López tratou de combater na Guerra Civil, pero as tropas franquistas impedírono. Converteuse en aspirante ao trono de España trala morte de Afonso XIII (1941). Estableceuse en Estoril en 1947. Oposto á lei de sucesión de Franco, accedeu a que o seu fillo, o príncipe Xoán Carlos estudiase en España. Trala proclamación do Rei Xoán Carlos I, mantivo o título de conde de Barcelona e renunciou aos seus dereitos sobre a coroa española o 14.5.1977. Á súa morte recibiu honores de Rei.

PERSOEIRO

Infanta de España. Filla de Isabel II, foi princesa de Asturias ata o nacemento de Afonso XII e despois ata o nacemento da súa sobriña María das Mercedes. Era coñecida polo sobrenome da Chata.

PERSOEIRO

Conde de Montemolín, fillo do infante Carlos María Isidro. Pretendente carlista á coroa de España (1845) co nome de Carlos VI. Intentou o seu casamento coa Raíña Isabel II. Mentres era rei pretendente tivo lugar en Catalunya a segunda guerra Carlista. No 1860 levou a cabo unha rebelión militar desde San Carlos de la Rápita, foi prendido e condenado a morte, aínda que sería indultado ao renunciar ao trono (Tortosa, 23.3.1860). Máis tarde, ante as pretensións do seu irmán Xoán Carlos, invalidou a renuncia.