"AP" (Contén)

1. Punto da órbita da Lúa, dun satélite artificial ou, segundo a hipótese aparente, doutro astro, que se atopa máis distante da Terra.

2. O punto máis álxido, en canto á importancia ou desenvolvemento que acada algo.

3. Propulsor foguete adaptado a un satélite artificial ou artefacto espacial que se pon en funcionamento cando o vehículo se atopa no apoxeo, proporcionándolle o incremento de velocidade necesaria para transferilo a unha órbita máis afastada.

PERSOEIRO

Provenzalista alemán e catedrático da Universidade de Breslau. Ademais dunha clásica crestomatía provenzal (1895), é autor de valiosas edicións das obras de Bernat de Ventadorn, Peire Rogier, Bertran de Born, e dos Trionfi de Petrarca.

PERSOEIRO

Pintor neerlandés. No ano 1948 fundou o grupo experimental Reflex e participou na creación do grupo internacional COBRA. En 1954 recibiu o Gran Premio da UNESCO e no 1960 o Guggenheim. Creou interesantes decoracións no edificio da UNESCO en París e na Feira de Bruxelas. En 1991 a Fundación Joan Miró de Barcelona dedicoulle unha exposición antolóxica.

PERSOEIRO

Matemático francés. Resolveu algúns problemas de xeometría proxectiva, funcións alxebraicas, ecuacións diferenciais e análise complexa. Contribuíu á constitución do colectivo matemático Nicolas Bourbaki.

1. Documentos inseridos noutras chartae para facelos confirmar polo Rei ou señor xurisdicional.

2. Entre os francos, proceso testemuñal, con garantías xudiciais e de publicidade, que substituía en todo o seu valor xurídico os documentos orixinais perdidos.

CANTÓNS

Cantón de Suíza, dividido desde 1597 nos subcantóns de Appenzell-Ausser-Rhoden e Appenzell-Inner-Rhoden. Dominado polo macizo de Säntis (2.502 m). Incorporouse á Conferencia Helvética no 1513, pero foi dividido para separar as rexións que aceptaran a Reforma Protestante (Ausser-Rhoden) das que permaneceran no Catolicismo (Inner-Rhoden). A poboación é de fala alemana.

PERSOEIRO

Pasteleiro francés. No ano 1809 gañou o premio de doce mil francos ofrecido por Napoleón a quen solucionase o problema da conservación dos alimentos para os seus exércitos, e no 1810 publicou o resultado dos seus traballos. Ao establecer que un tratamento térmico axeitado nun recipiente hermético é un metodo seguro para a conservación dos alimentos asentou as bases da industria conserveira. As bases teóricas do seu sistema non foron comprendidas dun xeito coherente ata anos máis tarde, para o que foron fundamentais as contribucións de Pasteur.

PERSOEIRO

Director de escena e escenógrafo suízo. Exerceu unha grande influencia na ruptura co Naturalismo, na desaparición progresiva dos panos pintados e no desenvolvemento da investigación do deseño do espazo escénico e das interaccións entre este, a música, a luz e o corpo dos intérpretes. Tentou con escenografías case que abstractas, conciliar espazo e tempo mediante recursos de movemento e ritmo, de luz e cor. Colaborador de Emile Dalcroze, un dos máis firmes promotores da Expresión Rítmica e Corporal (Euritmia), tamén compartiu inquietudes con Gordon Graig e Jacques Coupeau verbo da necesidade da reforma teatral. Escenificou o seu admirado Wagner. Tamén escribiu libros teóricos como L’oeuvre d’art vivant (1921).