"Az" (Contén)

1. Aplícase á persoa que aparenta traballar sen facer nada.

2. Pao longo co que se adoita remexer, especialmente o viño da cuba.

1. 1. Cría do coello.

   2. Coello que aínda é novo.

2. Persoa gorda e pequena.

3. sabela.

1. 1. Perseguir, despois de axexar, os animais que se atopan en liberdade, para atrapalos ou matalos. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ás veces cazar coidamos onde cazados quedamos”.

   2. Matar un animal a outro para comelo.

2. Perseguir algo ou a alguén ata collelo ou cruzarse con el.

3. Lograr algo positivo.

4. Conseguir a alguén habilmente, a través de argucias e enganos.

5. Sorprender a alguén nunha acción que estaba ocultando porque non quería que ninguén o vise.

6. Decatarse e entender rapidamente as cousas.

7. Recoller e suxeitar os cabos das velas para que reciban máis vento.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Xermade baixo a advocación de san Xulián.

1. Boliñas de excremento ou de sucidade enganchadas na la ou na pel de certos animais, como as ovellas, os bois, etc.

2. Lama que se pega no fondo da roupa ao camiñar.

3. Moco seco e sólido do nariz.

1. Recipiente de cociña, xeralmente máis amplo pola boca ca polo cu, cun mango longo que se emprega para quentar ou ferver líquidos.

2. asilla metálica semiesférica ou cilíndrica dotada dun mango longo, que usualmente remata nun gancho, utilizado para transvasar líquidos dun recipiente para outro.

3. Recipiente con buracos no fondo empregado para asar castañas.

4. Contido do encefalotórax dalgúns mariscos crustáceos, como a centola ou o boi. Trátase dun manxar caldoso de sabor variable, frecuentemente intenso e moi agradable, que se consome só ou ben coa mestura dos corais, se están presentes, ou coa carne do mesmo animal. Tamén se emprega como base para outras preparacións culinarias.

1. Aparello de pesca que se cala no fondo do mar para pescar cazóns.

2. Conxunto de todos os aparellos que se empregan na captura do cazón.

1. Recipiente, xeralmente redondo, de barro ou de metal, máis ancho ca alto, que se utiliza para cocer e guisar. Na tradición oral recóllense ditos como: “Con cazola que ferve ningunha mosca se atreve. Cando roxe a cazola é sinal de encherola”.

2. Persoa que anda mirando e probando o que se está cociñando.

3. Persoa que se mete en asuntos domésticos que non realiza.

4. Compoñedor ancho no que se poden colocar ata oito liñas de corpo 12.

1. Comida abundante cociñada nunha cazola gande.

2. Cantidade que colle nunha cazola.

1. Condimentar e cociñar a comida nunha cazola.

2. Andar levantando as tapas e mirando o que hai nas cazolas.

3. Andar cambiando a comida dunhas cazolas para outras.

4. Entremeterse alguén en traballos domésticos que non realiza.

1. Persoa que fabrica cazolas.

2. Que ou quen ten o costume de andar na cociña mirando e probando o que se cociña.

3. Que ou quen se entremete en asuntos domésticos que non realiza.

1. Cada unha das aspas que forman a armazón exterior do rodicio do muíño.

2. Peza de madeira situada debaixo do leito do carro na que se leva a graxa que se lle aplica ao eixe.

3. 1. Peza ou parte de calquera obxecto que ten forma semiesférica.

   2. Peza da gornición ou puño da espada que resgarda a man.

   3. Peza que se pon na parte exterior do broquel para cubrir a empuñadura.

4. 1. Receptáculo cóncavo de calquera obxecto que pode conter algo, como pode ser o depósito do tabaco dunha cachimba.

   2. Peza do puño das armas de fogo onde se pon o cebo.