"CIO" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor arxentino. Realizou retratos de persoeiros do seu país, acuarelas e miniaturas en marfil.

1. Acción de bendicir.

2. 1. Acción, fórmula ou palabras rituais que teñen como finalidade consagrar persoas ou obxectos ao servizo de Deus ou ben rogar a Deus beneficios espirituais ou temporais. Na liturxia católica distínguense as bendicións constitutivas, que conceden ás persoas, aos obxectos e aos lugares un carácter sagrado, e as invocativas, que piden a protección divina para unha persoa ou unha cousa. De acordo coas prescricións do concilio Vaticano II (1965), en 1984 foi promulgado o ritual reformado das bendicións, que procurou eliminar todo residuo de maxia na práctica deste tipo de pregaria.

   2. Sinal da cruz que se fai para bendicir algo ou alguén.

3. Situación, acontecemento, persoa, etc que indica benestar, prosperidade ou que indica cousa boa ou propicia.

4. Bendición que concede o Papa ou que calquera sacerdote pode outorgar ao cristián en perigo de morte.

5. Bendición dada polo sacerdote á poboación coa custodia, despois da exposición do santísimo sacramento.

6. Bendición que o sacerdote fai o mércores de cinza, antes de impoñela aos fieis como símbolo de penitencia.

7. Bendición que fai o sacerdote o domingo de ramos, como rito preparatorio da procesión.

8. Bendición que reciben os esposos antes do casamento. OBS: Xeralmente se utiliza en plural, bendicións nupciais, ou, simplemente, bendicións.

9. ...

1. Que produce beneficio.

2. O que favorece a melloría dunha situación, dun estado de cousas ou dunha persoa.

3. Melloría experimentada pola situación ou o estado dalgunha persoa ou dalgunha cousa.

4. Cultivo das terras de labranza ou de calquera planta.

5. Na Igrexa Anglicana, designación que reciben as vigairías, rectorías, clericatos e capelanías (os bispados califícanse de ‘dignidade’).

6. 1. Privilexio legal que en determinadas circunstancias xorde en prol dalgunha persoa e que esta pode facer valer para liberarse de situacións que a poden prexudicar, especialmente na orde patrimonial.

   2. beneficio de abstención

      Facultade concedida polo pretor aos chamados herdeiros siu et necessarii para poder absterse da herdanza, se o activo da herdanza non superaba o pasivo. Non subsiste nos sistemas xurídicos actuais porque desapareceu esta categoría de herdeiros.

   3. beneficio de competencia

      Beneficio concedido ao debedor para non ter que pagar integramente as súas débedas se, facéndoo, quedaba en situación de pobreza, sen prexuízo de pagar o resto se melloraba de fortuna. Tendeu a desaparecer das lexislacións modernas.

   4. beneficio de competencia

      Excepción que en certos casos pode opoñer o marido á restitución do dote.

   5. ...

1. O que favorece a melloría dunha situación, dun estado de cousas ou dunha persoa.

2. Melloría experimentada pola situación ou o estado dalgunha persoa ou dalgunha cousa.

3. Cultivo das terras de labranza ou de calquera planta.

4. Na Igrexa Anglicana, designación que reciben as vigairías, rectorías, clericatos e capelanías (os bispados califícanse de ‘dignidade’).

5. 1. Privilexio legal que en determinadas circunstancias xorde en prol dalgunha persoa e que esta pode facer valer para liberarse de situacións que a poden prexudicar, especialmente na orde patrimonial.

   2. beneficio de abstención

      Facultade concedida polo pretor aos chamados herdeiros siu et necessarii para poder absterse da herdanza, se o activo da herdanza non superaba o pasivo. Non subsiste nos sistemas xurídicos actuais porque desapareceu esta categoría de herdeiros.

   3. beneficio de competencia

      Beneficio concedido ao debedor para non ter que pagar integramente as súas débedas se, facéndoo, quedaba en situación de pobreza, sen prexuízo de pagar o resto se melloraba de fortuna. Tendeu a desaparecer das lexislacións modernas.

   4. beneficio de competencia

      Excepción que en certos casos pode opoñer o marido á restitución do dote.

   5. beneficio de deliberar

      Dereito do herdeiro de poder obter do xuíz un prazo durante o que examinará se lle convén ou non aceptar a herdanza.

   6. ...

1. Relativo ou pertencente a Beocia, aos seus habitantes ou á variante dialectal do grego nesta área.

2. Natural ou habitante de Beocia.

3. Forma dialectal do grego antigo falado na zona de Beocia.

ENTRADA LARGA

Ecuación de estado dun gas real na que interveñen as seguintes constantes críticas

FORMULA

onde P é a presión do gas, V o volume que ocupa, R a constante universal dos gases ideais, T a temperatura, e Pce Tca presión e a temperatura críticas, respectivamente.

GALICIA

Arquitecto. De tendencia modernista, traballou na Coruña. Entre as súas principais construcións destacan a igrexa dos xesuítas, o colexio Labaca (1915), o Banco da Coruña (1923) ou o edificio Liñares Rivas (1925).

ENTRADA LARGA

Nome dado á ecuación diferencial x2y”+xy’+(x2-v2)y=0, onde v é un número complexo calquera. Resulta de expresar a ecuación de Laplace, Ñ2φ(x,y,z)=0 en coordenadas cilíndricas cando é posible aplicar a función φ ao método de separación de variables: φ(x,y,z)=X(x)Y(y)Z(z). Unha solución particular da ecuación de Bessel é a función de Bessel de primeira clase , de orde v:

FORMULA

onde Γ é a función gamma. J-v (x) é tamén solución particular. Defínense as f uncións de Bessel de segunda clase ou funcións de Neumann, de orde v, da maneira seguinte: se v non é enteiro, entón:

FORMULA2

Para todo v, Yn é solución da ecuación de Bessel. Denomínanse funcións de Bessel de terceira...

PERSOEIRO

Político romano. Tribuno da plebe (121 a C) e cónsul (111 a C). Dirixiu a expedición contra Iugurta, Rei de Numidia, pero acabou pactando con el polo que foi condenado ao desterro (110 a C).