"Lac" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Manzaneda baixo a advocación de Santiago.

1. Relativo ou pertencente aos placodermos.

2. Peixe fósil da clase dos placodermos.

3. Clase de peixes acoirazados provistos de mandíbulas, próximos evolutivamente aos condritios.

1. Relativo ou pertencente aos placodontes.

2. Réptil fósil do grupo dos placodontes.

3. Grupo de réptiles mariños do triásico, de dentes planos e co corpo curto e recuberto de placas óseas.

1. Relativo ou pertencente aos placozoos.

2. Organismo do filo dos placozoos.

3. Filo de organismos mariños con aspecto de ameba flaxelada, sen órganos nin tecidos diferenciados e co corpo formado por dúas capas de células separadas por unha matriz. As dúas capas celulares non son idénticas, de xeito que se pode diferenciar unha cara dorsal e outra ventral respecto ao substrato. Ten poucos representantes.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Palencia, Castela e León (180 h [2001]), situado á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago. Do seu patrimonio destaca a igrexa barroca de Santa María Magdalena e as ermidas de San Miguel e do Socorro, ambas as dúas románicas de transición.

PERSOEIRO

Escritor checo. De orixe xudía, despois de loitar no exército colaborou en diversos diarios e revistas e coñeceu os irmáns Čapek, que lle ofreceron a posibilidade de traballar nun semanario satírico. Na súa obra describiu cun humor vivo e humano a vida da pequena burguesía checa, que reflectiu nos contos Povíkdy israelského vyznání (Contos de confesións israelitas, 1926) e na novela Dum na předměstí (A casa do suburbio, 1927).

1. Relativo ou pertencente a Polonia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Polonia.

3. Lingua eslava da rama occidental do phylum indoeuropeo. Fálase en Polonia, onde é oficial, e en diversos países. Escrita en alfabeto latino, os primeiros documentos lingüísticos polacos datan do s XII, e no XV apareceu o primeiro tratado ortográfico (de J. Parkoszowicz), aínda que en Polonia, ata finais do s XVI, se seguiu a empregar o latín como linguaxe eclesiástica, administrativa, diplomática, científica e literaria. Co Renacemento adquiriu relevo como lingua literaria. Durante os repartimentos de Polonia (1795-1918), os ocupantes intentaron eliminalo, pero isto provocou a reacción contraria. En 1873 creouse a Academia Polaca das Ciencias e aumentaron as obras de investigación lingüística.

4. Arte desenvolvida en Polonia. Ten fortes influencias da arte occidental e da arte bizantina rusa. As primeiras manifestacións importantes datan da época románica, e foron construcións erguidas fundamentalmente polos monxes cistercienses de orixe francesa e polas ordes militares alemás. Cómpre destacar a igrexa de Kósciól Mariacki en Cracovia e o primeiro edificio puramente gótico é a catedral de Santo Estanislao de Cracovia (1322-1346). En escultura destacou Veit Stoss, que realizou o retablo maior de Kósciól Mariacki. O Renacemento foi importante en Cracovia, onde traballaron numerosos arquitectos italianos como Battista de Lugano; en escultura destacou Jan Michalovicz, autor da figura xacente de Sjytek Jordan en Cracovia. A primeira igrexa barroca de estilo xesuítico foi a de San Pedro e San Paulo en Cracovia. Durante a etapa barroca, o país atraeu un gran número de arquitectos alemáns, neerlandeses e italianos, que fixeron a igrexa de Santa Ana en Cracovia, e os palacios de Xoán III...

5. Cine realizado en Polonia. O grande impulso cinematográfico veu a partir de 1918, ao se configurar o estado polaco. Desta época cómpre citar os realizadores A. Hertz, W. Bieganski e E. Puchalski. En 1929 constituíuse o grupo Star, que produciu os filmes máis importantes realizados ata aquel momento e que traballou ata o inicio da Segunda Guerra Mundial. En 1945 nacionalizouse a industria cinematográfica e fundouse en èódź o Instituto Nacional de Cinematografía e a empresa produtora Polski Film. Deste período cómpre destacar os filmes Sakazane piosenki (Cancións prohibidas, 1947) de L. Buczkowski, Mlodosc Chopina (A xuventude de Chopin, 1952) e Celuloza (1954) de J. Kawalerowicz. A partir de 1956, co cambio de liña política, apareceron unha serie de realizadores que situaron a produción polaca nun lugar destacado. Cómpre salientar a J. Kawalerowicz, A. Wajda, A. Munk, con Calowiek na torze (Un home na vía, 1956), Eroica (1957) e Pasażerka...

6. Literatura escrita en polaco. As primeiras obras localizadas en Polonia eran crónicas en latín, coma os Annales de J. Déugosz (1415-1480). Xa en lingua polaca, consérvanse textos bíblicos, apócrifos, algúns escritos profanos e, sobre todo, o himno do s XIII Bogurodzica (Nai de Deus). O Renacemento iniciou un período de esplendor con F. A. Modrzewski e J. Kochanowski. No s XVII o Barroco está representado, entre outros, polos poetas A. Morsztyn e W. Potocki. Na segunda metade do s XVIII houbo un renacemento importante nas letras, con influencia do neoclasicismo francés, onde destacaron o poeta I. Krasicki e o dramaturgo J. U. Niemcéwicz. No romanticismo hai que salientar a A. Mickiewicz, J. Slowacki e Z. Krasiński, ademais do comediógrafo A. Fredro. A finais do s XVIII, coa perda da súa independencia, Polonia confiou nos seus grandes poetas, verdadeiros heroes para o pobo, a conservación da súa literatura, lingua e idiosincrasia. Cara a 1860 apareceu a reacción inspirada...

7. Arte musical cultivada en Polonia. Á parte da música litúrxica, a primeira obra musical polaca coñecida é o himno da cabalaría polaca medieval, Bogurodzica (s XIII), e o primeiro autor destacado é Nicolao de Radom (s XV). Outros autores vincularon a música polaca a Europa Occidental. Neste sentido influíron especialmente a escola franco-flamenga e Palestrina. Durante o s XVI sobresaíron M. Zieleński e M. Mielczewski, e cara a 1625 o romano M. Scacchi introduciu a ópera na corte. Durante o s XVIII destacou M. Ogiński (1765-1833) e, xa no s XIX, J. Elsner, mestre de F. Chopin e fundador do primeiro conservatorio polaco en Varsovia (1820). Deste tempo cómpre salientar o labor de K. Kurpiński (1785-1857) e dos pianistas F. Lessel e Agatha Szymanowska, precursores de F. Chopin (1810-1849), quen uniu a expresión romántica ao folclore polaco en moitas das súas obras. Esta corrente asumiuna Staniséaw Moniuszko (1819-1852), autor de óperas nacionais. O nacionalismo musical...

1. Barco de vela de dous paus, maior e trinquete (ademais do bauprés), dunha ou de dúas pezas, sen se cruzar e sen gabias, con vergas e o maior eventualmente provisto de botavara (na polacra redonda), aparellados coma os dos bergantíns. Era propio do Mediterráneo e desde finais do s XVIII aparellou só velas cadradas.

2. Barco de vela de tres paus (ademais do bauprés), o trinquete e o maior de polacra, é dicir, de dúas pezas e con vergas, e o do medio de goleta.

3. Barco de vela de dous ou tres paus (ademais do bauprés), o trinquete de polacra, de dúas pezas e con vergas, e o maior e o do medio (nas polacras goleta de tres paus) de goleta.

1. Relativo ou pertencente ás poligaláceas.

2. Planta da familia das poligaláceas.

3. Familia de plantas herbáceas ou arbustivas, de follas simples e ordinariamente alternas, de flores hermafroditas, cigomorfas, de xineceo súpero, case sempre en acio, e de froitos xeralmente en cápsula loculicida. É unha familia de distribución cosmopolita, das que destacan as polígalas.

1. Relativo ou pertencente aos poliplacóforos.

2. Molusco da clase dos poliplacóforos.

3. Clase de moluscos anfineuros, constituída por animais primitivos de corpo alongado e cuncha dividida en oito placas máis ou menos articuladas. Comprende os quitóns, bentónicos e mariños.

PERSOEIRO

Fotógrafo estadounidense. Formado na escola da Bauhaus de Chicago con Moholy-Nagy, dirixiu a Artist Group Gallery de Chicago (1936-1939) e o South Side Community Art Center (1939-1943). A partir de 1957 dedicouse a asesorar os museos de todo o país e converteuse en director da Federación de Artistas Americanos (1962-1964). Editor de libros sobre recoñecidos fotógrafos e colaborador de Life, Look e Art News, publicou The Picture History of Photography (1958) e Understanding Primitive Art (1968).

PERSOEIRO

Realizador, actor e produtor cinematográfico estadounidense. Comezou no teatro en 1955, e unha vez instalado en Hollywood, cultivou o cine de temática social con filmes como They Shoot Horses, don’t they? (1969) e Jeremiah Johnson (1972). Posteriormente, produciu e dirixiu algúns filmes máis comerciais como Tootsie (1982), Out of Africa (1986, Oscar á mellor realización), Havana (1990), The Firm (1993), Sabrina (1995) e Random Hearts (1999).

1. Capa máis baixa e menos favorecida da sociedade.

2. Multitude de xente en desorde.