"PL" (Contén)

Aplícase ás estruturas ou órganos situados entre as pleuras.

Parálise do esfínter do iris.

Rama da Igrexa evanxélica nacida en Plymouth en 1830 para tentar reunir membros de diversas confesións protestantes. Foron os seus dirixentes o pastor anglicano John N. Darby e o filántropo George Muller. En breve producíronse as primeiras divisións: Darby encabezou os exclusivistas ou pechados, que rexeitaban toda relación con outras confesións evanxélicas e coa práctica do bautismo dos nenos; mentres que os abertos, entre os que figuraba Muller, bautizaban por inmersión os crentes adultos, colaboraban cos protestantes doutras confesións e destacaban polo seu entusiasmo misioneiro.

Liñas que unen nun mapa puntos nos que coincide o valor dunha variable observada.

Sistema educativo que ideou Peter Petersen e puxo en práctica en 1924 nun centro experimental anexo á facultade de Pedagoxía da Universidade de Jena (Alemaña). Segundo este sistema, a escola estaba concibida como unha escola-familia integrada por tres grupos de persoas (mestres, pais e alumnos) e organizada en réxime de autogoberno. O seu obxectivo era a educación segundo o método de traballo escolar por grupos de alumnos, que se formaban libremente atendendo ás afinidades extraescolares. Fúndase en dous principios básicos: a) a escola concibida como comunidade de traballo e vida; e b) sistema coeducacional durante un período escolar de dez anos.

Institución fundada en Madrid polo Real Decreto de 11 de xaneiro de 1907 cando era ministro de Instrución Pública Amalio Gimeno. O artigo 1 de fundación determinaba como competencias o servizo de ampliación de estudios dentro e fóra de España, as delegacións a congresos científicos, o servizo de información estranxeira e relacións internacionais en materia de ensino, o fomento dos traballos de investigación científica e a protección das institucións educativas no ensino secundario e superior. O primeiro regulamento foi publicado o 16 de xuño de 1907. A JAE naceu dentro do espírito gineriano de “europeizar” España e a súa composición orixinal reflicte a influencia da ILE (Santiago Ramón y Cajal, Gumersindo de Azcárate, Xosé Casares Gil, Ramón Menéndez Pidal e Eduardo Vicenti, entre outros). Entre 1906 e 1936 levou a cabo un fecundo labor de extensión cultural ao enviar como bolseiros ao estranxeiro a centos de mestres e inspectores. Aspirábase á formación do persoal docente e a...

Leis empíricas que describen o movemento dos planetas ao redor do Sol. Foron descubertas por J. Kepler aproveitando os datos obtidos por T. Brabe. Segundo a primeira lei, a órbita de cada planeta é unha elipse, que ten un dos seus focos ocupado polo Sol. A segunda lei, chamada tamén lei das áreas, establece que o radio vector dun planeta varre áreas iguais en tempos iguais. Segundo a terceira lei, o cadrado do período de revolución orbital dun planeta é proporcional ao cubo do semieixe maior da súa órbita.

(Bombai 1865 - Londres 1936) Escritor inglés. Educouse en Reino Unido e en 1882 regresou á India, o seu país natal, onde adquiriu moita sona como xornalista e escritor de contos, como Plain Tales of the Hills (1887). Novamente en Inglaterra (1889), escribiu novelas como The Light that Failed (1891) e os poemas de Barrack-room Ballads (1892). As súas obras máis reeditadas son as que recrean ambientes da India, como The Jungle Bood (1894) ou Kim (1901). Recibiu o Premio Nobel de Literatura en 1907.

Pequenas manchas abrancazadas, localizadas nas mucosas da cavidade bucal que aparecen na fase prodrómica do sarampelo e desaparecen unha vez que sae a erupción cutánea característica da enfermidade.

Fallo repentino, total e definitivo do oído interno a causa de trastornos vasculares ou ben de infeccións víricas. Maniféstase con xordeira total e vertixe.

Método para atopar os máximos ou mínimos dunha función u = F (x1, x2,...xn) de n variables, que están sometidas a k condicións suplementarias.

Parálise que afecta aos órganos da fonación.

Ecuación diferencial en derivadas parciais que se expresa pola fórmula Äf=0, onde Ä é o laplaciano. As funcións que son solución da ecuación de Laplace denomínanse funcións harmónicas, e teñen unha especial aplicación na teoría do potencial. No caso de que f sexa unha función da variable complexa z=x+iy, a ecuación de Laplace expresa a condición necesaria e suficiente para que f sexa derivable.

ES-TRAD;mso-fareast-language: laplaciano.