"To" (Contén)

PERSOEIRO

Político e enxeñeiro técnico agrícola. Foi tenente alcalde e delegado de Promoción Económica no concello de Verín. No Parlamento galego, foi deputado do Partido Popular por Ourense na V (1997-2001) e VI (2001) lexislaturas e dirixiu a consellería de Agricultura ata xaneiro de 2001, ano en que, tralo caso das vacas tolas, presentou a súa dimisión.

PERSOEIRO

Político. Presidente da Cámara de Comercio, Industria e Navegación de Vilagarcía, ingresou no Partido Demócrata Popular en 1984. Foi elixido deputado por Pontevedra no Congreso nas lexislaturas Constituínte (1977-1979) e I (1979-1982), pola UCD; e deputado do Parlamento galego na II lexislatura (1985-1989) por Coalición Popular.

PERSOEIRO

Médico. Fixo a primeira descrición da enfermidade que se denomina kuru, afección nerviosa dexenerativa que só afecta a certas tribos papúas de Nova Guinea. En 1976 recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, xuntamente con B. S. Blumberg, polos seus traballos sobre a orixe e a diseminación das enfermidades infecciosas.

PERSOEIRO

Escritor. Licenciado en Dereito, Filosofía e Letras e Ciencias Políticas e Económicas pola Universidad de Granada. Colaborador en distintas publicacións e xornais, escribiu teatro, poesía e prosa, así como o libreto para a ópera Cristóbal Colón (1989). Da súa produción destaca Enemigo íntimo (Premio Adonais 1959), Los verdes campos del Edén (Premio Nacional de Teatro Calderón de la Barca 1963), Los buenos días perdidos (Premio Nacional de Literatura 1972), Petra Regalada (1980), Samarkanda (1985), Séneca o el beneficio de la duda (1987), Dedicado a Tobías (1988), El corazón tardío (1988), El manuscrito carmesí (Premio Planeta 1990), La soledad sonora (1991), La truhana (1992), La pasión turca (1993), Los bellos durmientes (1994), Más allá del jardín (1995), Carta a los herederos (1995), La regla de tres (1996), La casa sosegada...

1. Dilatación quística nunha glándula mamaria que contén leite. Prodúcese pola obstrución dun ou máis condutos mamarios.

2. ariedade de hidrocele que contén un líquido dunha cor leitosa.

1. Que leva ou transporta leite.

2. Aplícase aos condutos que unen os alvéolos mamarios coa mamila.

1. Relativo ou pertencente á galactopoese.

2. Aplícase á substancia ou ao factor que promove a secreción láctica por parte da mama.

1. Saída espontánea do leite pola mamila.

2. Secreción abundante ou excesiva de leite.

1. Presencia de galactosa no sangue.

2. Enfermidade hereditaria recesiva que se caracteriza por niveis sanguíneos de galactosa elevados. Débese á deficiencia dun enzima responsable do seu metabolismo, a galactosa-1-fosfato uridilil transferase; esta deficiencia fai que a galactosa non se poida converter en glicosa. Afecta aos nenos acabados de nacer ao iniciarse a alimentación láctica. Provoca atraso mental e no crecemento.

GALICIA

Artista plástico. Coñecido como Tono Galán, realizou, entre outros, estudios sobre o esmalte, o gravado e a caligrafía chinesa. A súa pintura caracterízase pola xeometrización baseada no construtivismo. Foi colaborador nas seccións humorísticas de diversos xornais galegos e traballou na restauración de retablos e vidreiras. Realizou exposicións na Coruña, Santiago de Compostela e Barcelona, e participou, entre outras mostras colectivas, no Foro Atlántico (1993) e na V Mostra Unión Fenosa (1997).

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en outubro de 1992 na Coruña. Editada por Gestiplan SL, da súa dirección encargábase José Mª Rey Montes. Subtitulouse “Revista de información económica y política”. Tal e como sinala o seu subtítulo, incluíu datos sobre a política que se desenvolvía nas distintas administracións galegas e artigos de carácter económico, centrados nas principais industrias de Galicia.