"Van" (Contén)

Antropónimo feminino que provén dun nome inventado polo escritor Jonathan Swift, para a protagonista do poema autobiográfico Cadenus and Vanessa (1712), a súa amante Ester Vanhormigh, do que Vanessa é o anagrama aproximativo.

Xénero de insectos lepidópteros, da familia dos ninfálidos, que inclúe bolboretas diúrnas que se caracterizan por ter as ás festonadas e de cores vistosas, corpo robusto e antenas en forma de maza.

Or­ganización política arredista liderada por Álvaro de Las Casas. Deuse a coñecer oficialmente o 25 de xullo de 1933 coa publicación do seu voceiro Mais! A súa ideoloxía coincidía case totalmente coa do Partido Galeguista, agás na súa defensa da se­­paración de España. Non tiña un programa concreto nin unha estrutura organizativa.

Nome xenérico co que se coñece un conxunto de correntes estéticas que evidencian a crise das artes no mundo occidental a comezos do s XX. Os primeiros sinais da crise localízanse nos artistas do impresionismo e do simbolismo. Os aspectos máis notables desta crise foron: o rexeitamento dos esquemas culturais elaborados pola burguesía na Belle Époque; o intento de destrución da arte no sentido tradicional; a procura de novas formas expresivas; a asimilación de culturas afastadas; o inconformismo social; a incorporación das novas formas da sociedade industrial á creación artística e o uso de métodos de traballo freudianos. Os movementos de vangarda, iniciados cara ao ano 1905, acadaron a máxima violencia entre os anos 1916 e 1925, e entraron en crise cara á década de 1930, polo menos como fenómenos dominantes. Xa na década de 1960 se produciu un novo movemento de destrución e de experimentación artística relacionable co modern style e con certas formas da cultura pop (carteis,...

Evangelos Odysseas Papathanassiou.

Xactancia excesiva que se fai dos propios méritos ou virtudes.

Amosarse orgulloso das propias virtudes, calidades ou méritos mediante eloxios e comentarios vaidosos cara a un mesmo.

No aire, no baleiro ou só apoiado dun lado.

Proxecto de EE UU, feito público en 1955, destinado a colocar en órbita o primeiro satélite artificial.

Xornal vespertino publicado en Lugo entre 1931 e 1933. De tendencia republicana, liberal e laica, os seus fundadores e propietarios foron os irmáns Correa Calderón, que orientaron o xornal cara á información cultural e educativa. Contaron cunha destacada nómina de colaboradores, como Alexandre Bóveda, R. Otero Pedrayo, R. Suárez Picallo e Castelao.

Xornal de información xeral publicado en Barcelona a partir do 1 de febreiro de 1881. Fundado polos irmáns Carlos e Bartolomeo Godó para apoiar o Partido Liberal en Barcelona, en 1887 fíxose cargo do xornal Ramón Godó, quen acometeu unha primeira reforma do xornal: abandonou a súa filiación partidista, reorientouno cara á burguesía catalá e imprimiulle maior axilidade informativa. O xornal quedou en mans dun comité anarquista durante a Guerra Civil. Recuperada a propiedade pola familia Godó tras o conflito, foi dirixido por Manuel Aznar co subtítulo “Española” durante o Franquismo. O 3 de outubro de 1989 acometeu unha nova reforma e incorporou a cor ás súas páxinas.

Aldehido aromático que está presente en diversos vexetais, especialmente nas cápsulas da vainilla.

Nome dado ás naturezas mortas, con figuras ou sen elas, que refliten, mediante un simbolismo de obxectos, a dialéctica entre vida (cartos, vestidos, cargos, libros) e morte (reloxo, caveira). Utilizadas como propaganda das ideas contrarreformistas de Trento, foron cultivadas primordialmente polos pintores casteláns e andaluces da segunda xeración do s XVII como J. de Valdés Leal e A. Pereda.