"AN" (Contén)

1. Cada un dos elementos en forma de lámina, de filamento, etc, que constitúen o órgano respiratorio dos animais acuáticos ou de respiración acuática. As branquias están formadas por evaxinacións cutáneas de tegumento moi fino e vascularizado, coa superficie normalmente aumentada por repetidas subdivisións (branquias dendriformes, plumoides, laminares, etc), para ter unha gran superficie de contacto co medio. Nas branquias ten lugar o intercambio de gases a favor de gradiente; o osíxeno disolto na auga pasa ao sangue e o CO 2 pasa do sangue á auga. As branquias son diferentes segundo os grupos. Poden estar dentro do corpo (branquias internas), como as dos peixes, ou non (branquias externas), como as das larvas dos anfibios. Aínda que en xeral as branquias son perennes, as que teñen as larvas dos peixes e anfibios raramente perduran máis alá do estado larval.

2. Sistema de respiración propio de certas larvas e certos adultos de insectos acuáticos, cuns pelos hidrófugos na cutícula que reteñen unha película incompresible de aire. A propia respiración traqueal do animal provoca a diminución da tensión de osíxeno dentro da película, que se restitúe coa entrada de osíxeno disolto na auga, mediante un sistema de equilibrio entre este e o nitróxeno. Permite ao animal unha inmersión prolongada.

1. Relativo ou pertencente ás branquias.

2. Aparello respiratorio formado por branquias.

3. Arco óseo ou cartilaxinoso que soporta as láminas branquiais dos agnatos e peixes.

4. Cámara que contén as branquias nos peixes óseos.

5. Cavidade formada por unha pregadura cutánea que recobre as branquias das larvas acuáticas dos anfibios.

6. Cada unha das aberturas (de cinco a sete parellas) que aparecen nos dous lados da cabeza dos condritios. As fendas branquiais poñen en circulación a farinxe co exterior, e sobre elas se sitúan, pola parte de dentro, as láminas branquiais.

7. Cada unha das láminas dos arcos branquiais, irrigadas polas arterias branquiais, onde ten lugar a respiración branquial.

8. Respiración acuática realizada por medio das branquias. Teñen este tipo de respiración os animais acuáticos que respiran o osíxeno disolto na auga, como moitos moluscos, crustáceos acuáticos, larvas de anfibios e peixes.

1. Que pertence á clase dos branquiópodos.

2. Crustáceo da clase dos branquiópodos.

3. Clase de crustáceos de tegumento moi pouco calcificado, que presenta as primeiras antenas e as segundas maxilas reducidas, e as patas aplanadas como filopodios; estas constitúen o órgano respiratorio e son empregadas tamén para filtrar o alimento e para o desprazamento (agás nos cladóceros, que empregan as antenas). Son fundamentalmente propios das augas continentais e representan unha parte esencial do plancto das augas doces. Durante a época cálida, a poboación aumenta coa produción de femias por partenoxénese; sen embargo, en condicións desfavorables aparecen por meiose machos, de xeito que os ovos poden ser fecundados. Isto é moi importante para a súa supervivencia, xa que estes ovos fecundados teñen gran capacidade de resistencia ao medio adverso. Distínguense catro ordes: os anostráceos, que non presentan cuncha; os notostráceos, nos que a cuncha forma un ancho escudo dorsal; os concostráceos, cunha cuncha bivalva que agocha o resto do corpo; e os cladóceros, cunha cuncha da que sobresae...

1. Que pertence á subclase dos branquiúros.

2. Crustáceo da subclase dos branquiúros.

3. Subclase de crustáceos da clase dos maxilópodos que engloba individuos de entre 5 e 10 mm de lonxitude que parasitan peixes mariños e de auga doce. Teñen o corpo aplanado, cunha cuncha cefalotorácica en forma de escudo que protexe a cabeza e os tres últimos segmentos torácicos, catro apéndices torácicos birrameados para a natación e un abdome curto sen segmentar. As maxilas están transformadas nun par de ventosas que aseguran a adhesión ao hóspede.

PERSOEIRO

Poeta e humanista alsaciano. Escribiu en dialecto alsaciano Das Narrenschiff (O barco dos tontos, 1494).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Agolada baixo a advocación de san Lourenzo.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ponteceso baixo a advocación de san Xulián.

GALICIA

Parroquia do concello de Ponteceso. baixo a advocación de San xián.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Arzúa baixo a advocación de santa Leocadia.

1. Relativo ou pertencente a Brasília ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Brasília.