"Jos" (Contén)

GALICIA

Historiador da arte. Especializouse en arte galega e na obra de Goya. Foi membro da Comisión de Expertos da Bienal de Pontevedra (1982) e comisario de diversas exposicións como Compostela na arte galega (1993), Compostelana Historia: Redescubrimento-rexurdimento (1999) e O espello do mar na arte galega dos ss XIX e XX (2003). Entre as súas obras destacan El Arte del Finisterre gallego (1978), Goya: El programa neoplatónico de las pinturas de la Quinta del Sordo (1981), Los Caprichos de Goya y su significado (1982) e Alfredo Brañas e os artistas (2000). É membro do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento (1980).

PERSOEIRO

Xurista. Ingresou no Corpo Técnico da Administración Civil do Estado e foi asesor xurídico da Universidade de Vigo. Fundou a Asociación Amigos de los Pazos, da que é presidente, e coa que publicou Inventario de Pazos y Torres e El Camino Portugués, entre outras obras. Contribuíu á declaración do Camiño de Santiago como Primeiro Itinerario Cultural Europeo e á difusión e recuperación do Camiño Portugués.

PERSOEIRO

Poeta e editor. Mestre de Carles Riba, os seus primeiros libros, dos que destaca Intermezzo galant (1910), evolucionaron progresivamente cara á busca de Deus e o gusto pola imaxe intelectualizada e o epigrama. Cants i al·legories (1917) e Elegia (1925) acentúan a corrente intelectual e a busca da poesía pura. Foi membro do Institut d’ Estudis Catalan (1933).

PERSOEIRO

Político mexicano. Ingresou no Partido Revolucionario Institucional (PRI) en 1945. Foi ministro de Economía e Facenda (1973-1975) e presidente da República (1976-1982). Puxo en marcha unha política reformista e de achegamento ao Terceiro Mundo. Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Cooperación Iberoamericana (1981).

PERSOEIRO

Actor. Iniciou a súa actividade escénica en grupos afeccionados como Trasno, Tespis, Sapoconcho e O Moucho Clerc, e tamén traballou para o centro Dramático Galego (CDG) en espectáculos como O Incerto señor don Hamlet e Un soño de verán, co que obtivo o Premio Compostela ao mellor actor de reparto. Coa compañía Ollomoltranvía participou en Commedia e Raíñas de pedra, e con Mofa e Befa destacan Para ser exactos (1993) e Finis Mundi Circus (1998), co que logrou o Premio María Casares ao mellor actor de reparto. Tamén realizou traballos para cine e televisión en series como Mareas Vivas ou Un paso adelante.

GALICIA

Director de programación. Estudiou na Escola de Enxeñeiros Industriais de Madrid e formouse en dirección de teatro e cine pola TAI. Traballou como enxeñeiro de sistemas na central nuclear de Trillo, foi director comercial de RTVE e director xeral de Antena 3 TV (1993-1998). Desde ese ano ocupou os cargos de director xeral de Canal+ e de contidos de programación da plataforma DIGITAL+ de Sogecable ata xaneiro de 2004. Participou como actor secundario nos filmes París-Tombutú (1999), Gitano (2000), Sin noticias de Dios (2001) e Historia de un beso (2002).

PERSOEIRO

Físico austríaco. Estableceu a fórmula, non sempre correcta, de moitos compostos químicos e, en 1865, foi o primeiro en calcular o número denominado de Loschmidt.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico estadounidense. Foi víctima da “caza de bruxas” de McCarthy ao ser acusado de manter actividades antiamericanas e na súa obra criticaba incisivamente algúns aspectos do mundo que coñecía. Dos seus filmes destacan Time Without Pity (1956), The Servant (1963), King and Country (1964), Secret Ceremony (1968) e Don Giovanni (1980). Foi premiado no festival de Cannes por Accident (1967) e The Go-between (1971).

PERSOEIRO

Político. Foi presidente da Junta de Castilla y León polo Partido Popular (1991-2001), ministro da Presidencia (2001-2002) e presidente do Senado en (2002-2004).

GALICIA

Pintor. Estudiou debuxo, pintura e escultura na Escola de Artes e Oficios da Fundación Bolaño Rivadeneira (Lugo) e gravado e muralismo en academias de arte de São Paulo (Brasil) co mestre Anderson Fabiano. Realizou obras de carácter simbólico e outras surrealistas, caracterizadas pola precisión do debuxo e da cor. Nos seus lenzos presenta o home liberado e espido en contacto permanente coa natureza, coa verdade e coa luz. Realizou diversas exposicións individuais e participou en mostras colectivas.

PERSOEIRO

Bailarina e cantante estadounidense. Coñecida como Josephine Baker, debutou en París (1925) incorporada á Revue Nègre. Foi vedette do Folies-Bergère e do Casino de París. Destaca a súa interpretación no filme   Zou-Zou (1934).

PERSOEIRO

Escritor portugués. Foi membro da Nova Arcádia e mantivo moitas polémicas con Bocage e Almeida Garrett. Influído pola Ilustración, contra a que reacciona a partir da invasión napoleónica, é coñecido sobre todo pola súa prosa xornalística, como Motim literário em forma de solilóquios (1811) e A besta esfolada (1828).

PERSOEIRO

Poeta, xornalista e ensaísta checo. As súas primeiras composicións expresan sentimentos íntimos, amor e ironía. Co tempo converteuse no escritor realista máis destacado da época no seu país e a súa obra reflectiu conflitos sociais e nacionais. Escribiu Confiteor (1887), Gólgota (1901) e Tristium Praga (1926). Foi membro da Academia Checa das Letras (1893-1895).

PERSOEIRO

Químico. Descubriu a composición do xeso, do leite e doutras substancias de uso corrente. Os seus estudios sobre a composición do aire e da auga facilitaron os traballos de Lavoisier, pero mantivo, en contra das ideas innovadoras de este, a vella teoría floxística.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, situado ao NL dos Montes de Toledo e regado polo río Amarguillo (10.699 h [2001]). É un centro agrícola, principalmente viña, e con gandería ovina. Posúe destilerías e industria alimentaria de fariñas e queixos.

PERSOEIRO

Escritor e diplomático brasileiro. Considerado o iniciador do romanticismo en Brasil, cultivou a lírica (Suspiros poéticos e saudades 1836), o teatro (Olgiato, 1841) e a novela (Amância, 1844). Da súa obra destaca o libro de poemas épico A confederação dos Tamoios (1856).

PERSOEIRO

Político e filósofo francés, irmán de François Xavier de Maistre. Representante da reacción tradicional contra a Revolución Francesa, entregouse á apoloxía da teocracia pontificia e foi un dos inspiradores do ultramontanismo do s XIX. Escribiu Considérations sur la Révolution Française (1796), Études sur la souveraineté (1797) e Du pape (1819).

PERSOEIRO

Escritor venezolano. Foi o autor romántico máis destacado de Venezuela, sobre todo salienta a súa obra lírica. Escribiu Ecos de Choroní (1844) e postumamente Obras Poéticas (1851).

PERSOEIRO

Xurisconsulto. Foi bibliotecario da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación de Madrid e fundador do Instituto Nacional de Previsión. Publicou Reseña histórica de la Real Academia matritense de Jurisprudencia y Legislación (1884) e Una campaña en pro del seguro y de la previsión popular (1926-1932).