"RAF" (Contén)

Persoa especialista en ortografía.

Conxunto de normas e convencións que rexen a escritura dunha lingua mediante os signos tipográficos.

Persoa versada en ortotipografía.

Relativo ou pertencente ao oscilógrafo.

Aparato que se emprega para visualizar, rexistrar e gravar vibracións sonoras.

Parte da osteoloxía que se ocupa da descrición dos ósos.

Festival fotográfico anual organizado desde novembro de 1983 por iniciativa da Casa da Xuventude de Ourense, baixo a coordinación de Benito Losada, director desta institución. Xurdiu co obxecto de introducir a cidade de Ourense nos circuítos artísticos e para promocionar as últimas tendencias fotográficas do momento, con especial interese nos traballos dos novos fotógrafos galegos. Ademais das mostras fotográficas, distribuídas nas distintas salas de casas de cultura, cafés, concellos ou museos que colaboraron na iniciativa, o programa deste evento incluíu cursos, saídas á rúa ou concursos que se desenvolveron nas 17 vilas e cidades e nas 55 entidades que traballaron na súa organización e promoción.

Método de investigación instrumental que se emprega en fonética para obter unha imaxe da zona de contacto entre a lingua e o padal nunha articulación dada. A marca do contacto conséguese aplicando sobre a lingua unha fina capa dunha substancia coloreada que deixa unha pegada no padal ao producirse un movemento articulatorio.

Aparato principal que se emprega en palatografía, que consiste nunha serie de espellos regulables que iluminan o interior da boca dun informante para fotografar a zona de contacto que a lingua produce no padal nunha articulación dada.

Ciencia que estuda a distribución antiga dos seres vivos e a dinámica do seu cambio xeográfico nas eras xeolóxicas. Trata de identificar a composición biótica das rexións nos diferentes tempos xeolóxicos e de buscar as razóns desta distribución dos organismos que depende do lugar de orixe dos diversos taxons, das súas capacidades migratorias, dos condicionamentos xeográficos para a dispersión, e tamén dos parámetros que definen o medio en que viven ou poden vivir os organismos.

Relativo ou pertencente á paleografía.

Persoa especialista en paleografía.

Ciencia que estuda a descrición dos fósiles.

Relativo ou pertencente á paleontografía.

Rama da xeoloxía que estuda as condicións xeográficas da superficie terrestre ao longo das eras xeolóxicas. Analiza e describe a distribución das terras e dos mares, os sistemas montañosos, as redes hidrográficas, os lagos, a expansión glaciaria, os volcáns, os climas, o reparto das masas vexetais e a fauna. Ocúpase tamén dunha serie de fenómenos, como o desprazamento dos polos ou variación das radiacións solares, que en certa maneira puideron influír na xeografía do pasado. Aínda que o seu dominio comeza coa formación dos primeiros continentes e océanos, comprende esencialmente as eras Primaria, Secundaria, Terciaria e parte da era Cuaternaria. Os métodos de investigación desta ciencia baséanse nas ciencias máis afíns, é dicir, a xeoloxía (estratigrafía, litoloxía ou tectónica), a paleontoloxía (fósiles) e as ciencias da natureza en xeral.

Exame radiográfico do páncreas tras a inxección dunha substancia iodada de contraste no conduto de Wirsung.

  cincografía.