"AN" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 28709.

  • Narrador e dramaturgo galego. Colaborador na prensa galega da época, arredor de 1923 dirixiu o semanario Noticiero del Avia, en Ribadavia, no que publicou os seus “Paliques” satíricos, en galego, e a revista Mar, de Pontevedra. Foi o autor da novela Argentina (1895), do volume de narracións breves Luz y sombra (Cuentos y novelitas), editado en 1901, e de numerosas pezas teatrais, entre as que destaca a comedia Caminos de Damasco.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Narrador e dramaturgo galego. Fillo do tamén narrador Emilio Canda, licenciouse en Filosofía e Letras. Fundou a revista Finisterre (1943), en Pontevedra. Publicou a obra narrativa Consigna (Memorias de un alférez provisional) (1942), a comedia En un cuarto de hora e a farsa dramática Maese recuerdo (1943).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Poeta. Publicou o poemario Cantigas e cantares (1928), con prólogo de Eladio Rodríguez, onde se atacan as correntes anovadoras de principios de século das que se desmarca o autor, inserido nas tendencias da literatura galega finisecular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Raíña de Etiopia. Organizou un ataque contra as tropas romanas entre o 25 e o 22 a C. O seu nome deu o título para todas as raíñas etíopes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Fechadura non fixa provista dunha barra que se introduce nas argolas dunha caixa, armario, porta, etc. Consiste nunha caixa que contén os mecanismos de fechadura e da que saen os dous extremos dunha barra, polo xeral en forma de U, un articulado e o outro provisto dunha fenda onde encaixa o pasador. Os mecanismos de fechadura poden ser substituídos por unha combinación que, por medio dun xogo de fendas e saíntes, traba o brazo articulado da barra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Outeiro de Rei baixo a advocación de san Vicente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Apelido de orixe toponímica que está formado sobre a base prerromana *cand ‘pedra’. Documéntase no s XVIII: “Vicente Candal” (doc ano 1752 en Santiago 1752 según las Respuestas Generales del Catastro de Ensenada, p 158).

    2. Liñaxe natural da Coruña, desde onde unha rama pasou a Nápoles. As súas armas levan escudo acuartelado: primeiro e cuarto cuartel, en campo de ouro, con tres paos de goles; segundo e terceiro, en campo de ouro, con dúas vacas da súa cor, con cadanseu colar de goles, postas unha sobre a outra.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aparello, pendurado nun pau ou colocado horizontalmente entre dous paos inmediatos, utilizado para levantar e mover determinados pesos, como poden ser os botes.

    2. Cada un dos cabos que move ese aparello.

    3. Cada un dos cabos que serven para cargar o velame.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Xermade baixo a advocación de san Miguel.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio do Principado de Asturias, regado polo Nalón, augas arriba da súa confluencia co Narcea (2.688 h [1996]). A economía baséase na agricultura, coa produción de patacas e millo, e na gandería vacúa e porcina. Dentro do termo está a cova de San Román, mostra da arte rupestre cantábrica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • RIOS

    Río afluente do Deza pola esquerda. Nace a 735 m de altitude, no lugar do Couto, na parroquia de Refoxos, concello de Silleda, na vertente nororiental da serra do Candán. O seu curso adopta unha dirección O-L, coa que penetra nas parroquias de Parada, concello de Silleda, e Vilatuxe, concello de Lalín, onde desemboca.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Fotógrafo e cámara de televisión. Realizou estudios de fotografía científica submarina no Museu de Zoologia de Barcelona en 1992 e de fotografía submarina en 1993, na Escola d’Imatge da FASCV, en Alacant. Colaborador en revistas especializadas como Muy Interesante, Imagina, Apnea e Scuba, realizou numerosos traballos fotográficos para o Acuarium Finisterrae da Coruña, o Acuario de Madrid e para a axencia Naturpress. Participou como cámara no programa de TVE La España salvaje e como fotógrafo na Guía dos peixes de Galicia (1983). Nos Campionatos de España de fotografía submarina obtivo o I Premio de fotografía de fauna (1998), creativa (1999) e macro (2000). Foi tamén campión galego de fotografía submarina (1997 e 1999). Membro da selección española de fotografía submarina (1999-2000), foi nominado mellor deportista do ano 1999 pola Federación Gallega de Actividades Submarinas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SERRAS

    Cadea montañosa que se estende en dirección NO-SL polas parroquias de Aciveiro e Millarada, no concello de Forcarei, Refoxos e Parada, no concello de Silleda, e Vilatuxe, no concello de Lalín. Érguese sobre xistos micáceos e cuarcíticos. A súa máxima altitude correspóndese cos 1.000 m do monte Candán, situado no límite entre as parroquias de Aciveiro, Millarada, Parada e Vilatuxe.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estación de montaña do Pireneo aragonés, no municipio de Canfranc (Aragón), a 1.560 m de altura e a 1 km de Somport. Posúe numerosas pistas de esquí.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Rairiz de Veiga baixo a advocación de san Martiño.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe que leva como armas: cinco estrelas, postas en aspa, e unha espada no medio coa punta para arriba.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Médico. Estudiou na Escola de Medicina de Rio de Janeiro e doutorouse en Saúde Pública na Johns Hopkin’s University en Baltimore. Entre 1934 e 1950 ocupou distintos cargos no Servicio de Saúde Pública no estado de Rio de Janeiro. En 1950 entrou na OMS como director da División de Organización de Servicios Sanitarios; en 1953 foi director xeral, cargo no que foi reelixido en 1963 e 1968 e que ocupou ata 1973, ano en que o nomearon director xeral emérito. Ocupouse principalmente dos problemas de enxeñería sanitaria, a loita contra a fame e a tuberculose, a unificación da terminoloxía médica e a mellora das condicións sanitarias dos países do Terceiro Mundo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei de Lidia, o último da dinastía dos heráclidas, asasinado por Xixes despois dunha sublevación de mercenarios financiada polos banqueiros de Éfeso.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Lámpada composta por un recipiente con aceite ou graxa que arde por medio dunha torcida colocada no seu interior.

      2. Cilindro de cera ou parafina, ás veces tinxida de cores, cunha mecha de algodón lixeiramente torcida no seu interior, que forma unha chama luminosa ao ser acendida.

      1. Inflorescencia das plantas anemófilas, como a do carballo, a do castiñeiro ou a do millo, que presenta pequenas flores agrupadas e pendurantes. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cando vires a candea no castiñeiro, leva a ovella ao carneiro”.

      2. Partícula colgante de xeo formada por unha pingueira.

    VER O DETALLE DO TERMO